Alfabet duński

Linki:
Å (litera), Æ, Ø, Łacinka białoruska, Łacinka ukraińska, Śarada, A, Aalborg, Abdżad, Abugidy kanadyjskie, Afaka, Alfabet, Alfabet łaciński, Alfabet łotewski, Alfabet śląski Steuera, Alfabet Braille'a, Alfabet Moona, Alfabet afrykanerski, Alfabet albański, Alfabet angielski, Alfabet arabski, Alfabet aramejski, Alfabet baskijski, Alfabet bretoński, Alfabet chorwacki, Alfabet czeski, Alfabet dolnołużycki, Alfabet esperancki, Alfabet estoński, Alfabet etruski, Alfabet farerski, Alfabet fenicki, Alfabet fiński, Alfabet fonetyczny ICAO, Alfabet francuski, Alfabet górnołużycki, Alfabet gocki, Alfabet grecki, Alfabet grenlandzki, Alfabet gruziński, Alfabet hawajski, Alfabet hiszpański, Alfabet husycki, Alfabet irlandzki, Alfabet islandzki, Alfabet kaszubski, Alfabet kataloński, Alfabet litewski, Alfabet luksemburski, Alfabet maltański, Alfabet niderlandzki, Alfabet niemiecki, Alfabet ormiański, Alfabet polski, Alfabet portugalski, Alfabet rumuński, Alfabet słowacki, Alfabet słoweński, Alfabet semaforowy, Alfabet syryjski, Alfabet szwedzki, Alfabet tatarski (łaciński), Alfabet turecki (łaciński), Alfabet ugarycki, Alfabet węgierski, Alfabet włoski, Alfabet walijski, Alfabet wietnamski, Alfabet wilamowicki, Aurebesh, B, Bliss (język), Bokmål, Bopomofo, Brahmi, C, Chữ nôm, Cirth, Cyrylica, D, Demotyka, E, F, G, Głagolica, Grantha, H, Hangul, Hieratyka, Hieroglify, Hiragana, I, Indyjskie alfabety sylabiczne, J, Język duński, Język klingoński, Język koptyjski, Język niemiecki, Język norweski, Język szwedzki, Języki bałtyckie, Języki celtyckie, Języki germańskie, Języki indoeuropejskie, Języki romańskie, Języki słowiańskie, Języki uralo-ałtajskie, K, Kanji, Katakana, Kharoszthi, Kod Morse'a, L, Litera, M, Man'yōgana, Międzynarodowy Kod Sygnałowy, Międzynarodowy alfabet fonetyczny, N, Néosigne, Nüshu, Nynorsk, O, P, Pisma egipskie, Pismo, Pismo Majów, Pismo alfabetyczno-sylabiczne, Pismo bamum, Pismo bengalskie, Pismo birmańskie, Pismo chińskie, Pismo dżurdżeńskie, Pismo dewanagari, Pismo dongba, Pismo etiopskie, Pismo geba, Pismo gudżarati, Pismo gurmukhi, Pismo hebrajskie, Pismo jawajskie, Pismo kadamba, Pismo kannada, Pismo khmerskie, Pismo kitańskie, Pismo klinowe, Pismo laotańskie, Pismo linearne A, Pismo linearne B, Pismo logograficzne, Pismo malajalam, Pismo mandżurskie, Pismo mongolskie, Pismo ogamiczne, Pismo orchońskie, Pismo orija, Pismo piktograficzne, Pismo południowoarabskie, Pismo sogdyjskie, Pismo syngaleskie, Pismo tajskie, Pismo tamilskie, Pismo tanguckie, Pismo telugu, Pismo tybetańskie, Pismo ujgurskie, Pismo yi, Q, R, Rowasz, Runy, S, SignWriting, Slawistyczny alfabet fonetyczny, Sojombo, Sylabariusz, Sylabariusz cypryjski, Sylabariusz czirokeski, Sylabariusz mende, Sylabariusz vai, T, Tengwar, Tifinagh, U, V, Varang kshiti, Vatteluttu, W, X, X-SAMPA, Y, Z,
Alfabet duński od 1948 roku jest identyczny z alfabetem norweskim stąd oba często nazywane są alfabetem duńsko-norweskim. Oparte są na alfabecie łacińskim i służą do zapisu języka duńskiego oraz norweskiego, niemniej te same litery w różnych językach mogą mieć nieco inną wymowę. Od standardowego alfabetu łacińskiego różnią się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.

Alfabet duński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka duńskiego. Od standardowego alfabetu łacińskiego odróżnia się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.

Alfabet estoński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka estońskiego. Pełny alfabet estoński składa się z następujących znaków:

Alfabet węgierski – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego trigrafu:

Alfabet hiszpański - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka hiszpańskiego. Pełny alfabet hiszpański składa się z następujących znaków: A, B, C, CH, D, E, F, G, H, I, J, K, L, LL, M, N, Ñ, O, P, Q, R, RR, S, T, U, V, W, X, Y, Z

Alfabet osmański (osm. الفبا, elifbâ) – wersja alfabetu perskiego używana dla języka osmańskiego w czasach Imperium Osmańskiego oraz wczesnym stadium Republiki Turcji, aż do zaadaptowania alfabetu łacińskiego dla tureckiego. Zmianę przyjęto oficjalnie poprzez prawo nr 1353, Prawo Przyjęcia i Używania Alfabetu Tureckiego, uchwalonego w listopadzie 1928. Weszło ono w życie wraz z początkiem roku 1929, całkowicie zastępując alfabet osmański.

Â, Ââ – litera alfabetu łacińskiego używana do zapisu języka francuskiego, języka wietnamskiego, języka walijskiego, języka portugalskiego oraz języka rumuńskiego.

Transkrypcja Sidney Lau - system zapisu wymowy standardowego języka kantońskiego za pomocą alfabetu łacińskiego, opracowany przez Sidney Lau jako pomoc przy nauczaniu kantońskiego. Adaptacja wcześniejszego systemu Meyer-Wempe.

Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

Qu - dwuznak występujący w językach używających alfabetu łacińskiego. Czytany jest najczęściej jako [kw] lub [kv]. W języku hiszpańskim przed i oraz e osiąga wartość fonetyczną [k].

Resz (ר ,ر) – dwudziesta litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, alfabetu aramejskiego, alfabetu arabskiego, alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 200. W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [r], jak np. rechow (ulica) רחוב .

Cyfry arabskie, właściwie cyfry indyjskie europeizowane – cyfry stosowane obecnie powszechnie na całym świecie do zapisywania liczb. Są to kolejno znaki: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 oraz 9 i pierwotnie służyły do zapisu liczb w systemie dziesiętnym. Obecnie wykorzystywane również w pozostałych systemach (na przykład w szesnastkowym przy czym cyfry większe od 9 symbolizowane są kolejnymi literami alfabetu łacińskiego).

Resz (ר ,ر) – dwudziesta litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, alfabetu aramejskiego, alfabetu arabskiego, alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 200. W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [r], jak np. rechow (ulica) רחוב .

Białoruska łacinka (лацінка) – wariant alfabetu łacińskiego, który został przystosowany do zapisu języka białoruskiego. Pierwsze teksty pisane w łacince pochodzą z XVI w. (język ruski).

rot13 - prosty szyfr przesuwający (właściwie kodowanie), polegający na zamianie każdego znaku alfabetu łacińskiego na znak występujący 13 pozycji po nim, przy czym wielkość liter nie ma przy przekształcaniu znaczenia.

Dalet (ד ,د) - czwarta litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, alfabetu aramejskiego, alfabetu arabskiego, alfabetu hebrajskiego, odpowiadająca liczbie 4.

Chet (ח ,ح‍) – ósma litera [alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, alfabetu aramejskiego, alfabetu arabskiego, alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 8.

Transkrypcja języka tajskiego, Royal Thai General System of Transcription (RTGS) - system zapisu słów języka tajskiego przy pomocy alfabetu łacińskiego, uznany za oficjalny przez The Royal Institute of Thailand. Stosowany jest np. na znakach drogowych i w urzędowych publikacjach.

Chet (ח ,ح‍) – ósma litera [alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, alfabetu aramejskiego, alfabetu arabskiego, alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 8.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja