Linki:
Ateizm,
Bóg,
Barbara Stanosz,
Czajniczek Russella,
Egzystencjalizm (filozofia),
Gnostycyzm,
Gnoza,
Ignostycyzm,
Internetowa Lista Ateistów i Agnostyków,
Język grecki klasyczny,
Legenda,
Maria Szyszkowska,
Nihilizm,
Panteizm,
Poznanie,
Relatywizm,
Robert Anton Wilson,
Ruch racjonalistyczny,
Rzeczywistość,
Sceptycyzm,
Sekularyzm,
Sokrates,
Solipsyzm,
Teizm,
Teizm agnostyczny,
Thomas Henry Huxley,
Agnostycyzm (
gr. ἄγνωστος α- a-,bez + γνώσις gnōsis, wiedzy; od
gnostycyzmu) – pogląd, głoszący niepoznawalność rzeczywistości,
sokratejskie „wiem, że nic nie wiem”, negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania
bytu, jedna z jego tez głosi, że: nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia lub nieistnienia
Boga.
Thomas Henry Huxley wprowadził termin agnostycyzm, wykluczając możliwość poznawczą człowieka na polu „istoty” rzeczy jak i „istoty” związków przyczynowo-skutkowych. Agnostycyzm przybiera różne formy i nie wspiera ani
ateizmu ani
teizmu.
Jest skrajną, niepoprawną empirycznie, radykalizacją teorii
noumenów Kanta.
Agnostycyzm (
gr. ἄγνωστος α- a-,bez + γνώσις gnōsis, wiedzy; od
gnostycyzmu) – pogląd głoszący niepoznawalność rzeczywistości,
sokratejskie „wiem, że nic nie wiem”, negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania
bytu, jedna z jego tez głosi, że: nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia lub nieistnienia
Boga.
Thomas Henry Huxley wprowadził termin agnostycyzm, wykluczając możliwość poznawczą człowieka na polu „istoty” rzeczy jak i „istoty” związków przyczynowo-skutkowych. Agnostycyzm przybiera różne formy i nie wspiera ani
ateizmu ani
teizmu.
Agnostycyzm (
gr. ἄγνωστος α- a-, bez + γνώσις gnōsis, wiedzy; od
gnostycyzmu) – pogląd, według którego obecnie niemożliwe jest całkowite
poznanie rzeczywistości. Czasami agnostycyzm oznacza tylko niemożliwość dowiedzenia się, czy
bogowie istnieją, czy też nie. Jednym z pierwszych przejawów agnostycyzmu było „Wiem, że nic nie wiem”
Sokratesa.
Thomas Henry Huxley wprowadził termin agnostycyzm, wykluczając możliwość poznawczą człowieka na polu „istoty” rzeczy jak i „istoty” związków przyczynowo-skutkowych. Agnostycyzm przybiera różne formy, i tak agnostyk może być
ateistą jak i
teistą, jak i żadnym z nich.
Agnostycyzm poznawczy - pogląd
filozoficzny polegający na przyjęciu niemożności pełnego,
racjonalnego lub
empirycznego ustalenia prawdziwości kluczowych faktów z dziedziny
teorii bytu, takich jak istnienie
materii,
Boga, czy nawet realności
świata zewnętrznego.
Agnostycyzm poznawczy w odróżnieniu od
agnostycyzmu religijnego nie musi stawać w ostrej sprzeczności z
religią - głosi tylko, że religie to kwestia pozarozumowej
wiary.
Teizm agnostyczny (również
agnostycyzm religijny) — pogląd zgodnie z którym nie wiadomo czy
bóg istnieje a mimo to nadal się w niego wierzy. Agnostycyzm religijny odrzuca jednak wszystkie treści religijne, zawarte w tradycji i świętych księgach uważając, że ich wartość poznawcza jest zbliżona do
legend. Zakłada również, że aby coś zbadać, trzeba mieć ścisłą definicję tego, co się bada – dopiero wtedy możliwe jest stworzenie odpowiedniej metody i przyrządu badawczego.
Glenn Hauser (ur. 12 kwietnia 1945 w
Berkeley) – amerykański
dziennikarz radiowy. Prowadzi cotygodniową 30-minutowa audycję "World Of Radio". Jego poglądy są lewicowe i
agnostyczne, co odróżnia go od większości amerykańskich dziennikarzy stacji krótkofalowych.
Niereligijność to pojęcie nadrzędne, które zależnie od kontekstu, może być zrozumiane jako odnoszenie się do
ateizmu,
agnostycyzmu,
deizmu,
panteizmu,
sceptycyzmu,
wolnomyślicielstwa, świeckiego humanizmu lub
sekularyzmu.
Racjonalizm światopoglądowy - współczesny ruch filozoficzno-światopoglądowy zapoczątkowany w XVIII wieku. Racjonalizm światopoglądowy odrzuca przyjmowanie na samą tylko wiarę
religijnych,
filozoficznych,
społecznych i
politycznych dogmatów, choć nie jest całkowicie
ateistyczny, ani rewolucyjny społecznie. Racjonaliści przyjmują tylko te spośród elementów wiedzy i wierzeń, które dają się uzasadnić na podstawie czysto logicznego myślenia oraz empirycznego poznania. Wśród zwolenników racjonalizmu znajdują się zarówno
ateiści, jak i
agnostycy oraz
deiści i
teiści.
Religie Rosji - na terenie Rosji działa kilkaset wspólnot religijnych, reprezentujących niemal wszystkie religie i wyznania współczesnego świata. Ze względu na specyfikę religijności Rosji i znaczne zróżnicowane wyznaniowe niemożliwe jest uzyskanie rzetelnych i jednoznacznych danych. Wg różnych badań 53-73% obywateli Rosji to
chrześcijanie (51-71% prawosławni, 1-2% katolicy, 1% protestanci), 6-15% to
muzułmanie. Wyznawcy innych religii stanowią mniej niż 1% populacji. Liczba
ateistów,
agnostyków i wyznawców religii nieodwołujących się do pojęcia Boga/bogów (np.
buddyzmu) wynosi 24-48%. Zgodnie z konstytucją Federacji Rosyjskiej państwo rosyjskie ma charakter świecki.
Republika Czeska liczy 10 507 tys. mieszkańców (2009) i historycznie jest państwem
chrześcijańskim, jednak obecnie jest jednym z najbardziej
zateizowanych państw na świecie (wg danych z 2009 r. ok. 65% Czechów deklaruje ateizm, a ok. 34% – wiarę w
Boga). Natomiast 1% określa się mianem
agnostyków. Liczba zadeklarowanych ateistów stale się zwiększa w ostatnich latach, podczas gdy liczba osób praktykujących katolików wynosi 5% (głównie w diecezji
Ołomuniec i
Brno), a praktykujących protestantów 1%. Jedynym regionem, w którym osoby wierzące dominują, jest w większości protestancki czeski
Śląsk Cieszyński (jest tam kilkanaście różnych Kościołów protestanckich).
Council for Secular Humanism (Rada na rzecz Sekularystycznego Humanizmu) jest amerykańską organizacją pozarządową zrzeszającą
świeckich humanistów działających na rzecz
sekularyzmu, z siedzibą w
Nowym Jorku. W roku
1980 stowarzyszenie opublikowało Deklarację Sekularystycznego Humanizmu, akt wiary w
demokratyczny wymiar i wagę sekularystycznego humanizmu. Organizacja działa na rzecz utrzymania (czy też, wg części działaczy na rzecz sekularyzmu - wprowadzenia) w USA świeckiego państwa, rozwoju wiedzy oraz promowania świeckości w życiu publicznym. Sprzeciwia się
dyskryminacji ateistów,
agnostyków i innych mniejszości oraz walczy z religijnym
fundamentalizmem.
Idealizm transcendentalny – obok terminu „
filozofia krytyczna” najważniejszy z terminów, którymi
Immanuel Kant określał swoje poglądy filozoficzne. W szczególności określał on tym terminem przedstawioną przez siebie formę idealizmu teoriopoznawczego, przy czym używał tu także terminów „idealizm formalny” i – późniejszego, ale wypierającego uprzednie – „
idealizm krytyczny”, przeciwstawiając tu swoją filozofię
realizmowi teoriopoznawczemu i dawniejszym formom idealizmu teoriopoznawczego. Filozofię Kanta określać należy jako idealistyczną przede wszystkim z tego względu, że odmawia nam ona możliwości poznania rzeczy samych w sobie, przez co nasze
poznanie (
niem. Erkenntnis) przedmiotów zdeterminowane jest przez nasze własne władze poznawcze: przedmioty doświadczenia nigdy nie są dane w sobie, ale zawsze istnieją w doświadczeniu; mimo że współwarunkowane są przez nasze podmiotowe władze poznawcze, nie mają charakteru iluzji, ale istnieją realnie, jako współkonstytuowane przez podmiot. Później termin ten stał się także określeniem poglądów kontynuatorów myśli Kanta, w szczególności idealistów klasycznych.
Murray Newton Rothbard (ur.
2 marca 1926 w Nowym Jorku – zm.
7 stycznia 1995 tamże) amerykański intelektualista, ekonomista należący do tzw.
Szkoły Austriackiej. Rothbard przyczynił się do zdefiniowania współczesnego
libertarianizmu i
anarchokapitalizmu. Zwolennik wolnego rynku, radykalny przeciwnik państwa oraz krytyk propaństowych koncepcji (
etatyzmu,
protekcjonizmu,
interwencjonizmu,
socjalizmu,
komunizmu,
faszyzmu,
socjaldemokracji i innych) z pozycji etyki i moralności. Przeciwnik
utylitaryzmu i
hedonizmu. Pro-religijny
agnostyk i
racjonalista.
Byt przygodny - jest to, w odróżnieniu od
bytu koniecznego,
byt podlegający
przyczynom oraz taki, który może nie istnieć (analogicznie byt konieczny istnieć musi). Jako że zjawiska takie jak
czas dotyczą bytu przygodnego można powiedzieć o jego początku lub końcu. Zakłada się, że bytów przygodnych może być wiele. Byt taki jest bytem złożonym, jest zniszczalny i ma on swoją przyczynę lub wyjaśnienie swojego istnienia będącą w bycie koniecznym. Inny byt przygodny nie może być przyczyną ani wyjaśniać istnienia jakiegoś bytu przygodnego.
Głupota – niedostatek
rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy,
związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i
kojarzenia. Charakteryzuje się pychą, śmiałością, podejrzliwością, niskim lub nieistniejącym samokrytycyzmem, niezdolnością do zdziwienia, dążnością do ekspansji.
Internetowa Lista Ateistów i Agnostyków im. Kazimierza Łyszczyńskiego (ILAiA) – kampania społeczna
Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów mająca na celu
promocję społeczną oraz
afirmację osób niewierzących, obalanie
stereotypów na temat osób niewierzących oraz integrację polskiego środowiska
ateistycznego i
agnostycznego. Nazwana na cześć
Kazimierza Łyszczyńskiego. Stanowi część ogólnoświatowej kampanii społecznej rozpoczętej w roku
2007 przez
Richarda Dawkinsa pod nazwą "
The Out Campaign". Inicjatywa jest nazywana przez jej twórców jako ateistyczny
coming out. Niemniej jednak w polskich warunkach takie określenie tej inicjatywy jest nieprawidłowe, bo bycie niewierzącym nie wiąże się z reguły ni z nietolerancją, ni ze wstydem czy innymi nieprzyjemnościami takimi, jak w przypadku gejów czy lesbijek. ILAiA powstała
13 lipca 2007 roku (przed "Out Campaign" Dawkinsa). Jest to ogólnodostępna lista na którą mogą się wpisać osoby uważające się za niewierzące –
ateiści bądź
agnostycy. Lista działa pod patronatem m.in. portalu
Racjonalista.pl.
Nihilizm (od
łac. nihil - nic) to pogląd filozoficzny częściowo lub całkowicie negujący sens życia. Jego najczęściej spotykaną formą jest nihilizm egzystencjalny, który głosi brak celu, znaczenia i wartości życia. Nihilizm moralny wyraża pogląd nieistnienia pewnych, ani absolutnych nie wychodzących poza abstrakcję wartości moralnych. Nihilizm przyjmuje również formy:
epistemologiczną lub
ontologiczną, które oznaczają odpowiednio, że poznanie nie jest w ogóle możliwe (skrajny sceptycyzm poznawczy) i nie istnieje żaden sposób otrzymania wiedzy pewnej (skrajny sceptycyzm metodologiczny) jak również zaprzeczenie istnienia jakiejkolwiek formy wiedzy pewnej, a w ontologii, że niektóre aspekty życia nie istnieją, jako takie, jak również, że nie istnieją konkretne obiekty będące desygnatami istniejących pojęć.
Teoria polityki ekonomicznej (gospodarczej), całokształt wiedzy o sposobach, celach i narzędziach oddziaływania państwa na gospodarkę. Teoria polityki ekonomicznej bada formy i sposoby osiągania ogólnych celów
polityki gospodarczej, tj. wprowadzania realnych i instytucjonalnych zmian w strukturze
gospodarki narodowej, określa także narzędzia i sposoby prowadzące do nich w sposób możliwie racjonalny. Jest więc nauką operacyjną, stosowaną. Za podstawę swojej wiedzy teoria polityki gospodarczej przyjmuje dorobek
teorii ekonomii, jednak nie zachodzi bezpośredni związek między teorią ekonomii a teorią polityki gospodarczej z uwagi na różny przedmiot i metodę badań.
Ekonomia bada obiektywny proces gospodarczy, włączając w zakres swoich zainteresowań również politykę ekonomiczną i skutki jej oddziaływania. Formułuje prawa ekonomiczne, czyli stałe relacje przyczynowo-skutkowe między masowymi zjawiskami ekonomicznymi, powtarzalnymi w czasie i przestrzeni. Teoria polityki nie formułuje praw nauki w podanym wyżej sensie, jest bowiem dyscypliną celowościową, interesującą się sposobami przekształcania rzeczywistości ekonomicznej. Formułuje więc zależności operacyjne, wykorzystując niektóre z twierdzeń teorii polityki. Istnieje trudność w precyzyjnym rozdziale dorobku teorii ekonomii (zwłaszcza najnowszego) i dorobku teorii polityki ekonomicznej. Zasadniczym powodem jest to, że częstokroć podłoże twierdzeń teorii ekonomicznej jest kwestionowane w swojej poprawności dowodowej - zarzuca mu zbyt małą masowość i powtarzalność zjawisk, nieuwzględnianie zmiany warunków itd. Wówczas mamy do czynienia z prostym podsumowaniem obserwacji praktycznych, a nie z uogólnionym prawem ekonomii, to zaś jest domeną polityki gospodarczej, tak w teorii, jak i praktyce.
Niepełnosprawność ruchowa to stan człowieka znajdującego się w sytuacji obniżonych możliwości motorycznych ciała. Zazwyczaj jest to związane z różnorakimi uszkodzeniami kończyn. Upośledzenie może wynikać ze zmian rozwojowych w okresie płodowym, chorób, wypadków oraz innych czynników mogących mieć wpływ na budowę ciała i działanie jego poszczególnych części.
Dyskusja aktywizująca - jedna z technik szkoleniowych, która, prócz możliwości uczenia się uczestników od siebie lub wzajemnego inspirowania, zwiększa zaangażowanie całej grupy.
Biegacze są to Maszyny z krótkometrażowej części
Animatrix zatytułowanej
Zniewolony. Są typem zaawansowanej Maszyny zwiadowczej/patrolującej zdolnej do wielokrotnej transformacji. Biegacze wzięli swą nazwę od sposobu poruszania się, mianowicie w przeciwieństwie do większości Maszyn zamiast unosić się nad ziemią biegają po niej. Jednostka ta jest całkowicie pozbawiona możliwości latania. Posiada za to możliwość pływania. Zazwyczaj występuje w parach lub większych grupach.
Centralny Instytut Ochrony Pracy –
Państwowy Instytut Badawczy (CIOP) –
instytut badawczy zajmujący się całościowo tematyką kształtowania warunków
pracy, zgodnie z
psychofizycznymi możliwościami człowieka.