Anglosasi

Anglosasi – tym mianem określa się rozmaite plemiona, wywodzące się z terenu obecnych Niemiec i Skandynawii, takie jak Anglowie, Sasi i Jutowie. Począwszy od V wieku plemiona te zasiedliły większą część Wysp Brytyjskich. Współczesny język angielski pochodzi od języka, którym Anglosasi posługiwali się 1500 lat temu.

Leodwaldingowie – anglosaski arystokratyczny ród w Nortumbrii, wywodzący swe pochodzenie od założyciela dynastii królewskiej, Idy. Odgrywali oni znaczną rolę w polityce i kościele Nortumbrii w VIII wieku.

Słowianie połabscy, Połabianie - plemiona zachodniosłowiańskie z grupy plemion lechickich, zamieszkujące od VI wieku ziemie między Morzem Bałtyckim, Łabą, Hawelą i Odrą. Od wschodu graniczyli z Lubuszanami i Pomorzanami, od zachodu przez Limes Saxoniae z Sasami, od południa zaś z plemionami czeskimi.

Willehad (ur. ok. 745, zm. 8 listopada 789 w Blexen) – misjonarz pochodzenia anglosaskiego, działający w państwie Franków wśród Fryzów, a następnie Sasów, od 787 roku biskup misyjny, uznawany za pierwszego biskupa Bremy.

Język starosaksoński, język starosaski - język, którym posługiwali się Sasi i Anglowie we wczesnym średniowieczu. Bardzo wcześnie rozpadł się na dwie formy, które rozwinęły się w Anglii w język staroangielski, a w północnych Niemczech w język dolnoniemiecki.

Plemiona lechickie – Lechici, staroruskie Лѧх (1115) grupa plemion zachodniosłowiańskich, która obok grupy plemion czeskich i plemion łużyckich stanowiła zachodnie plemiona słowiańskie. Z grupy tej wydzieliły się trzy odłamy: plemiona polskie, plemiona połabskie, plemiona pomorskie zasiedlające południowy brzeg Bałtyku.

Królestwo Kentu - jedno z królestw anglosaskich z okresu heptarchii. Założone zostało przez plemiona Jutów w połowie V wieku n.e. w południowo-wschodniej Anglii.

Plemiona lechickie – Lechici, staroruskie Лѧх (1115) grupa plemion zachodniosłowiańskich, która obok grupy plemion czeskich i plemion łużyckich stanowiła zachodnie plemiona słowiańskie. Z grupy tej wydzieliły się trzy odłamy: plemiona polskie, plemiona połabskie, plemiona pomorskie zasiedlające południowy brzeg Bałtyku.

Hrabstwa Anglii (ang. counties) – jednostki podziału terytorialnego Anglii wykorzystywane na przestrzeni dziejów dla potrzeb administracyjnych, sądowniczych, politycznych oraz geograficznych. Ustanowione w XI wieku przez Normanów, hrabstwa wywodzą się od funkcjonujących już w czasach anglosaskich jednostek zwanych shire. Współcześnie pojęcie hrabstwa może odnosić się do hrabstw metropolitalnych i niemetropolitalnych – jednostek podziału administracyjnego drugiego rzędu oraz hrabstw ceremonialnych mających znaczenie głównie geograficzne.

Język chaldejski, nowoaramejski chaldejski - język należący do grupy semickiej, którym posługuje się około 200 tysięcy zamieszkujących głównie Irak. Stanowi część tzw. makrojęzyka syryjskiego. Zapisywany jest pismem syryjskim.

Etnolekt wilamowicki, także wilamowski, nazywany też Wymysiöeryś – etnolekt (dialekt/język) z grupy zachodniej języków germańskich, którym posługiwali się mieszkańcy Wilamowic koło Bielska-Białej. Na początku XXI wieku niemal wymarły, posługuje się nim prawdopodobnie około 70 osób. Nazwa języka pochodzi od nazwy Wilamowic w tym języku – Wymysoü.

Plemiona czeskie - grupa plemion zachodniosłowiańskich zamieszkująca rejon Kotliny Czeskiej, która obok grupy plemion łużyckich i plemion lechickich stanowiła zachodnie plemiona słowiańskie.

Murder, Inc. (Murder, Incorporated) – zbrojne ramię Syndykatu; wyspecjalizowana grupa morderców wyodrębniona z szeregu członków Nowej mafii amerykańskiej (najczęściej byli to psychopatyczni zabójcy). Początki Murder, Inc. sięgają czasów sprzed Wojny Castellammarese – trzon jej stanowili młodzi gangsterzy tzw. Young Turks, a także Irlandczycy, Polacy Żydzi i Anglosasi.

Oisc, Oeric, Œric, Eoric, Oese, Aesc, Æsc (urodzony w IV wieku; zm. 512) - król anglosaskiego królestwa Kentu od 488 do 512 roku. Uważany jest za założyciela dynastii kentyjskiej. Jego potomkowie znani są jako Oiscingowie.

Język asyryjski - język należący do grupy semickiej, którym posługuje się około 200 tys. Asyryjczyków zamieszkujących głównie Irak, Iran i Syrię. Stanowi część tzw. makrojęzyka syryjskiego. Zapisywany jest pismem syryjskim.

Etelred II z Nortumbrii, Æthelred, Aethelred – władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii. Na tronie zasiadał dwukrotnie: w latach 840-844 oraz 844-848.

Atheling (Aetheling, Ætheling lub Etheling) - staroangielski termin sosowany w anglosaskiej Anglii do wyznaczania z dynastii królewskich osób godnych do uważania za potencjalnych następców tronu.

Aetheling (Atheling, Ætheling lub Etheling) – staroangielski termin stosowany w anglosaskiej Anglii do wyznaczania z dynastii królewskich osób godnych do uważania za potencjalnych następców tronu.

Święcenia niższe - dawne określenie urzędów kościelnych, które współczesna teologia katolicka nazywa posługami, a w tradycji wschodniej określa się je mianem chirotesji; obecnie termin święcenia niższe stosuje się zasadniczo w znaczeniu potocznym.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja