Linki:
Łacina,
Święte Cesarstwo Rzymskie,
Żydzi,
23 listopada,
4 kwietnia,
Arabowie,
Aragonia,
Astronomia,
Burgos (Hiszpania),
Cesarz,
Elżbieta Hohenstauf,
Ferdynand III Święty,
Ferdynand de la Cerda,
Filip Szwabski,
Fryderyk III Piękny,
Infant,
Język hiszpański,
Jakub I Zdobywca,
Kadyks,
Kastylia-León (królestwo),
Katedra w Murcji,
Królestwo Nawarry,
Ludwik IX Święty,
Maurowie,
Muzułmanin,
Półwysep Iberyjski,
Portugalia,
Ryszard z Kornwalii,
Sancho IV Odważny,
Sewilla,
Toledo (Hiszpania),
Urna (pojemnik),
Władcy Kastylii-Leónu,
Władcy Niemiec,
Walencja,
Monarchia Habsburgów – nazwa określająca związek państw będących w
unii personalnej, którego władca z rodziny
Habsburgów był jednocześnie arcyksięciem Austrii, królem Czech, królem Węgier oraz władcą podległych im księstw. Związek istniał w latach 1526–1804. Część państw Monarchii Habsburgów należało do
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, a jako król Czech, władca monarchii był elektorem przy
elekcji króla Niemiec (który następnie był intronizowany na Cesarza). Zazwyczaj władca Monarchii został wybierany na Cesarza Narodu Niemieckiego. Monarchia Habsburgów została przekształcona w
Cesarstwo Austriackie 11 sierpnia 1804 r., a następnie dwucesarz
Franciszek II Habsburg rozwiązał
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego.
Mikołaj II, (Gérard,
Gerald, Gherard, Gerardus lub Giroldus), (ur. ok. 1010 w
Chevron, Królestwo Arles - zm. 27 lipca
1061 w
Florencji,
Święte Cesarstwo Rzymskie) –
papież w okresie od
1058 do 27 lipca
1061.
Filip I Piękny, także Filip I Kastylijski (ur.
22 lipca 1478 w
Brugii, zm.
25 września 1506 w
Burgos) - syn
cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Maksymiliana I Habsburga i jego pierwszej żony,
Marii Burgundzkiej. Filip I był założycielem dynastii
Habsburgów w
Hiszpanii.
Landgraf (
łac. comes magnus, comes patriae, comes provinciae, comes terrae, comes principalis, lantgravius,
niem. Landgraf) - tytuł władcy feudalnego w
Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego, który jako
hrabia, bezpośrednio podlegał
cesarzowi - zarządzając ziemią nadaną bezpośrednio przez samego władcę.
Karl Friedrich (ur.
9 stycznia 1724 w
Sigmaringen, zm.
20 grudnia 1785 w
Krauchenwies) – książę
Hohenzollern-Sigmaringen (podczas jego panowania państwo to było cześcią
Świętego Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego).
Mitraizm – kult solarnego boga
Mitry; był kultem misteryjnym znanym początkowo w
Azji Przedniej, później rozprzestrzenił się na całe
cesarstwo rzymskie.
Regalia cesarskie (
niem. Reichskleinodien, Reichsinsignien, lub Reichsschatz) –
regalia cesarzy i
królów Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Insygnia te wraz z wieloma relikwiami świętych nazywane były Rzeszą. Określały one szczególne prawa polityczne w chrześcijańskiej Europie łacińskiej, oraz tożsamość państwową odnowionego przez Karola Wielkiego cesarstwa rzymskiego. W skład zespołu regaliów wchodzą m.in.
Korona Rzeszy,
Włócznia Świętego Maurycego,
Krzyż Rzeszy, miecz Rzeszy, obecnie znajdujące się w Skarbcu (Schatzkammer) w wiedeńskim
Hofburgu.
Zweibrücken, Księstwo Dwóch Mostów – (niem. Pfalz-Zweibrücken) księstwo
Świętego Cesarstwa Narodu Niemieckiego, stolicą którego było miasto
Zweibrücken.
Biskupstwo Liège (
niem. Fürstbistum Lüttich,
fr. Principauté de Liège) - dawne państwo wchodzące w skład
Świętego Cesarstwa rzymskiego ze stolicą w mieście
Liège (łac. Leodium) w dzisiejszej
Belgii.
Daqin (chiń. 大秦, dosł. Wielkie Qin) – historyczna nazwa
Cesarstwa Rzymskiego w Chinach. Wywodzi się od północno-zachodniego chińskiego państwa
Qin, którego ziemie po powstaniu
jedwabnego szlaku wyznaczały wschodni koniec trasy, podczas gdy Cesarstwo rzymskie znajdowało się na końcu zachodnim.
Księstwo Austriackie (
niem. Herzogtum Österreich) - jedno z państw tworzących
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego, centrum monarchii
Habsburgów i rdzeń tworzonego przez nich później imperium.
Arcyksięstwo Austriackie (
niem. Erzherzogtum Österreich) - jedno z państw tworzących
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego, centrum monarchii
Habsburgów, ich pierwsza rodowa domena i rdzeń tworzonego przez nich imperium.
Cesarstwo uniwersalistyczne (
łac. universalis `powszechny`) - program cesarza
Ottona III związany z jego chęcią odnowienia
Cesarstwa Rzymskiego. Inną nazwą dla tego programu jest Koncepcja Czterech Cór lub Federacja Czterech Państw. Cesarz planował objąć pod swą władzą wszystkie chrześcijańskie kraje Zachodu (łącznie z niedawno ochrzczonymi
Słowianami).
Domestyk (
łac: "domesticus", z gospodarstwa domowego,
gr: "δομέστικος") – tytuł wojskowy, cywilny i kościelny w późnym
Cesarstwie rzymskim i w
Bizancjum.
Uniwersalizm cesarski – idea
średniowiecznej filozofii politycznej popularna w pełnym średniowieczu, zgodnie z którą zwierzchnikiem nad wszystkimi państwami
chrześcijańskimi i
Kościołem miał być
cesarz.
Bitwa pod
Gabao – starcie zbrojne
Żydów z
Rzymianami pod dowództwem
Cestiusza, które miało miejsce w 66 roku 10 km na północny zachód od
Jerozolimy.
Elektorat Bawarii (
niem. Kurfürstentum Bayern) – niezależny i dziedziczny
Elektorat Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Istniał od 1623 do 1806 roku, po czym został zastąpiony
Królestwem Bawarii.
Anton Alois Meinrad Franz (ur.
20 czerwca 1762 w
Sigmaringen, zm.
17 października 1831 tamże) – książę
Hohenzollern-Sigmaringen. W chwili kiedy został monarchą jego władztwo było cześcią
Świętego Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Pozostawało nim do
1806. W latach 1806-
1813 wchodziło w skład
Związku Reńskiego (Należące do niego państwa były formalnie suwerenne – mogły prowadzić politykę zagraniczną, w praktyce znajdowały się jednak pod przemożnym wpływem cesarza Francuzów
Napoleona I. W
1815 zostało członkiem
Związku Niemieckiego (będącego luźną
konfederacją państw).
Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin
historiograficzny używany od XIX wieku na określenie
greckojęzycznego,
średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w
Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek
Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach
Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (
łac. Imperium Romanum,
gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję
cesarzy rzymskich. Świat
islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (
ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość.
Gaius Calpurnius Piso (zm.
19 kwietnia 65) – polityk
rzymski,
senator od czasów
cesarza Kaliguli, jeden z przywódców nieudanego spisku na życie cesarza
Nerona.