Linki:
А (cyrylica),
1 (liczba),
A,
Alfa (ujednoznacznienie),
Alfa i Omega,
Alfabet łaciński,
Alfabet fenicki,
Alfabet grecki,
Apokalipsa świętego Jana,
Astronomia,
Beta,
Chemia,
Chi (litera),
Cyrylica,
Delta (litera),
Digamma,
Dzeta,
Epsilon,
Eta,
Fizyka,
Gamma,
Gwiazda,
Gwiazdozbiór,
Heta,
Ipsylon,
Język nowogrecki,
Jezus Chrystus,
Jota (litera),
Kąt,
Kąt natarcia,
Kanał alfa,
Kappa (litera),
Koppa,
Ksi,
LaTeX,
Lambda,
Majuskuła,
Matematyka,
My (litera),
Ny (litera),
Omega,
Omikron,
Płaszczyzna,
Phi,
Pi (litera),
Promieniowanie alfa,
Psi (litera),
Rho (litera),
Samogłoska otwarta przednia niezaokrąglona,
Samogłoska otwarta tylna niezaokrąglona,
Sampi,
San (litera),
Sigma,
Skręcalność właściwa,
Sony,
Sony Alfa,
Stała struktury subtelnej,
Stigma (litera),
Stopień dysocjacji,
Szo (litera),
Tau,
Theta,
Transkrypcja (językoznawstwo),
Unicode,
Я я – ostatnia litera
cyrylicy, 33. litera
alfabetu rosyjskiego, 32.
białoruskiego i
ukraińskiego, 30.
bułgarskiego. Występuje także w
alfabetach niektórych niesłowiańskich języków, do zapisu których stosowana jest
cyrylica. Do końca
XIX w. litera Я występowała także w alfabecie serbskim.
Kaf (כ/ך ,ك ,ܟܟ) — jedenasta
litera alfabetów semickich, m.in.
fenickiego,
aramejskiego,
arabskiego,
hebrajskiego. W
gematrii reprezentuje liczbę 20. W perskim alfabecie odpowiada jej litera ک.
Þ (duża litera Þ, mała litera þ), Thorn lub Þorn –
litera alfabetu staroangielskiego i
islandzkiego. Litera pochodzi od
runy o tej samej nazwie, która wyglądała tak: ᚦ
Koppa (ϙόππα, Ϙϙ) – litera
języka greckiego, obecnie nieużywana w tym języku. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę
90. W
alfabecie koppa znajdowała się między
szo a
rho.
Dalet (ד ,د) - czwarta
litera alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego, odpowiadająca liczbie
4.
Chet (ח ,ح) – ósma
litera [alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej
8.
Α i Ω - pierwsza i ostatnia
litera klasycznego alfabetu greckiego; symbol wszechmocy
Boga Chrystusa jako Stwórcy i Tego, który wszystko dopełnia. W starożytności był to
symbol pisarski, który odczytywano jako tajemniczą całość i obraz doskonałości, później jako
symbol wszechmocy Boga. W
Apokalipsie Wcielony Bóg Jezus Chrystus mówi: Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec; cierpiącym prześladowania zwrot ten ma przypominać, że wszystko jest w Bogu i do niego należą pierwsze i ostatnie słowo. Symbolika alfy i omegi ma również znaczenie dla filozofii
Teilharda de Chardina.
K – jedenasta litera
alfabetu łacińskiego i czternasta litera
alfabetu polskiego. W języku polskim oznacza
spółgłoskę zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną. Pochodzi od litery alfabetu fenickiego
kaph, za pośrednictwem litery alfabetu greckiego
kappa i alfabetu etruskiego.
Chet (ח ,ح) – ósma
litera [alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej
8.
Dalet (ד ,د) - czwarta
litera alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego, odpowiadająca liczbie
4.
Җ, җ,
litera cyrylicy,
Ж z ogonkiem, używana w alfabetach języków
tatarskiego i
kałmuckiego, była używana w alfabecie
turkmeńskim przed przyjęciem przez ten język
alfabetu łacińskiego.
Н, Нн (en) – 12.
litera podstawowej
cyrylicy, oznaczająca spółgłoskę [
n]. Pochodzi wprost od greckiej litery
Ν i początkowo miała taki sam kształt, jednakże z biegiem czasu środkowa poprzeczka zmieniła swoją pozycję do poziomej.
Chi Rho – jeden z najstarszych
chrystogramów używanych przez
chrześcijan. Powstał z nałożenia na siebie pierwszych dwóch
greckich liter
Chi i
Rho,
greckiego słowa
Chrystus ΧΡΙΣΤΟΣ, tworząc
monogram ☧.
Omega (
st.gr. ὦ μέγα,
nw.gr. ωμέγα, pisana Ωω) – dwudziesta czwarta, ostatnia litera współczesnego
alfabetu greckiego. W dawnym
greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 800. Stosowano ją również w antycznej greckiej notacji muzycznej.
ꙮ
ꙮ czyli multiokular O – dawna
literą cyrylicy stosowaną w słowach o rdzeniu wiele ócz. Np. w серафими многоꙮчитїи znaczącym
serafini wieloocy.
Głoska odpowiadająca tej literze nie jest znana.
Ⅎ (digamma inversum) jedna z trzech
liter opracowanych przez cesarza
Klaudiusza w ramach propagowanej przez niego reformy
alfabetu łacińskiego. Litera miała odpowiadać dźwiękowi "U". Opracowane przez Klaudiusza litery były używane tylko w czasie jego panowania.
Н, Нн (en) – 12.
litera podstawowej
cyrylicy, oznaczająca spółgłoskę [
n]. Pochodzi wprost od greckiej litery
Ν i początkowo miała taki sam kształt, jednakże z biegiem czasu środkowa poprzeczka zmieniła swoją pozycję do poziomej.
Ʉ, ʉ -
litera alfabetu łacińskiego reprezentująca
samogłoska przymkniętą centralną zaokrągloną, litera używana między innymi w alfabecie
Komanczów.
Ё, ё – podstawowa
litera cyrylicy najczęściej używana w
języku rosyjskim,
języku mongolskim i w
języku białoruskim. W innych
językach wykorzystujących cyrylicę jest nieużywana.