Linki:
Średniowiecze,
16 p.n.e.,
19 p.n.e.,
26 p.n.e.,
Akwedukt,
Architektura starożytnego Rzymu,
Arkada,
Filar,
Fontanna,
Francja,
Gard (rzeka),
IV wiek,
IX wiek,
Lista światowego dziedzictwa UNESCO,
Marek Agrypa,
Masyw Centralny,
Most,
Nîmes,
Napoleon III Bonaparte,
Starożytny Rzym,
Termy,
UNESCO,
XIX wiek,
XVIII wiek,
Zaprawa (budownictwo),
Bazylika Eufrazjana (
chorw. Eufrazijeva bazilika) -
bazylika w
Poreču w
Chorwacji, w
1997 roku wpisana na
listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obecny budynek wzniesiono w
VI wieku n.e. na miejscu kościoła z
V wieku i wcześniejszej, mniejszej bazyliki z
IV stulecia.
Mozaiki pierwotnych budowli wciąż są widoczne w północnej
nawie.
Pałac Schönbrunn –
pałac zbudowany w
XVII-
XVIII wieku na zlecenie
cesarza niemieckiego Leopolda I, zaprojektowany przez
Johanna Bernharda Fischera von Erlacha. Znajduje się w jednej z dzielnic
Wiednia. W
1996 r. pałac został wpisany na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Mapungubwe - wzgórze w północnej części
Republiki Południowej Afryki u ujścia rzeki
Shashe do
Limpopo przy granicy z
Botswaną i
Zimbabwe. Zachowały się tu pozostałości średniowiecznego miasta, zamieszkanego od połowy
X do końca
XIII wieku n.e. Wśród wykopalisk znaleziono cenne artefakty, m.in. figurki złotych
nosorożców, wskazujące na kontakty handlowe z
cywilizacją Suahili na wybrzeżach
Oceanu Indyjskiego. W pobliżu wzgórza natrafiono także na liczne
malowidła naskalne. W
2003 roku organizacja
UNESCO wpisała wzgórze na
listę światowego dziedzictwa kultury.
Architektura klasyczna to style architektoniczne
starożytnej Grecji i
starożytnego Rzymu. Rozwijała się w okresie od
VI wieku p.n.e. do co najmniej
II wieku n.e. (włącznie). Charakteryzowała się szerokim zastosowaniem symetrii i
kolumn.
Le Morne - niewielka miejscowość w południowo-zachodniej części
Mauritiusa, na wpisanym na
listę światowego dziedzictwa UNESCO półwyspie
Le Morne Brabant. Miejscowa ludność pracuje w
salinach przy wydobyciu soli morskiej.
Poniżej przedstawiono obiekty z
listy światowego dziedzictwa UNESCO, położone w
Ameryce Północnej i
Środkowej. Listę uporządkowano w kolejności alfabetycznej według krajów.
Bahla (
arab. بهلا) -
miasto w
Omanie, w mintakacie
Ad-Dachilijja. Według danych szacunkowych na rok
2008 liczy 64 997 mieszkańców. Na terenie miasta znajduje się
XVII wieczny Fort Bahla wpisany w
1997 roku na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Min Jiang (
chiń. 岷江,
pinyin Mín Jiāng) – rzeka w
Chinach o długości 735 km, w prowincji
Syczuan, uchodząca do rzeki
Jangcy. Na rzece znajduje się
system irygacyjny w Dujiangyan, wpisany na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Poniżej przedstawiono obiekty z
listy światowego dziedzictwa UNESCO, położone w
Ameryce Północnej i
Środkowej. Listę uporządkowano w kolejności alfabetycznej według krajów.
Valle de los Ingenios (
pol. Dolina Cukrowni) - historyczny region uprawy
trzciny cukrowej w południowej części
Kuby, w
1988 roku wpisany wraz z pobliskim miastem
Trinidad na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Kościół w Víðimýri (
isl. Víðimýrarkirkja) – kryta
darnią świątynia z
XIX wieku, znajdująca się we wsi Víðimýri, w pobliżu Varmahlíð w północnej
Islandii. Jest jednym z pięciu ocalałych na
Islandii kościołów krytych
darnią. Dzięki zachowaniu pierwotnej konstrukcji uważana jest za najcenniejszy obiekt XIX-wiecznej
architektury islandzkiej. Kościół znajduje się pod opieką Narodowego Muzeum Islandii i został zgłoszony do wpisania na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Albi – miejscowość i gmina we
Francji, na północny wschód od
Tuluzy, w regionie
Midi-Pyrénées, w departamencie
Tarn. Ośrodek administracyjny departamentu
Tarn. W 2010 roku miasto wpisano na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Kamienie runiczne w Jelling to dwa głazy z wyrytym w
X wieku tekstem w
alfabecie runicznym znajdujące się w
Jelling w
Danii. Ze względu na swoje historyczne znaczenie głazy znajdują się na
liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Iwanowo (
bułg. Иваново) – wieś w północno-wschodniej
Bułgarii w
Obwodzie Ruse, nad rzeką
Rusenski Łom, około 20 km od miasta
Ruse. W pobliżu wsi znajdują się
skalne cerkwie, wpisane na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Diecezja Amiens -
diecezja Kościoła rzymskokatolickiego w północnej
Francji, w
metropolii Reims. Powstała w III wieku, zaś swój obecny kształt terytorialny uzyskała w 1822 roku. Główną świątynią diecezji jest wpisana na
listę światowego dziedzictwa UNESCO katedra w Amiens. Z kolei bazylika w Albert posiada status
bazyliki mniejszej.
Largo de Santo Agostinho (Plac św. Augustyna;
chin. trad.: 崗頂前地, pierwotnie 磨盤山) – plac w centrum
Makau wpisany na
listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jest pokryty tradycyjnym portugalskim brukiem (tzw. calçada), utworzonym z importowanych kamieni. Bruk układa się w czarno-biały, falowany wzór.
Thung Yai - Huai Kha Kheng - dwa połączone rezerwaty przyrody znajdujące się w zachodniej
Tajlandii, na
Nizinie Menamu. Rezerwaty leżą wzdłuż granicy z
Birmą w południowej części niziny. Łącznie zajmują powierzchnię ponad 600 tysięcy hektarów. W
1991 roku wpisano je na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Iwanowo (
bułg. Иваново) - wieś w północno-wschodniej
Bułgarii w
Obwodzie Ruse, nad rzeką
Rusenski Łom, około 20 km od miasta
Ruse. W pobliżu wsi znajdują się
skalne cerkwie, wpisane na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wyspa James (
ang. James Island) - wyspa w zachodniej
Gambii na rzece
Gambia. Znajdują się tu ruiny
XVII-wiecznego fortu (Fort James), które wraz z kilkoma innymi historycznymi budowlami w Gambii (głównie w pobliskiej miejscowości
Albreda) zostały w
2003 roku wpisane na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wyspa James (
ang. James Island) – wyspa w zachodniej
Gambii na rzece
Gambia. Znajdują się tu ruiny
XVII-wiecznego fortu (Fort James), które wraz z kilkoma innymi historycznymi budowlami w Gambii (głównie w pobliskiej miejscowości
Albreda) zostały w
2003 roku wpisane na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Biblioteka Sir Roberta Ho Tunga (
port.: Biblioteca Sir Robert Ho Tung;
chin. trad.: 何東圖書館) – biblioteka publiczna przy
placu św. Augustyna w
Makau wpisana na
listę światowego dziedzictwa UNESCO.