ATA - technologia

ATA (ang. Advanced Technology Attachments) – interfejs systemowy w komputerach klasy PC i Amiga przeznaczony do komunikacji z dyskami twardymi zaproponowany w 1983 przez firmę Compaq. Używa się także zamiennie skrótu IDE (ang. Integrated Drive Electronics), od 2003 roku (kiedy wprowadzono Serial ATA) standard ten jest określany jako PATA (od "Parallel ATA").

ATA (ang. Advanced Technology Attachments) – interfejs systemowy w komputerach klasy PC i Amiga przeznaczony do komunikacji z dyskami twardymi zaproponowany w 1983 przez firmę Compaq. Używa się także zamiennie skrótu IDE (ang. Integrated Drive Electronics), od 2003 roku (kiedy wprowadzono SATA) standard ten jest określany jako PATA (od "Parallel ATA").

UDMA (Ultra-DMA) jest to skrót od Ultra-Direct Memory Access (zwane również ATA/ATAPI, PATA) - standardu interfejsu transferu danych między pamięcią RAM, a dyskami twardymi, w którym wykorzystywane jest równoległe przesyłanie danych. Ze względu na ograniczenia technologiczne, nie jest on już dalej rozwijany - kolejną generacją jest SATA.

SATA (ang. Serial Advanced Technology Attachment, Serial ATA) – szeregowa magistrala komputerowa, opracowana i certyfikowana przez SATA-IO, służąca do komunikacji pomiędzy adapterami magistrali hosta (HBA), a urządzeniami pamięci masowej, takimi jak dyski twarde, napędy optyczne i taśmowe. SATA jest bezpośrednim następcą równoległej magistrali ATA.

EHCI (ang. Enhanced Host Controller Interface) - rozszerzony interfejs dostępu do urządzeń USB wprowadzony przez firmy Compaq i Microsoft dla magistrali USB w specyfikacji 2.0. Standard mający zastąpić OHCI, zapewniający jednocześnie kompatybilność wstecz.

ATAPI (ang. Advanced Technology Attachment Packet Interface) – interfejs systemowy w komputerach klasy PC przeznaczony do komunikacji z urządzeniami pamięci masowych. ATAPI to de facto rozszerzona wersja standardu ATA, wprowadzająca wiele usprawnień pod kątem obsługi wymiennych mediów. Głównie dotyczyło to napędów CD-ROM/DVD, napędów taśmowych, czy też dyskietek o dużych rozmiarach – ZIP, SuperDisk. W wyniku wprowadzonych zmian w standardzie ATA, od tamtej pory przyjął on nazwę ATA/ATAPI – jednak większość osób posługuje się jego starą, krótszą nazwą.

ECS (ang. Enhanced Chip Set – ulepszony chipset) – nowocześniejszy niż OCS chipset montowany w komputerach klasy Amiga. Zaczął być stosowany w 1990, na początku w komputerze Amiga 3000. Produkowane później komputery Amiga wykorzystywały równolegle OCS i ECS lub wyłącznie ECS. W 1991 zaczęto go stosować w komputerach A500 Plus. Ostatnią maszyną, w której ECS był wykorzystany, była Amiga 600.

Exchangeable Image File Format (Exif) - standard metadanych dla plików z obrazkami, wydany przez Japan Electronics and Information Technology Industries Association.

AmigaPL - system kodowania polskich znaków diakrytycznych dla komputerów Amiga i systemu Amiga OS, zaproponowany przez prof. Wojciecha Bruszewskiego, zaakceptowany jako standard na spotkaniu w redakcji Magazynu Amiga przy udziale m.in. ks. Jana Pikula, redaktora naczelnego magazynu, Marka Pampucha oraz programisty, Janusza Konopki. Następca standardu xJP (od: ksiądz Jan Pikul).

Amiga 2500 - model komputera rodziny Amiga wprowadzony na rynek przez firmę Commodore International w 1988 roku, po modelu Amiga 2000, a przed modelem Amiga 3000. Stanowił odpowiedź firmy na zapotrzebowanie na model komputera wyposażony fabrycznie w szybszy procesor, wiekszą pamięć i dysk twardy. W rzeczywistości nie była to nowa konstrukcja (na tę należało czekać do czasu premiery A3000), lecz Amiga 2000 wyposażona w karty rozszerzeń, które firma Commodore oferowała na rynku jako opcjonalne wyposażenie A2000. W listopadzie 1989 wprowadzono model A2500/30 (nie A2500/030 jak podają niektóre źródła).

Exchangeable Image File Format (Exif) - standard metadanych dla plików z obrazkami, wydany przez Japan Electronics and Information Technology Industries Association.

Video Toaster – system do tworzenia i edycji wideo, przeznaczony początkowo dla komputerów Amiga. Jego producentem jest firma NewTek, założona przez Tima Jenisona.

IMT-Advanced (ang. International Mobile Telecommunications-Advanced) – zbiór wymagań określonych przez ITU-R, które muszą być spełnione przez sieci radiowe czwartej generacji. W mediach sieci spełniające te wymagania często określane są jako 4G. Prace nad systemem rozpoczęły się w 2000 roku, kiedy wiadomo już było, że urządzenia mobilne będą generować coraz więcej ruchu internetowego z którym nie poradzą sobie obecne sieci komórkowe.

AES (ang. Advanced Encryption Standard) – symetryczny szyfr blokowy przyjęty przez NIST jako standard FIPS-197 w wyniku konkursu ogłoszonego w roku 1997, który wygrał algorytm nazywany roboczo Rijndael.

W kryptografii SHA-2 to zestaw kryptograficznych funkcji skrótu (SHA-224, SHA-256, SHA-384, SHA-512) zaprojektowany przez National Security Agency (NSA) i opublikowany w 2001 roku przez National Institute of Standards and Technology (NIST) jako Federalny standard przetwarzania informacji rządu Stanów Zjednoczonych. SHA oznacza Secure Hash Algorithm. SHA-2 zawiera szereg zmian odróżniających go od poprzednika SHA-1. SHA-2 składa się z zestawu czterech funkcji dających skróty wielkości 224, 256, 384 lub 512 bitów.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja