Alfabet ormiański

Alfabet ormiański - alfabet używany do zapisu języka ormiańskiego. Został utworzony w roku 405 przez mnicha, późniejszego katolikosa, Mesropa Masztoca, który dokonał przekładu Biblii. Wzorował się głównie na piśmie greckim a także częściowo na pahlawi. Alfabet składa się z 39 liter. W oryginalnej postaci składał się 36 liter, ostatnie trzy, (օ, ֆ i և), zostały dodane między X a XII wiekiem.

Alfabet węgierski – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego trigrafu:

Alfabet wietnamski (Quốc ngữ) – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka wietnamskiego. Składa się z następujących liter:

Alfabet węgierski – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego trigrafu:

Alfabet niemiecki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka niemieckiego. Składa się z 30 liter (W Szwajcarii i w Liechtensteinie z 29, ponieważ ß jest zastępowane zawsze przez ss).

Alfabet esperancki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka esperanto. Składa się z 28 liter (w nawiasie podane zostały znaki w X systemie):

Alfabet estoński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka estońskiego. Pełny alfabet estoński składa się z następujących znaków:

Alfabet rumuński - alfabet używany od 1860 r. do zapisu języka rumuńskiego. Oparty jest na alfabecie łacińskim, zawiera pięć dodatkowych liter. Dawniej istniało aż 12 dodatkowych znaków, stopniowo jednak usuwano je w kolejnych reformach pisowni.

Chaczatur Abowian (ur. 15 października [3 października ss] 1809 w Kanaker, zm. po 14 kwietnia [2 kwietnia ss] 1848; orm. Խաչատուր Աբովյան, IPA: χɑtʃʰɑtur ɑbovjɑn) – ormiański pisarz, poeta, etnograf, pedagog, działacz społeczny. W 1848 w tajemniczych okolicznościach zaginął i został uznany za zmarłego. Uważany za ojca literatury ormiańskiej za sprawą powieści Werkh Hajastani (Rany Armenii), napisanej w 1841 i opublikowanej pośmiertnie w 1858. Większość jego dzieł została wydana już po jego śmierci.

Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

Aurebesh – fikcyjny alfabet używany w świecie Gwiezdnych wojen. Służy do zapisu wspólnego dla większości Galaktyki języka Basic - w istocie języka angielskiego. Jego nazwa pochodzi od pierwszych liter alfabetu – aurek i besh, podobnie jak w przypadku samego słowa alfabet czy polskiego abecadło. Aurebesh występuje kilkakrotnie w filmach, a także w komiksach, grach fabularnych, grach komputerowych oraz innych materiałach związanych z Gwiezdnymi wojnami.

Alfabet słowacki (słow. slovenská abeceda) – zmodyfikowany alfabet łaciński służący do zapisywania języka słowackiego. Różnice są w stosowaniu znaku długości (dĺžeň), znaku miękkości (mäkčeň) i akcentu przeciągłego (vôkaň). Alfabet ten składa się z 46 liter:

Alfabet ugarycki – alfabet klinowy używany od około roku 1500 p.n.e. do zapisywania języka ugaryckiego, wymarłego języka kananejskiego. Nazwa języka pochodzi od miasta Ugaryt w Syrii, w którym alfabet został odkryty. Alfabet zawiera 31 odrębnych liter. Inne języki, (głównie hurycki) były także okazyjnie zapisywane w tym alfabecie w okolicach i na terenie miasta Ugaryt, choć nie wszędzie.

Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

Alfabet kataloński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka katalońskiego. Pełny alfabet kataloński składa się z następujących znaków:

Alfabet grecki – powstały ok. IX w. p.n.e. alfabet służący do zapisu języka greckiego i języków kilku ludów znajdujących się pod wpływem kultury greckiej. Jego znaki służyły Grekom także do zapisu liczb oraz do notacji muzycznej. We wczesnej starożytności istniało wiele form alfabetu greckiego, wypartych w okresie klasycznym przez formę jońską (zachodnią), której w niezmienionej postaci używa się do dziś do zapisu języka nowogreckiego.

Skrypt Gadabuursi to rodzaj pisma alfabetycznego, używanego do zapisu języka somalijskiego, stworzony w 1933 roku przez szejka Abdurahmana Sheikh Nuur. Używane było jedynie w wąskich kręgach bliskich współpracowników szejka, z czasem zostało wyparte przez alfabet somali, a następnie przez alfabet łaciński.

Pismo kayah li - alfabet sylabiczny stworzony w 1962 roku dla zapisu języka kayah używanego w stanach Kayah i Karen w Birmie. Kształt liter wzorowany jest na piśmie birmańskim oraz tajskim, jednak większość liter powstała w sposób niezależny.

Ormiański patriarcha Jerozolimy to jeden z patriarchów Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego, autonomiczny jurysdykcyjnie, jednak podległy duchowej zwierzchności Katolikosa Wszystkich Ormian rezydującego w Eczmiadzynie. Ormiański patriarchat Jerozolimy został powołany w 638 roku, kiedy Apostolski Kościół Ormiański rozpoczął mianowanie własnych patriarchów Jerozolimy.

Alfabet norweski – oparty na alfabecie łacińskim alfabet służący do zapisu języka norweskiego. Składa się z 29 liter: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Ø Å

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja