Linki:
Łacina,
Afrodyta (imię),
Afrodyzje,
Aglaja (Charyta),
Anteros,
Aphrodite,
Apollo (mitologia),
Ares (mitologia),
Artemida,
Atena,
Bogowie olimpijscy,
Charyty,
Cypr,
Cypr (wyspa),
Dejmos (mitologia),
Demeter,
Diona,
Dionizos,
Eros (mitologia),
Fobos (mitologia),
Gaja (mitologia),
Hades,
Harmonia (mitologia),
Hefajstos,
Helena Trojańska,
Hemera (mitologia),
Hera,
Hermes,
Hestia (mitologia),
Hezjod,
Homer,
Język grecki,
Jabłko niezgody,
Kíthira,
Kronos,
Menelaos,
Mirt,
Mitologia grecka,
Mitologia rzymska,
Narodziny Wenus,
Parys,
Posejdon,
Róża,
Rydwan,
Sparta,
Talia (Charyta),
Teogonia,
Troja,
Uranos,
Wenus (mitologia),
Wenus z Milo,
Wojna trojańska,
Zeus,
Afrodyta (
gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē,
łac. Aphrodite) – w
mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.
Afrodyta (
gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē,
łac. Aphrodite, Venus) – w
mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.
Afrodyta (
gr. Ἀφροδίτη Aphrodite) – w
mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.
Aphrodite (oryg. Pisces no Aphrodite) - postać z
Rycerzy Zodiaku. Imię pochodzi od mitologicznej
Afrodyty. Aphrodite mimo żeńskiego imienia i ust, jest mężczyzną .
Aphrodite (oryg. Pisces no Aphrodite) – postać z
Rycerzy Zodiaku. Imię pochodzi od mitologicznej
Afrodyty. Aphrodite mimo żeńskiego imienia i ust jest mężczyzną.
Eneasz (
łac. Aeneas,
gr. Ajnéas) – syn
Anchizesa króla Dardanos i bogini
Wenus (gr.
Afrodyta), bohater
wojny trojańskiej. Obok
Herkulesa i
Tezeusza jest jednym z głównych bohaterów mitów i legend.
Pejto (gr. namowa) - w
mitologii greckiej była boginią przekonania i miłosnej namowy. Znajdowała się w orszaku pomniejszych bóstw
Afrodyty i podążała za rydwanem. Była córką
Ate, bogini błędu lub siostrą
Tyche (Przypadek) i Eunomii (Porządek) oraz córką
Prometeusza. W
mitologii rzymskiej jej odpowiednikiem była Suada.
Afrodyzja, gr. Ἀφροδισιάς, Aphrodisiás (bizant. Stauropolis, tur. Geyre), starożytne miasto w
Azji Mniejszej, w
Karii (w południowo-zachodniej
Anatolii). Lokalny ośrodek kultu bogini-matki utożsamianej przez starożytnych
Greków z
Afrodytą. Pozostałości jońskiej świątyni bogini pochodzą z
epoki hellenistycznej; kolumnowy dziedziniec z
propylejami dobudowano w latach
117-
123 za panowania cesarza
Hadriana. W VI wieku świątynię Afrodyty przekształcono w kościół.
Erotes (
lm gr. Ἔρωτες Érōtes,
łac. Amores, Cupidines,
lp gr. Ἔρως Érōs, Ἔρωτας Érōtas ‘miłość’, ‘namiętność’, łac. Amor ‘miłość’, Cupidus ‘pożądliwy’, ‘żądny’, ‘namiętny’, Cupido ‘żądza miłości’, ‘pożądanie’) – w
mitologii greckiej uosobienia z orszaku bogini
Afrodyty:
Astarte albo Asztarte (
gr. Αστάρτη,
fenic. 𐤏𐤔𐤕𐤓𐤕) – imię
fenickiej i
kananejskiej bogini miłości, płodności i wojny, tożsamej z
babilońsko-
asyryjską boginią
Isztar i
sumeryjską Inanną (Panią Niebios).
Grecy utożsamiali Astarte z
Afrodytą.
Potos (
gr. Πόθος Póthos ‘pragnienie’, ‘pożądanie’,
łac. Pothus) – w
mitologii greckiej bóg i uosobienie miłosnego pożądania, pragnienia, tęsknoty.
Hero i Leander – tragiczni kochankowie w
mitologii greckiej. Hero była kapłanką bogini
Afrodyty w
Sestos nad cieśniną
Hellespont. Leander mieszkał w
Abydos na przeciwległym,
azjatyckim brzegu cieśniny.
Pigmalion (czasem także Pygmalion) – w
mitologii greckiej król
Cypru, który ożenił się z ożywionym przez
Afrodytę posągiem kobiety z
kości słoniowej -
Galateą.
Rea (
gr. Ῥέα Réa) – w
mitologii greckiej, jedna z
tytanid, córka
Uranosa (Nieba) i
Gai (Ziemi), bogini płodności. W najwcześniejszej tradycji była silnie kojarzona z Gają i
Kybele, Wielką Matką, w klasycznej mitologii stała się rodzicielką wielu bogów i bogiń. Była siostrą i żoną
Kronosa, matką
Demeter,
Hadesa,
Hery,
Hestii,
Posejdona i
Zeusa. Jej
rzymską odpowiedniczką była
Ops.
Afrodyzje (gr. aphrodísia)- święto ustanowione ku czci bogini miłości
Afrodyty. Najbardziej uroczyście było obchodzone w
Pafos na
Cyprze, niedaleko miejsca jej narodzin, gdzie wyłoniła się z piany morskiej.
Wenus (Wenera) – rzymska bogini miłości utożsamiana od II wieku p.n.e. z grecką
Afrodytą. Wcześniej Wenus była italską boginią wiosny, roślinności i ogrodów warzywnych. Głównymi atrybutami tej bogini były owoce i kwiaty. Natomiast zwierzętami, które jej towarzyszyły były
gołębie. W sztuce najczęściej była ukazywana naga lub do połowy obnażona, ale także jako piękna i młoda jadąca
rydwanem zaprzężonym w gołębie.
Parwati (
dewanagari पार्वती,
tamilski: பார்வதி,
ang. Parvati ) -
bogini hinduistyczna reprezentująca łagodny aspekt
Śakti, mocy boga
Śiwy. Początkowo odrębna od innych plemiennych bogiń, w późniejszym
hinduizmie stopniowo przejmując niektóre ich atrybuty, często jest z nimi utożsamiana. Z biegiem czasu stała się uogólnioną personifikacją kobiecości,
Dewi, zwłaszcza w jej matczynym aspekcie jako Matadźi, czyli Bogini Matka. Często bywa łączona z
Saraswati i
Lakszmi w trójcę bogiń, nazywaną
Tridewi.
Necessitas – w
mitologii rzymskiej personifikacja konieczności i nieuchronnego losu, odpowiednik greckiej bogini
Ananke. Przedstawiana zazwyczaj w towarzystwie
Fortuny.
Ladon – smok o stu głowach w
mitologii greckiej. Był synem morskiego boga
Forkosa i jego żony, bogini morskiej,
Keto. Według innych mitów jego rodzicami byli
Tyfon i
Echidna.
Westa (
łac. Vesta) – w
mitologii rzymskiej bogini ogniska domowego i państwowego, rzymski odpowiednik bogini
Hestii z
mitologii greckiej. Jedno z najważniejszych bóstw rzymskich. Kult Westy miał rodowód praindoeuropejski. Jest to przypuszczalnie jedno z najstarszych bóstw europejskich.
Ladon – smok o stu głowach w
mitologii greckiej. Był synem morskiego boga
Forkosa i jego żony, bogini morskiej,
Keto. Według innych mitów jego rodzicami byli
Tyfon i
Echidna.