Ablativus absolutus jest to charakterystyczny dla
łaciny równoważnik zdania okolicznikowego czasu, przyczyny, przyzwolenia lub warunku. Decyzja, z którym z okoliczników mamy do czynienia, zapada na podstawie kontekstu.
Ablatiw (
łac. ablativus) - forma charakterystyczna dla
łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten
przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Właściwy ablatyw (ablativus separationis) wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś. Oprócz tego spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie
synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. ablativus qualitatis, ablativus instrumenti, ablativus auctoris, ablativus temporis, ablativus qualitatis, ablativus modi, ablativus pretii).
Uzasadnienie – uzasadnić zdanie P, to tyle co wskazać inne zdanie Q, które pozostaje w
relacji wynikania ze zdaniem P, a które jest mniej niepewne co zdanie P. Gdy wskazywane zdanie Q wynika dedukcyjnie ze zdania P, mamy do czynienia z
potwierdzeniem zdania P, gdy zaś ze zdania Q wynika dedukcyjnie uzasadniane zdanie P – z
dowodzeniem zdania P.
Ablatiw (
łac. ablativus) – forma charakterystyczna dla
łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten
przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Właściwy ablatyw (ablativus separationis) wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś. Oprócz tego spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie
synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. ablativus qualitatis, ablativus instrumenti, ablativus auctoris, ablativus temporis, ablativus qualitatis, ablativus modi, ablativus pretii).
Ablatiw (
łac. ablativus) - forma charakterystyczna dla
łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten
przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Właściwy ablatyw (ablativus separationis) wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś. Oprócz tego spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie
synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. ablativus qualitatis, ablativus instrumenti, ablativus auctoris, ablativus temporis, ablativus qualitatis, ablativus modi, ablativus pretii).
Zdanie eliptyczne -
przymiotnik eliptyczny pochodzi od słowa elipsa. Elipsa to wyraz greckiego pochodzenia, który oznacza "opuszczenie czegoś". W składni jest to termin oznaczający opuszczenie w zdaniu wyrazu, którego się można domyślić z szerszego kontekstu. Oto przykład zdania z elipsą: Kowalscy sprzedali stary samochód, a kupili nowy. W zdaniu tym elipsa dotyczy wyrazu samochód (... a kupili nowy samochód). Strukturą językową, w której mamy często do czynienia z elipsami, jest dialog. Jest ogólnie przyjętym zwyczajem językowym opuszczanie w dialogu tych elementów zdań, które byłyby powtórzeniem części poprzedzających je wypowiedzi. Dotyczy to również w pewnym zakresie monologowego tekstu wielozdaniowego.
Tekst - wypowiedź (zwłaszcza utrwalona
graficznie, ale także ustnie) powstała w obrębie określonego
systemu językowego, stanowiąca zamkniętą i skończoną całość z punktu widzenia
treściowego. W tym znaczeniu tekstem jest zarówno wypowiedź jednozdaniowa (lub
równoważnik zdania), jak i wielozdaniowa (np.
dzieło literackie).
Zdania pytajne w łacinie są to zdania wprowadzone przez zaimek pytajny lub partykułę pytajną; w języku literackim zdania pytajne, o których tego, że są pytajne, dowiadujemy się tylko z kontekstu, występują rzadziej (np.
Catull. 29,5: Cinaede Romule, haec uidebis et feres?).
Datowanie metodą numizmatyczną - metoda
datowania względnego. Polega na określeniu wieku kontekstu archeologicznego na podstawie monet. Na monetach widnieją daty emisji co daje nam podstawy do wydatowania kontekstu, w którym moneta ta została znaleziona.
Sede vacante (od
łac. sedes vacans – "nieobsadzona stolica" lub "pusty tron"; forma sede vacante to ablativus absolutus i może znaczyć: "podczas nieobsadzonej stolicy"; pokr. sedis vacantia – "stan nieobsadzenia stolicy") – w
Kościele katolickim termin określający okres, w którym stolica
biskupia jest nieobsadzona.
Nominativus cum infinitivo (nom.c.inf., N.C.I.) jest to w
języku łacińskim postać składni
accusativus cum infinitivo, a co za tym idzie, jest to tak samo jak acc.c.inf.
równoważnik zdania dopełnieniowego, tyle że składa się z wyrażenia
rzeczownikowego postawionego w
mianowniku (łac. nominativus) oraz
bezokolicznika (łac. infinitivus).
Datowanie metodą numizmatyczną - metoda
datowania względnego. Polega na określeniu wieku kontekstu archeologicznego na podstawie monet. Na monetach widnieją daty emisji co daje nam podstawy do wydatowania kontekstu, w którym moneta ta została znaleziona.
Dyspozytor (
ang. dispatcher), zwany czasami planistą niskopoziomowym (ang. low-level scheduler), jest częścią
systemu operacyjnego odpowiedzialną za przydzielanie czasu procesora w ramach
przełączania zadań. Decyzja o tym, któremu procesowi przydzielić czas procesora jest podejmowana przez
planistę krótkoterminowego. Do zadań dyspozytora należy m.in.
Przełączanie kontekstu.
Muzyka absolutna - (absolutna muzyka) z łaciny absolutus, czyli niezależny. Określenie muzyki pozbawionej treści pozamuzycznej, w przeciwieństwie do
muzyki programowej.
As serwisowy idealnie zagrany
serwis, którego przeciwnik nie jest w stanie dosięgnąć swoją rakietą bądź rękami (zależnie od dyscypliny
sportu). Jest możliwy w każdym sporcie, w którym mamy do czynienia z serwisem.
Część
zdania odpowiadająca na pytanie "pod jakim warunkiem". Np. Wyjdę na rower, jeśli przestanie padać. W tym zdaniu to, co po przecinku jest zdaniem okolicznikowym warunku.
Elipsa (wyrzutnia) –
figura retoryczna – opuszczenie elementu
zdania oczywistego ze względu na kontekst wypowiedzi (elipsa
kontekstowa) lub ze względu na sytuację wypowiedzi (elipsa sytuacyjna), który przy odbiorze daje się zrekonstruować. Często występuje w postaci
równoważnika zdania.