Linki:
Ça Ira,
Édith Piaf,
22 grudnia,
Aria,
Benjamin Franklin,
Język francuski,
Maria Antonina Austriaczka,
Marsylianka,
Paryż,
Pieśń (forma muzyczna),
Rewolucja amerykańska,
Rewolucja francuska,
Roger Waters,
Ah! ça ira, ça ira, ça ira (
franc. powiedzie się, pójdzie) - najsłynniejsza i najbardziej popularna
pieśń rewolucji francuskiej, aż do powstania
Marsylianki nieoficjalny hymn rewolucyjnej Francji. Została napisana w maju
1790 przez nieznanego z imienia żołnierza Ladré. Wykorzystał on ulubioną
arię Marii Antoniny (autorstwa kompozytora de Bécourta).
Grób Nieznanego Żołnierza w Moskwie – istniejący od 1966 pomnik ku czci poległych żołnierzy
Armii Czerwonej walczących w
II wojnie światowej położony w Ogrodzie Aleksandrowskim pod murami
Kremla. Inspiracją dla jego budowy był
Grób Nieznanego Żołnierza w Warszawie.
Fischia il vento jest
włoską popularną piosenką, której tekst został napisany we wrześniu 1943 roku w wyniku powstania włoskiego ruchu oporu Resistenza. Autorem tekstu był Felice Cascione (2 maja
1918 - 27 stycznia
1944). Pieśń została napisana w celu podniesienia na duchu
partyzantów. Melodia została zapożyczona z popularnej
rosyjskiej pieśni
Katiusha. Obok
Bella ciao jest jedną z najbardziej znanych włoskich pieśni partyzanckich.
Ça Ira (
fr. "uda się" lub "będzie dobrze", "pójdzie") – trzyaktowa opera kompozytora, basisty i lidera
Pink Floyd -
Rogera Watersa do
libretta Étienna Roda-Gila i jego żony Nadine. Autor nadał operze podtytuł There is Hope, czyli po angielsku "jest nadzieja". Tytuł nawiązuje do pieśni
Ah! ça ira sankiulotów, z czasów
rewolucji francuskiej.
Aria na strunie G –
aria pochodząca ze suity orkiestrowej D-dur nr 3 (
BWV 1068) autorstwa
Jana Sebastiana Bacha. Należy do najczęściej wykonywanych i najbardziej obecnych we współczesnej kulturze popularnej dzieł Bacha.
"Hymn marines" jest oficjalnym
hymnem United States Marine Corps. Jest to najstarsza oficjalnie zaaprobowana pieśń
Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych. "Hymn marines" jest zazwyczaj śpiewany przez żołnierzy Korpusu w postawie zasadniczej dla wyrażenia szacunku dla formacji. Jednakże trzecia zwrotka bywa używana także jako toast w czasie formalnych uroczystości, jak na przykład w czasie balów z okazji rocznicy powstania Korpusu.
Creuse – departament leżący w centralnej
Francji, swoją nazwę bierze od rzeki Creuse. Departament został utworzony podczas
Rewolucji Francuskiej 4 marca 1790. Utworzony został z byłej prowincji la Marche.
Sytuacja Kościoła katolickiego w czasie rewolucji francuskiej ulegała znacznym zmianom w różnych etapach rewolucji. Duchowni byli czynnymi uczestnikami prac Zgromadzenia Prawodawczego (Konstytuanty), a część z nich poparła gruntowną reformę monarchii francuskiej i jej przekształcenie w monarchię konstytucyjną. Rozłam w Kościele katolickim we Francji wywołała natomiast
konstytucja cywilna kleru, która nakładała na duchownych obowiązek złożenia przysięgi wierności wobec państwa. Sprzeciw części duchownych wobec takiego postanowienia rządu doprowadziła do powstania we Francji nielegalnego Kościoła niekonstytucyjnego (którego funkcjonowanie było natomiast uznawane przez papieża) oraz akceptowanego przez władze Kościoła konstytucyjnego.
Grób Nieznanego Żołnierza w Warszawie – grób-pomnik na
placu marszałka
Józefa Piłsudskiego w
Warszawie. Ideą warszawskiego
Grobu Nieznanego Żołnierza jest uczczenie pamięci poległych w walce o niepodległość. Grób zaliczany jest do narodowych
imponderabiliów, symbolizujących największe poświęcenie.
Życzenie
G-dur op. 74 nr 1 − Pieśń w tonacji
G-dur, napisana przez Fryderyka
Chopina w
1827. Jest jedną z najważniejszych, a zarazem najsłynniejszych utworów Chopina tego gatunku. Napisana do słów
Stefana Witwickiego. Jest drugim utworem gatunku (mimo op. 74 nr 1)
Grób Nieznanego Żołnierza w Łodzi – pomnik zaprojektowany przez
Stanisława Ostrowskiego, odsłonięty w marcu 1925 roku, poświęcony poległym na polach bitew bezimiennym żołnierzom.
Mu isamaa, mu õnn ja rõõm (
est. Moja rodzinna ziemia, moje szczęście i radość ) -
hymn państwowy Estonii. Słowa pieśni napisał Johann Voldemar Jannsen, popularny estoński działacz narodowy. Muzyka została zapożyczona z hymnu fińskiego, skomponowanego przez
Friedricha Paciusa. Prawykonanie pieśni miało miejsce podczas Pierwszego Powszechnego Święta Pieśni w
1869 roku, na które przyjechało ponad 20 tys. Estończyków. Święto stało się pierwszą manifestacją estońskiej jedności. Wykonywano utwory niemieckie i dwa estońskie: Mu Isamaa i Moja ojczyzna, moja miłość do słów Lidii Koiduli z melodią Aleksandra Kunileida. Obie zyskały wielką popularność. Pierwsza z nich od
1896 roku stała się hymnem Estonii, druga - pieśnią narodową, bardzo popularną w latach okupacji radzieckiej, kiedy oficjalny hymn estoński był zakazany.
Dixit Dominus – sakralna kompozycja
Georga Friderica Händla do tekstu psalmu 110, napisana w
1707 roku w czasie pobytu kompozytora we
Włoszech. Skomponowana została w stylu religijnej włoskiej muzyki, którą szczególnie prezentowali
Giacomo Carissimi i
Alessandro Stradella. Najsłynniejszym fragmentem jest chóralne otwarcie kompozycji, przepełnione dramatyzmem i wzniosłością. "Dixit Dominus" jest jedną z najpopularniejszych kompozycji religijnych Handla. Dzieło wykonywane jest przez chór mieszany oraz przez zespół instrumentalny, z naczelną rolą instrumentów strunowych, co charakterystyczne było dla ówczesnego stylu włoskiej muzyki religijnej. W "Dixit Dominus" Händla nie ma trąbek ani kotłów. Dzieło składa się z
arii oraz
chórów.
"Płyniesz Olzo po dolinie..." to nieoficjalny
hymn Śląska Cieszyńskiego (szczególnie
Polaków na
Zaolziu) będący manifestacją polskości tego regionu, napisana przez polskiego nauczyciela
Jana Kubisza (
1848-
1929).
Gwara wojskowa – język zawodowy
żołnierzy, składający się głównie ze specyficznego
słownictwa (niekiedy nawet sformalizowanego), stojący często w sprzeczności z zasadami poprawnej polszczyzny.
Leksyka określa zazwyczaj status żołnierza, jego przynależność do rodzaju wojsk i czynności żołnierza.
Umi yukaba (海行かば) -
japońska pieśń patriotyczna oparta na poemacie
waka autorstwa Ōtomo no Yakamochi do której muzykę napisał w
1937 roku Kiyoshi Nobutoki. Została ona uznana za oficjalny hymn Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Była popularna nie tylko wśród marynarzy, ale także w szeregach armii lądowej.
Grób żołnierza września 1939 – samsonowski grób "nieznanego żołnierza" znajduje się po prawej stronie ruin
hutniczych, nieopodal ogrodzenia przy wieży gichtociągowej, około 40 m od szosy. Wojsko niemieckie dotarło pod
Samsonów dnia
6 września 1939 roku. Tutaj bronił się
8 Pułk Piechoty Legionów. Batalion tegoż pułku miał za zadanie zamknięcie przed najeźdźcą drogi Samsonów-Skarżysko-Kamienna. Po całodobowej walce opór polskich żołnierzy został przełamany. W bitwie o Samsonów poległ wówczas żołnierz
Wojska Polskiego –
kpr. Karol Wilhelm Honigsman, student
Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Dziś miejsce to upamiętnione jest okolicznościową
tablicą i
krzyżem.
Ça Ira (
fr. "uda się" lub "będzie dobrze", "pójdzie") – trzyaktowa opera kompozytora, basisty i lidera
Pink Floyd -
Rogera Watersa do
libretta Étienna Roda-Gila i jego żony Nadine. Autor nadał operze podtytuł There is Hope, czyli po angielsku "jest nadzieja". Tytuł nawiązuje do pieśni
Ah! ça ira sankiulotów, z czasów
rewolucji francuskiej.
Hymn do Boga – jeden z najsłynniejszych utworów
Jana Pawła Woronicza, zawierający
prowidencjalistyczną koncepcję dziejów narodu polskiego. Utwór został odczytany publicznie 15 maja
1805 roku na zebraniu
Towarzystwa Przyjaciół Nauk razem z Rozprawą drugą o pieśniach narodowych. Woronicz zapowiedział, że będzie to fragment księgi pieśni religijnych.
Gdy na ten świat spoglądam, wielki Boże – popularna w
protestanckich kościołach pieśń, napisana w
1885 r. przez
Szweda Carla Gustava Boberga. Spopularyzowana została przez George’a Beverly Shea i Cliffa Barrowsa podczas misji ewangelizacyjnych prowadzonych przez
pastora baptystycznego Billego Grahama. Przetłumaczona została na wiele języków świata, w tym kilkakrotnie na
polski.
Niech rozgrzmiewa pieśń zwycięstwa – nieoficjalny
hymn Rosji od 1719 do 1816. Muzyka opracowana przez
Osipa Kozłowskiego, a słowa napisane przez
Gawriłę Dzierżawina. Okazją do napisania było zwycięstwo, w 1719 roku, po zajęciu
tureckiej twierdzy
Ismail.