Accusativus cum infinitivo

Accusativus cum infinitivo (acc.c.inf., A.C.I.) jest to charakterystyczny dla niektórych języków, zwłaszcza łaciny i greki klasycznej, równoważnik zdania dopełnieniowego lub podmiotowego; składa się on z wyrażenia rzeczownikowego w bierniku (łac. accusativus) oraz bezokolicznika (łac. infinitivus). W łacinie i grece konstrukcja ta powstała ze składni podwójnego biernika osoby i rzeczy, np. gr. Διδάσκω τὴν παρθένον φιλοσοφίαν - "uczę dziewczynę filozofii" rozwinęło się do Διδάσκω τὴν παρθένον φιλοσοφεῖν - "uczę dziewczynę filozofować".

Nominativus cum infinitivo (nom.c.inf., N.C.I.) jest to w języku łacińskim postać składni accusativus cum infinitivo, a co za tym idzie, jest to tak samo jak acc.c.inf. równoważnik zdania dopełnieniowego, tyle że składa się z wyrażenia rzeczownikowego postawionego w mianowniku (łac. nominativus) oraz bezokolicznika (łac. infinitivus).

Język nominatywno-akuzatywny (inaczej: nominatywny) – język charakteryzujący się tym, że do wyrażania agensa zdania przechodniego używa się mianownika (nominativus; stąd nazwa), do wyrażania pacjensa - biernika (accusativus), a podmiotu zdania nieprzechodniego - także mianownika. Ten typ jest najpowszechniejszy w językach świata, należą do niego wszystkie języki indoeuropejskie, w tym polski (choć polski używa czasami do wyrażenia pacjensa dopełniacza lub narzędnika).

De figuris Veneris (pol. O postaciach Venus) - tytuł antologii utworów literackich na tematy erotyczne, napisanych w klasycznej grece i łacinie i pogrupowanych według rodzajów. Antologia została po raz pierwszy opublikowana w 1824 (po łacinie i w grece klasycznej) przez niemieckiego pisarza epoki klasycyzmu Friedricha Karla Forberga jako komentarz do Antonii Panormitae Hermaphroditus, fragmentu renesansowego poematu Hermaphroditus Antonio Beccadellego.

Millennium: Dziewczyna, która igrała z ogniem (oryg. Flickan som lekte med elden) - film z 2009 roku, w reżyserii Daniela Alfredsona, nakręcony na podstawie powieści Dziewczyna, która igrała z ogniem szwedzkiego autora Stiega Larssona.

Dziewczyna – to młody człowiek płci żeńskiej. Wiek, w którym dziewczyna staje się kobietą, jest różny w różnych społeczeństwach. Zwykle przejście z okresu dojrzewania do dojrzałości następuje w wieku kilkunastu lat.

Bezokolicznik (łac. infinitivus) – forma czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony i aspektu. W niektórych językach może jednak wyrażać niektóre z tych kategorii, np. w łacinie istnieją bezokoliczniki wyrażające czas i stronę, a w grece klasycznej dodatkowo także aspekt. Istnieją też języki (np. arabski, nowogrecki lub bułgarski) pozbawione form bezokolicznika.

Millennium: Dziewczyna, która igrała z ogniem (oryg. Flickan som lekte med elden) - film z 2009 roku, w reżyserii Daniela Alfredsona, nakręcony na podstawie powieści Dziewczyna, która igrała z ogniem szwedzkiego autora Stiega Larssona.

Ablativus absolutus jest to charakterystyczny dla łaciny równoważnik zdania okolicznikowego czasu, przyczyny, przyzwolenia lub warunku. Decyzja, z którym z okoliczników mamy do czynienia, zapada na podstawie kontekstu.

Upust płuczący – element budowli hydrotechnicznej, którego zadaniem jest umożliwienie przeprowadzenia (przeniesienie, przesunięcie) rumowiska ze stanowiska górnego budowli do jej stanowiska dolnego. Upusty płuczące wykonywane są jako specjalne otwory lub przęsła jazu i wyposażone w odpowiednio dobrane zamknięcia.

Dziewczyna szamana to jeden z największych przebojów Justyny Steczkowskiej. Był pierwszym singlem z multiplatynowej płyty Dziewczyna szamana, która przyniosła Justynie dużą popularność. Dzięki piosence do wokalistki przylgnął pseudonim dziewczyny szamana, czy szamanki. Był wykonywany wielokrotnie na festiwalach w Opolu i w Sopocie. Justyna śpiewa go do dzisiaj w zmienionych aranżacjach.

Dziewczyna z komputera (ang. Weird Science) - amerykański serial komediowy, emitowany w latach 1994-1997. Serial zrealizowano na podstawie filmu o tym samym tytule z 1985 roku.

Dziewczyna i chłopak – polski film i serial telewizyjny w reżyserii Stanisława Lotha z roku 1977, luźna adaptacja filmowa książki Dziewczyna i chłopak, czyli heca na 14 fajerek Hanny Ożogowskiej.

Symfonia w bieli nr 1: dziewczyna w bieli lub Dziewczyna w bieli (ang. Symphony in White, No. 1: The White Girl) – obraz amerykańskiego malarza Jamesa McNeilla Whistlera namalowany na przełomie lat 1861 i 1862, znajdujący się w zbiorach National Gallery of Art. Obraz ukazuje całą postać kobiety stojącej z lilią w dłoni na wilczej skórze na tle białej zasłony. Dominującym kolorem dzieła jest biel. Modelką była Joanna Hiffernan, kochanka artysty. Choć dzieło było pierwotnie zatytułowane Dziewczyna w bieli, Whistler zaczął je później nazywać Symfonią w bieli nr 1. Określając obraz takim abstrakcyjnym terminem zamierzał podkreślić swoje przywiązanie do filozofii sztuka dla sztuki.

Dziewczyna – to młody człowiek płci żeńskiej. Wiek, w którym dziewczyna staje się kobietą, jest różny w różnych społeczeństwach. Zwykle przejście z okresu dojrzewania do dojrzałości następuje w wieku kilkunastu lat.

Dziewczyna Szamana to jeden z największych przebojów Justyny Steczkowskiej. Był pierwszym singlem z multiplatynowej płyty Dziewczyna Szamana, która przyniosła Justynie dużą popularność. Dzięki piosence do wokalistki przylgnął pseudonim dziewczyny szamana, czy szamanki. Był wykonywany wielokrotnie na festiwalach w Opolu i w Sopocie. Justyna śpiewa go do dzisiaj w zmienionych aranżacjach.

Tekst - wypowiedź (zwłaszcza utrwalona graficznie, ale także ustnie) powstała w obrębie określonego systemu językowego, stanowiąca zamkniętą i skończoną całość z punktu widzenia treściowego. W tym znaczeniu tekstem jest zarówno wypowiedź jednozdaniowa (lub równoważnik zdania), jak i wielozdaniowa (np. dzieło literackie).

SOV (ang. Subject Object Verb, dosł. podmiot dopełnienie orzeczenie) – skrót oznaczający typ zdania, w którym podmiot występuje przed dopełnieniem, a orzeczenie występuje na końcu oraz typ języka, w którym takie zdania są dominujące. Jest to jeden z dwóch najpopularniejszych typów obok SVO.

Dziewczyna, która igrała z ogniem − tytuł oryginalny (szw.) Flickan som lekte med elden, powieść kryminalna szwedzkiego pisarza i dziennikarza Stiega Larssona, będąca drugą częścią trylogii Millennium.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja