Linki:
Ö,
Ü,
Ć,
Ł,
Łacinka białoruska,
Łacinka ukraińska,
Ń,
Ś,
Śarada,
Ź,
Ż,
34 (liczba),
A,
Abdżad,
Abugidy kanadyjskie,
Afaka,
Alfabet,
Alfabet łaciński,
Alfabet łotewski,
Alfabet śląski Steuera,
Alfabet Braille'a,
Alfabet Moona,
Alfabet afrykanerski,
Alfabet albański,
Alfabet angielski,
Alfabet arabski,
Alfabet aramejski,
Alfabet baskijski,
Alfabet bretoński,
Alfabet chorwacki,
Alfabet czeski,
Alfabet dolnołużycki,
Alfabet duńsko-norweski,
Alfabet esperancki,
Alfabet estoński,
Alfabet etruski,
Alfabet farerski,
Alfabet fenicki,
Alfabet fiński,
Alfabet fonetyczny ICAO,
Alfabet francuski,
Alfabet górnołużycki,
Alfabet gocki,
Alfabet grecki,
Alfabet grenlandzki,
Alfabet gruziński,
Alfabet hawajski,
Alfabet hiszpański,
Alfabet husycki,
Alfabet irlandzki,
Alfabet islandzki,
Alfabet kaszubski,
Alfabet kataloński,
Alfabet litewski,
Alfabet luksemburski,
Alfabet maltański,
Alfabet niderlandzki,
Alfabet niemiecki,
Alfabet ormiański,
Alfabet polski,
Alfabet portugalski,
Alfabet rumuński,
Alfabet słowacki,
Alfabet słoweński,
Alfabet semaforowy,
Alfabet syryjski,
Alfabet szwedzki,
Alfabet tatarski (łaciński),
Alfabet turecki (łaciński),
Alfabet ugarycki,
Alfabet węgierski,
Alfabet włoski,
Alfabet walijski,
Alfabet wietnamski,
Ao (dwuznak),
Aurebesh,
B,
Bliss (język),
Bopomofo,
Brahmi,
C,
Chữ nôm,
Cirth,
Cyrylica,
D,
Demotyka,
Dwuznak,
E,
Etnolekt wilamowicki,
F,
G,
Głagolica,
Grantha,
H,
Hangul,
Hieratyka,
Hieroglify,
Hiragana,
I,
Indyjskie alfabety sylabiczne,
J,
Język klingoński,
Język koptyjski,
Języki bałtyckie,
Języki celtyckie,
Języki germańskie,
Języki indoeuropejskie,
Języki romańskie,
Języki słowiańskie,
Języki uralo-ałtajskie,
K,
Kanji,
Katakana,
Kharoszthi,
Kod Morse'a,
L,
M,
Man'yōgana,
Międzynarodowy Kod Sygnałowy,
Międzynarodowy alfabet fonetyczny,
N,
Néosigne,
Nüshu,
O,
P,
Pisma egipskie,
Pismo,
Pismo Majów,
Pismo alfabetyczno-sylabiczne,
Pismo bamum,
Pismo bengalskie,
Pismo birmańskie,
Pismo chińskie,
Pismo dżurdżeńskie,
Pismo dewanagari,
Pismo dongba,
Pismo etiopskie,
Pismo geba,
Pismo gudżarati,
Pismo gurmukhi,
Pismo hebrajskie,
Pismo jawajskie,
Pismo kadamba,
Pismo kannada,
Pismo khmerskie,
Pismo kitańskie,
Pismo klinowe,
Pismo laotańskie,
Pismo linearne A,
Pismo linearne B,
Pismo logograficzne,
Pismo malajalam,
Pismo mandżurskie,
Pismo mongolskie,
Pismo ogamiczne,
Pismo orchońskie,
Pismo orija,
Pismo piktograficzne,
Pismo południowoarabskie,
Pismo sogdyjskie,
Pismo syngaleskie,
Pismo tajskie,
Pismo tamilskie,
Pismo tanguckie,
Pismo telugu,
Pismo tybetańskie,
Pismo ujgurskie,
Pismo yi,
Q,
R,
Rowasz,
Runy,
S,
SignWriting,
Slawistyczny alfabet fonetyczny,
Sojombo,
Sylabariusz,
Sylabariusz cypryjski,
Sylabariusz czirokeski,
Sylabariusz mende,
Sylabariusz vai,
T,
Tengwar,
Tifinagh,
U,
V,
Varang kshiti,
Vatteluttu,
W,
X-SAMPA,
Y,
Z,
Alfabet wilamowicki – zmodyfikowany
alfabet łaciński służący do zapisywania
języka wilamowickiego (wymysiöeryś). Alfabet ten składa się z
34 znaków:
Alfabet estoński -
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka estońskiego. Pełny alfabet estoński składa się z następujących znaków:
Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski –
alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu
łaciny.
Alfabet węgierski –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego
trigrafu:
Alfabet hiszpański -
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka hiszpańskiego. Pełny alfabet hiszpański składa się z następujących znaków:
A,
B,
C,
CH,
D,
E,
F,
G,
H,
I,
J,
K,
L,
LL,
M,
N,
Ñ,
O,
P,
Q,
R,
RR,
S,
T,
U,
V,
W,
X,
Y,
ZAlfabet słowacki (
słow. slovenská abeceda) – zmodyfikowany
alfabet łaciński służący do zapisywania
języka słowackiego. Różnice są w stosowaniu znaku długości (dĺžeň), znaku miękkości (mäkčeň) i
akcentu przeciągłego (vôkaň).
Alfabet ten składa się z 46 liter:
Alfabet kataloński -
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka katalońskiego. Pełny alfabet kataloński składa się z następujących znaków:
Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski –
alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu
łaciny.
Alfabet wietnamski (Quốc ngữ) –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka wietnamskiego. Składa się z następujących liter:
Pismo jawi (جاوي) Jăwi, Yawi - zmodyfikowany
alfabet arabski używany w przeszłości do zapisywania
języka malajskiego i innych spokrewnionych języków w Azji Południowo-Wschodniej. Obecnie jest jednych z dwóch oficjalnych systemów pisma w sułtanacie
Brunei i w
Malezji. Pozostaje również w użyciu w regionie Pattani w Tajlandii oraz w
Kelantan w Malezji.
Alfabet duński od 1948 roku jest identyczny z alfabetem norweskim stąd oba często nazywane są alfabetem duńsko-norweskim. Oparte są na
alfabecie łacińskim i służą do zapisu
języka duńskiego oraz
norweskiego, niemniej te same litery w różnych językach mogą mieć nieco inną wymowę. Od standardowego alfabetu łacińskiego różnią się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.
Skrypt Gadabuursi to rodzaj
pisma alfabetycznego, używanego do zapisu
języka somalijskiego, stworzony w
1933 roku przez szejka Abdurahmana Sheikh Nuur. Używane było jedynie w wąskich kręgach bliskich współpracowników szejka, z czasem zostało wyparte przez alfabet somali, a następnie przez
alfabet łaciński.
Tifinagh -
alfabet używany do zapisu niektórych spośród
języków berberyjskich, m.in. języka
tamazight i
języka tuareskiego. Współczesny, zmodyfikowany alfabet, nazywany również neo-tifinagh, opiera się na starożytnym piśmie staroberberskim, znanym z inskrypcji. Tifinagh, do niedawna wypierany przez alfabety
łaciński i
arabski, od roku 2003 jest wykorzystywany w szkolnictwie
marokańskim na poziomie podstawowym do nauczania języka tamazight.
Pismo birmańskie -
alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego, wywodzący się z pisma mon, przystosowany do zapisywania
języka birmańskiego. Podstawowym elementem pisma jest spółgłoska z domyślną samogłoską "a". Inne samogłoski zapisuje się za pomocą znaków diakrytycznych. Najstarsze zachowane inskrypcje pochodzą z XI w.
Alfabet węgierski –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego
trigrafu:
Pismo fonetyczne – system pisma, który składa się ze znaków oddających jedynie dźwięki. Rodzaje pisma fonetycznego to:
sylabariusz,
alfabet sylabiczny,
alfabet i
abdżad.
Alfabet duński -
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka duńskiego. Od standardowego alfabetu łacińskiego odróżnia się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.
Klucze (inaczej pierwiastki) to elementy znaków chińskich, według których układane są słowniki
pisma chińskiego. Ponieważ nie jest ono
alfabetem, problem uporządkowania znaków zawsze nastręczał Chińczykom problemów.