Ałaszan

Ałaszan – piaszczysta pustynia w Chinach. Od zachodu ogranicza ją rzeka Ruo Shui, od wschodu rzeka Huang He i góry Helan Shan, od południa Qilian Shan. Od Gobi oddzielona jest rozległym tektonicznym obniżeniem.

Alashan Gaoyuan (Wyżyna Ałaszan; chin.: 阿拉善高原; pinyin: Ālāshàn Gāoyuán; Alxa) – wyżyna pustynna w północnych Chinach, w zachodniej części prownicji Mongolia Wewnętrzna oraz północnej części prowincji Gansu. Należy do Równiny Wschodniomongolskiej. Ograniczona ze wschodu i południowego wschodu przez rzekę Huang He i góry Helan Shan, od południa i południowego zachodu przez góry Qilian Shan, od zachodu rzeką Ruo Shui oraz od północy pustynią Gobi. Średnia wysokość wynosi 900-1600 m n.p.m.

Alashan Gaoyuan (Wyżyna Ałaszan; chin.: 阿拉善高原; pinyin: Ālāshàn Gāoyuán; Alxa) – wyżyna pustynna w północnych Chinach, w zachodniej części regionu autonomicznego Mongolia Wewnętrzna oraz północnej części prowincji Gansu. Należy do Równiny Wschodniomongolskiej. Ograniczona ze wschodu i południowego wschodu przez rzekę Huang He i góry Helan Shan, od południa i południowego zachodu przez góry Qilian Shan, od zachodu rzeką Ruo Shui oraz od północy pustynią Gobi. Średnia wysokość wynosi 900-1600 m n.p.m.

Qinghai Nanshan (Góry Kukunorskie; chin.: 青海南山; pinyin: Qīnghǎi Nánshān) – pasmo górskie w środkowych Chinach, część gór Qilian Shan. Rozciąga się z północnego zachodu na południowy wschód na długości ponad 300 km i ogranicza od południowego zachodu kotlinę jeziora Kuku-nor. Najwyższe szczyty wznoszą się powyżej 4000 m n.p.m. Pasmo zbudowane jest ze skał krystalicznych, głównie z granitów i porośnięte jest suchą roślinnością stepową.

Fen He (chin.: 汾河; pinyin: Fén Hé) – rzeka w północnych Chinach, w prowincji Shanxi, najdłuższy lewy dopływ Huang He. Jej źródła znajdują się w górach Lüliang Shan. Długość rzeki wynosi 603 km. Przenosi duże ilości zawiesiny, głównie żółtego pyłu, jest wykorzystywana do irygacji.

Datong Shan (chin.: 大通山; pinyin: Dàtōng Shān) – pasmo górskie w środkowo-północnych Chinach, część gór Qilian Shan, o długości ok. 170 km i wysokości do 5230 m. Otaczają od północy kotlinę jeziora Kuku-nor, które zasilane jest przez liczne rzeki mające swoje źródła w Datong Shan. W górach występują nieliczne lodowce.

Huang Shan (Huangshan; chiń. 黄山, pinyin Huángshān - Żółta Góra) – pasmo górskie we wschodnich Chinach, w południowej części prowincji Anhui. Charakterystyczne dla gór Huang Shan są granitowe szczyty, porośnięte gatunkiem sosny Pinus hwangshanensis. W 1990 roku góry zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Góry Huang Shan wielokrotnie wykorzystywane były jako motyw w chińskiej literaturze i malarstwie.

Kotlina Cajdamska, Cajdam (chin. Qaidam Pendi) - bezodpływowa kotlina tektoniczna w północno-wschodniej części Wyżyny Tybetańskiej, w zachodnich Chinach, otoczona górami: Altun Shan, Qilian Shan i Kunlun. Północna część kotliny jest pagórkowata, natomiast część południowa przechodzi w równinę. Z otaczających gór ku centrum doliny spływają niewielkie rzeki do bezodpływowych, słonych jezior. W kotlinie występuje głównie roślinność półpustynna lub stepowa.

Daqing Shan (chin.: 大青山; pinyin: Dàqīng Shān) – pasmo górskie w północnych Chinach, w Mongolii Wewnętrznej; część gór Yin Shan. Rozciąga się na północ od Hohhotu i Huang He na długości ok. 260 km. Najwyższy szczyt osiąga wysokość 2327 m n.p.m. Pasmo zbudowane z dnejsów, piaskowców i bazaltów. Zbocza północna są łagodne, natomiast poprzecinane dolinami zbocza południowe opadają stromo do doliny Huang He. Dominuje roślinność stepowa.

Yinshan Shanmai (także Yin Shan; chin.: 陰山山脈; pinyin: Yīnshān Shānmài) – łańcuch górski w północnych Chinach, w regionie autonomicznym Mongolia Wewnętrzna, na północ od rzeki Huang He i Wyżyny Ordos. Łańcuch rozciąga się południkowo na długości ok. 600 km, w jego skład wchodzą mniejsze pasma, m.in. Lang Shan, Daqing Shan i Damaqun Shan. Średnia wysokość wynosi 1800–2400 m n.p.m. Góry zbudowane głównie ze starych skał metamorficznych, jednak w południowej części, m.in. w górach Daqing Shan, znajduje się gruba warstwa skał osadowych, gdzie mieszczą się bogate złoża węgla kamiennego, który jest wykorzystywany w pobliskich elektrowniach. Występują także pola uprawne (zboża i rzepak); ośrodki wydobycia rud żelaza, grafitu i azbestu. Przeważa krajobraz stepowy i półpustynny.

Hanzhong Pendi (chin. upr.: 汉中盆地; chin. trad.: 漢中盆地; pinyin: Hànzhōng Péndì) – kotlina w Chinach, w południowej części prowincji Shaanxi, niedaleko miasta Hanzhong. Leży pomiędzy pasmami gór Qin Ling i Daba Shan. Przepływa przez nią rzeka Han Shui. W kotlinie dobrze rozwinięte jest rolnictwo; jest to główne miejsce produkcji zboża w prowincji Shaanxi.

Lüliang Shan (chin. upr.: 吕梁山; chin. trad.: 呂梁山; pinyin: Lǚliáng Shān) – góry w Chinach, rozciągające się równoleżnikowo wzdłuż zachodniej granicy prowincji Shanxi. Tworzą dział pomiędzy rzeką Huang He i Fen He. Najwyższy szczyt ma wysokość 2831 m n.p.m.

Kotlina Syczuańska lub Basen Czerwony – kotlina w środkowych Chinach, w prowincji Syczuan, w dorzeczu środkowego biegu rzeki Jangcy, otoczona od zachodu przez Hengduan Shan, od północy przez góry Qin Ling i Daba Shan, od południa przez Wyżynę Junnan-Kuejczou.

Fu Jiang (chin.: 涪江; pinyin: Fú Jiāng) – rzeka w środkowowschodnich Chinach, główny prawy dopływ Jialing Jiang. Jej źródła znajdują się w Hengduan Shan. Długość rzeki wynosi 563 km. Używana do irygacji pól ryżowych i upraw bawełny.

Lang Shan (chin.: 狼山; pinyin: Láng Shān) – pasmo górskie w północnych Chinach, w Mongolii Wewnętrznej; część gór Yin Shan. Rozciąga się łukiem na północ od zakola Huang He i wyżyny Ordos na dlugości ok. 300 km. Najwyższy szczyt osiąga wysokość 2352 m n.p.m. Pasmo zbudowane głównie z łupków i gnejsów. Zbocza północno-zachodnie łagodne, natomiast poludniowo-wschodnie strome i poprzecinane wąskimi dolinami. Dominuje roślinność półpustynna.

Mujun-Kum - piaszczysta pustynia, znajdująca się w Azji Centralnej, na południu Kazachstanu. Od południa i zachodu ograniczają ją góry Karatau i Góry Kirgiskie, od północy rzeka Czu, od wschodu - jej dopływ Kuragaty.

Qilian Shan (także Nan Shan; hist.: Góry Richthofena; chin. upr.: 祁连山; chin. trad.: 祁連山; pinyin: Qílián Shān) - góry w północnych Chinach, we wschodnim przedłużeniu gór Ałtyn-Tag, o długości ok. 800 km i średniej wysokości 4000 m. Najwyższy szczyt ma wysokość 5547 m n.p.m. Góry zbudowane z łupków krystalicznych, piaskowców, granitów i wapieni. W części zachodniej przeważa roślinność stepowa, natomiast w części wschodniej lasy iglaste, występują lodowce.

Huang He, Rzeka Żółta (chiń. 黄河, pinyin Huáng Hé, dosł. Żółta Rzeka) – rzeka w północnych Chinach o długości 5464 km, druga co do wielkości rzeka w państwie. Jej nazwa pochodzi od żółtego koloru namułów lessowych.

Bei Shan (chin.: 北山; pinyin: Běi Shān) - góry w północnych Chinach, na granicy prownicji Sinciang i Gansu, sięgają Mongolii Wewnętrznej. Najwyższym szczytem jest Mazong Shan, mający wysokość 2583 m n.p.m. Ograniczają od północy Korytarz Gansu. Klimat w górach jest suchy.

Huang He, Huang-ho (chiń. 黄河, pinyin Huáng Hé, dosł. Żółta Rzeka) – rzeka w północnych Chinach o długości 5464 km, druga co do wielkości rzeka w państwie. Jej nazwa pochodzi od żółtego koloru namułów lessowych.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja