Alfabet gocki

Linki:
Śarada, Abdżad, Abugidy kanadyjskie, Afaka, Alfabet, Alfabet łaciński, Alfabet Braille'a, Alfabet Moona, Alfabet arabski, Alfabet aramejski, Alfabet etruski, Alfabet fenicki, Alfabet fonetyczny ICAO, Alfabet grecki, Alfabet gruziński, Alfabet ormiański, Alfabet semaforowy, Alfabet syryjski, Alfabet ugarycki, Aurebesh, Biblia, Bliss (język), Bopomofo, Brahmi, Chữ nôm, Cirth, Codex Argenteus, Cyrylica, Demotyka, Głagolica, Grantha, Hangul, Hieratyka, Hieroglify, Hiragana, Indyjskie alfabety sylabiczne, Język gocki, Język klingoński, Język koptyjski, Kanji, Katakana, Kharoszthi, Kod Morse'a, Litera, Man'yōgana, Międzynarodowy Kod Sygnałowy, Międzynarodowy alfabet fonetyczny, Néosigne, Nüshu, Pisma egipskie, Pismo, Pismo Majów, Pismo alfabetyczno-sylabiczne, Pismo bamum, Pismo bengalskie, Pismo birmańskie, Pismo chińskie, Pismo dżurdżeńskie, Pismo dewanagari, Pismo dongba, Pismo etiopskie, Pismo geba, Pismo gotyckie, Pismo gudżarati, Pismo gurmukhi, Pismo hebrajskie, Pismo jawajskie, Pismo kadamba, Pismo kannada, Pismo khmerskie, Pismo kitańskie, Pismo klinowe, Pismo laotańskie, Pismo linearne A, Pismo linearne B, Pismo logograficzne, Pismo malajalam, Pismo mandżurskie, Pismo mongolskie, Pismo ogamiczne, Pismo orchońskie, Pismo orija, Pismo piktograficzne, Pismo południowoarabskie, Pismo sogdyjskie, Pismo syngaleskie, Pismo tajskie, Pismo tamilskie, Pismo tanguckie, Pismo telugu, Pismo tybetańskie, Pismo ujgurskie, Pismo yi, Rowasz, Runy, SignWriting, Slawistyczny alfabet fonetyczny, Sojombo, Stary Testament, Sylabariusz, Sylabariusz cypryjski, Sylabariusz czirokeski, Sylabariusz mende, Sylabariusz vai, Tengwar, Tifinagh, Uppsala, Varang kshiti, Vatteluttu, Wulfila, X-SAMPA,
Alfabet gocki – alfabet stworzony prawdopodobnie w IV wieku n.e. przez biskupa Wulfilę w celu przekładu Biblii na język gocki. Składał się z 27 znaków. Według obecnych hipotez mógł powstać na podstawie alfabetów:

Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).

Codex Argenteus ("Srebrna Biblia") jest pochodzącym z VI wieku manuskryptem, zawiera przekład Biblii dokonany przez Wulfilę na język gocki. Pierwotnie zawierał 336 kart, z których po dziś dzień zachowało się 188 kart. Przechowywany jest w bibliotece w Uppsali (Uniwersytet w Uppsali), w Szwecji.

Język gocki – wymarły język wschodniogermański, który był używany przez germańskie plemię Gotów. Jest on znany głównie dzięki tłumaczeniu Biblii dokonanego przez biskupa Wulfilę w IV wieku n.e.

Hangul, hangŭl, hangeul (koreańskie 한글) to alfabet koreański; składa się z 24 znaków, 14 spółgłosek i 10 samogłosek. Jest jednym z niewielu alfabetów, który został stworzony sztucznie a nie wyewoluował z hieroglifów czy ideogramów, jak to się działo w przypadku większości nowoczesnych języków. Każda sylaba zapisywana jest jako blok, na polu kwadratu, składający się ze znaków alfabetu (tzw. jamo). Słowa w tym alfabecie zapisywać można poziomo lub pionowo.

Alfabet kataloński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka katalońskiego. Pełny alfabet kataloński składa się z następujących znaków:

Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

Wulfila (lub Ulfilas, 310-383) – apostoł gocki, działający w IV wieku na terenach m.in. Dacji i Bosforu nawracając Gotów na wiarę chrześcijańską obrządku ariańskiego. W wieku 30 lat został mianowany biskupem przez Euzebiusza z Nikomedii. Jako biskup Taurydy uczestniczył w obradach I soboru Nicejskiego (325).

Alfabet estoński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka estońskiego. Pełny alfabet estoński składa się z następujących znaków:

Alfabet aramejski - jeden z najstarszych alfabetów, wykazuje znaczne podobieństwo z alfabetem fenickim. Był alfabetem spółgłoskowym (abdżadem). Prawododobnie od niego wywodzą się współczesne alfabety: hebrajski, arabski, indyjskie i staroturecki. Alfabet aramejski służył w starożytności do zapisu języka aramejskiego (współcześnie język aramejski korzysta z alfabetu syryjskiego lub hebrajskiego).

Resz (ר ,ر) – dwudziesta litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, alfabetu aramejskiego, alfabetu arabskiego, alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 200. W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [r], jak np. rechow (ulica) רחוב .

Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

Resz (ר ,ر) – dwudziesta litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, alfabetu aramejskiego, alfabetu arabskiego, alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 200. W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [r], jak np. rechow (ulica) רחוב .

Lamed, lām (ל, ل‍) — litera alfabetów semickich, m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego, hebrajskiego. Odpowiada literze l. W gematrii reprezentuje liczbę 30.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja