Alfabet niemiecki

Alfabet niemiecki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka niemieckiego. Składa się z 30 liter (W Szwajcarii i w Liechtensteinie z 29, ponieważ ß jest zastępowane zawsze przez ss).

Alfabet węgierski – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego trigrafu:

Alfabet estoński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka estońskiego. Pełny alfabet estoński składa się z następujących znaków:

Alfabet hiszpański - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka hiszpańskiego. Pełny alfabet hiszpański składa się z następujących znaków: A, B, C, CH, D, E, F, G, H, I, J, K, L, LL, M, N, Ñ, O, P, Q, R, RR, S, T, U, V, W, X, Y, Z

Alfabet wietnamski (Quốc ngữ) – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka wietnamskiego. Składa się z następujących liter:

Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

Alfabet węgierski – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego trigrafu:

Alfabet duński od 1948 roku jest identyczny z alfabetem norweskim stąd oba często nazywane są alfabetem duńsko-norweskim. Oparte są na alfabecie łacińskim i służą do zapisu języka duńskiego oraz norweskiego, niemniej te same litery w różnych językach mogą mieć nieco inną wymowę. Od standardowego alfabetu łacińskiego różnią się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.

Alfabet esperancki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka esperanto. Składa się z 28 liter (w nawiasie podane zostały znaki w X systemie):

Alfabet kataloński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka katalońskiego. Pełny alfabet kataloński składa się z następujących znaków:

Alfabet rumuński - alfabet używany od 1860 r. do zapisu języka rumuńskiego. Oparty jest na alfabecie łacińskim, zawiera pięć dodatkowych liter. Dawniej istniało aż 12 dodatkowych znaków, stopniowo jednak usuwano je w kolejnych reformach pisowni.

Alfabet duński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka duńskiego. Od standardowego alfabetu łacińskiego odróżnia się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.

Alfabet norweski – oparty na alfabecie łacińskim alfabet służący do zapisu języka norweskiego. Składa się z 29 liter: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Ø Å

Alfabet husycki to oparty na alfabecie łacińskim system zapisu dostosowany do języków słowiańskich, a w szczególności do języka czeskiego. Został wprowadzony przez Jana Husa.

Skrypt Gadabuursi to rodzaj pisma alfabetycznego, używanego do zapisu języka somalijskiego, stworzony w 1933 roku przez szejka Abdurahmana Sheikh Nuur. Używane było jedynie w wąskich kręgach bliskich współpracowników szejka, z czasem zostało wyparte przez alfabet somali, a następnie przez alfabet łaciński.

Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

Sylabariusz czirokeski – system zapisu języka czirokeskiego, sylabariusz stworzony przez Sekwoję, Metysa z plemienia Czirokezów. W sylabariuszu każdy symbol służy do zapisu sylaby, nie zaś pojedynczego fonemu. Podczas gdy duża liczba sylab w języku angielskim (dziesiątki tysięcy), nie pozwala na użycie sylabariusza, 85 znaków sylabariusza czirokeskiego wystarcza do zapisania tego języka. Niektóre symbole są podobne do liter łacińskich, ale służą one do zapisu zupełnie innych dźwięków. Sekwoja widywał bowiem zapisy w języku angielskim, ale nie wiedział, co one oznaczają.

Я я – ostatnia litera cyrylicy, 33. litera alfabetu rosyjskiego, 32. białoruskiego i ukraińskiego, 30. bułgarskiego. Występuje także w alfabetach niektórych niesłowiańskich języków, do zapisu których stosowana jest cyrylica. Do końca XIX w. litera Я występowała także w alfabecie serbskim.

Romanized Popular Alphabet, Roman Popular Alphabet, RPA - system zapisu języka hmong w oparciu o alfabet łaciński, opracowany w latach 50-tych XX w., wykorzystywany zwłaszcza przez Hmongów mieszkających w USA. Osiem tonów języka hmong zaznacza się poprzez dodanie do każdej sylaby niewymawianej spółgłoski:

Alfabet turecki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, z dodatkowo używanymi w nim znakami diakrytycznymi, wprowadzony w 1928 roku; wcześniej język turecki był zapisywany za pomocą alfabetu arabskiego.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja