Animizm

Animizm (łac. anima – dusza) – zespół wierzeń występujący w religiach archaicznych bądź tradycyjnych zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę lub rzadziej ducha zmarłych ludzi, wszystkim roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom.

Anima mundi łac., dusza świata (gr. psychē tou kósmou) - czysta eteryczna dusza, którą niektórzy starożytni filozofowie określali jako rozproszoną w całej naturze. Została stworzona do ożywienia całej materii w tym samym kierunku, w jakim dusza została stworzona do ożywienia człowieka.

Animizm (łac. anima - dusza) to cecha myślenia dziecięcego, stan postrzegania świata, które przypisuje posiadanie "duszy" i żywotność lalkom i innym przedmiotom. Jest to cecha charakteryzująca dzieci w początkowym okresie wczesnego dzieciństwa lat (wg Jeana Piaget w okresie wyobrażeń przedoperacyjnych (inteligencji reprezentującej)). Piaget (1973) sugerował, że dzieci posiadają tę cechę w wieku 2-4 lat, jednakże Subbotsky (2000) podsumował, że dzieci nawet do 6 roku życia mogą wykazywać animizm.

Anima mundi łac., dusza świata (gr. psychē tou kósmou) - czysta eteryczna dusza, którą niektórzy starożytni filozofowie określali jako rozproszoną w całej naturze. Została stworzona do ożywienia całej materii w tym samym kierunku, w jakim dusza została stworzona do ożywienia człowieka.

Religia Hunów - nie znamy pierwotnych wierzeń Hunów, prócz tego, iż pokładali wiarę we wróżby i znaki wieszcze. Składali ofiary ze zwierząt (o ile wiadomo: bez ofiar ludzkich), do czego służyły między innymi sławne brązowe kotły. Obyczaj ów miał analogię do Scytów o czym pisał Herodot. Można sadzić że u podłoża wierzeń huńskich tkwił – zapewne już przezwyciężony i przetworzony – animizm (wiara w istnienie duszy u istot żywych i rzeczy martwych) oraz totemizm (wiara w mitycznego zwierzęcego protoplastę rodu, plemienia) i manizm (kult przodków). Z nimi też wiązał się system wróżb, wieszczenia, wiara w sny. Wiemy, że Hunowie wróżyli z kości i wnętrzności zwierząt, ze zjawisk otaczającego ich świata np. z lotu ptaków, interpretowali też senne widziadła. Przypisywanie im praktyk szamańskich wydaje się nader wątpliwe.

Preanimizm - według teorii angielskiego antropologa R.R. Maretta - pierwszy etap w rozwoju animizmu; charakteryzuje się przekonaniem ludzi o istnieniu nadnaturalnej siły, nie ujętej w ramy bytu cielesnego (duszy, ducha, bóstwa itp.). Owa nadnaturalna potęga (por. mana) miała przenikać i ożywiać wszystkie przedmioty i ujawniać się pod postacią sił działających w przyrodzie.

Akh (3ḫ czyli efektywność), jest koncepcją, która wielokrotnie zmieniała się w długiej historii wierzeń starożytnych Egipcjan. Poza Ka i Ba stanowi jeden z centralnych elementów, aspektów nieśmiertelnej osobowości, nawet po śmierci fizytcznego ciała. W tym sensie jest pewnego rodzaju duchem.

Paramatma (lub Paramatman  ; sankr.: parama - najwyższy, transcendentalny, atman - dusza, - Dusza Najwyższa, "Naddusza" ) - częściowy, osobowy aspekt Bhagawana. Paramatma opisywana jest jako przebywająca w sercu każdej żywej istoty, jak i w każdej części materialnego stworzenia. Dusza Najwyższa znany jest też jako Ksirodakaśaji Wisznu.

Paramatma (lub Paramatman  ; sankr.: parama - najwyższy, transcendentalny, atman - dusza, - Dusza Najwyższa, "Naddusza" ) - częściowy, osobowy aspekt Bhagawana. Paramatma opisywana jest jako przebywająca w sercu każdej żywej istoty, jak i w każdej części materialnego stworzenia. Dusza Najwyższa znany jest też jako Ksirodakaśaji Wisznu.

Ach (egip. jasny, świecący, świetlany, także oznaczający pojęcia aktywny i pożyteczny) - w mitologii starożytnego Egiptu idealny byt duchowy, w jaki przeobraża się człowiek po śmierci. Ba, zmienione w pierwszej fazie umiera, a następnie dzięki energii ka zostaje ożywione i w wyniku tego przeistoczenia powstaje ach.

Dusza (hebr. נֶפֶש /nefesz/, łac. anima, gr. ψυχή /psyche/) – w filozofii pierwiastek życia, decydujący o tym, że osoba ludzka, zwierzę i roślina są bytami żywymi. W antropologii filozoficznej najczęściej przyjmowano, że dusza rozumna jest, obok materialnego ciała, jednym z dwóch konstytutywnych elementów struktury bytu człowieka (dualizm ontologiczny).

Darth Andeddu - starożytny Lord Sithów, który żył na Prakith w nieznanym okresie. Wiadomo, że stworzył swój holokron, w którym zawarł nie tylko swą mądrości, ale i esencję duszy.

Ćarwaka ( dewanagari चार्वाक, transkrypcja Cārvāka, ang. Carvaka ) – według tradycji indyjskiej twórca doktryny materialistycznej. Żył najprawdopodobniej ok. III - I w. p.n.e. Odrzucał istnienie duszy, karmana i egzystencji po śmierci.

Dusza – w większości religii oraz w wielu poglądach filozoficznych i kulturowych: substancja ulotna, eteryczna, zjawisko siły ożywiającej ciało, a trwającej nawet po jego śmierci (zależnie od religii przyjmuje się jego występowanie u człowieka i ew. zwierząt). Pojęcie to jest ściśle związane z kwestiami wiary i religii. To co będzie się działo z duszą po śmierci i jak człowiek za życia może na to wpływać, jest jednym z kluczowych elementów religii wyznających istnienie duszy.

Kamuj (jap. カムイ, 神威 lub 神居, kamui, IPA: kamú̜ɪ, kamú̜j) – pojęcie występujące w wierzeniach ajnuskich, określające wszelkiego rodzaju siły nadprzyrodzone, obecne w całym otaczającym Ajnów świecie. Słowo kamuj tłumaczy się najczęściej jako "bóstwo", "duch", "dusza" czy "demon", jednak jego zakres znaczeniowy jest bardzo szeroki, obejmuje zarówno istoty negatywne jak i pozytywne, swoje kamuj posiadają także np. zwierzęta, rośliny, ogień, ciała zmarłych i talizmany. Termin ten często występuje w imionach ajnoskich bogów, jak np. atuj kamuj (bóg morza) czy jaun mosiri kamuj (bóg krainy Ajnów), używa się go również w znaczeniu "piękny" oraz "wielki", np. kamuj pom menoko, "piękna młoda dziewczyna".

Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość pośrednictwa (wstawiennictwa) zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.

Gennadij Iwanowicz Szypow - rosyjski pseudonaukowiec, twórca nieuznawanej przez świat nauki i sprzecznej z podstawowymi prawami fizyki, nie popartej eksperymentalnie teorii rzeczywistości, zakładającej istnienie "siedmiu poziomów rzeczywistości".

Furry (z ang. futrzak, futrzastość) – termin określający osobę, która interesuje się lub zajmuje się twórczością związaną z tzw. sztuką futrzastą oraz/lub stara się swoim zachowaniem nawiązywać do zachowania zwierzęcia. Jest to też pojęcie opisujące społeczność składającą się z osób o wyżej wymienionych upodobaniach lub zachowaniach. Czasami odnosi się również do postaci łączących cechy ludzi i zwierząt, występujących w kilku formach:

Platonizm – to potężny nurt filozoficzny, rozwinięty przez Platona (427-347 p.n.e.). Uważał on świat realny, rzeczywisty, w jakim żyjemy za ułomne odbicie świata doskonałego, nazwanego światem idei. Zasada ta jest generalna – dotyczy wszelkich przedmiotów. W szczególności duszy: Człowiek oprócz materialnego ciała podlegającego procesowi zniszczenia posiada niematerialną część – duszę, która w chwili śmierci zmierza w kierunku świata idealnego. Dusza nadaje ciału życie, powoduje ruch, jednakże ciało ogranicza ją i stanowi tylko tymczasowe miejsce pobytu. Filozofia ma ułatwić duszy żyjącej w ciele odnalezienie swoich związków ze światem idei. Platonizm wywarł silny wpływ na myśl europejską, a szczególnie na chrześcijańskie myślenie religijne.

Księga Bram to święty tekst staroegipski datujący się z czasów Nowego Państwa. Opisuje ona przejście duszy nowozmarłego do następnego świata, podobne do przejścia słońca przez świat podziemia w czasie nocy. Od duszy wymagane jest przejście przez szereg "bram", z których każda związana jest z inną boginią. Dusza musi rozpoznać poszczególne boginie. Tekst sugeruje, że niektórzy ludzie przejdą bez przykrości, ale inni będą przechodzić męki w jeziorze ognia.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja