Antoine Quentin Fouquier de Tinville

Antoine Quentin Fouquier de Tinville, znany także jako Fouquier-Tinville (ur. 12 czerwca 1746 w Herouël, zm. 7 maja 1795 w Paryżu) – francuski prawnik, polityk, oskarżyciel publiczny Trybunału Rewolucyjnego.

Paul François de Quélen de Stuer de Caussade (ur. 30 lipca 1746, zm. 14 marca 1828 w Paryżu) markiz de Saint-Maigrin, potem książę de Saint-Maigrin, potem książę de La Vauguyon i diuk de Caussade. Jego ojcem był Antoine de Qeélen, książę de Vauguyon, dyplomata i polityk francuski.

Europejski Oskarżyciel Publiczny (ang. European Public Prosecutor)- instytucja powołana na mocy Traktatu z Lizbony. Niezależny Europejski Oskarżyciel Publiczny korzystałby ze wsparcia Zastępcy Europejskiego Oskarżyciela Publicznego na poziomie krajowym, gwarantującego łączność pomiędzy systemami wymiaru sprawiedliwości we Wspólnocie i w poszczególnych państwach .

Straż Leśna – organ odpowiedzialny za ład i porządek na terenie lasów państwowych. Straż Leśna na terenie lasu może karać mandatami oraz pozwać do sądu jako oskarżyciel publiczny.

Małgorzata Elżbieta Pyziak-Szafnicka (ur. 23 czerwca 1955 w Łodzi) – polska prawnik, profesor nauk prawnych, wykładowca akademicki, od 2011 sędzia Trybunału Konstytucyjnego.

Oskarżyciel publiczny - jeden ze znanych polskiemu prawu karnemu rodzajów oskarżycieli; organ państwowy, który we własnym imieniu wnosi lub popiera oskarżenie w sprawach o czyny zabronione, które ustawa nakazuje lub zezwala ścigać skargą publiczną. W szeroko rozumianym postępowaniu karnym jest stroną, która reprezentuje interes społeczeństwa (interes publiczny) w ściganiu przestępstw. Ze względu na brak prywatnego interesu celem działania oskarżyciela nie jest ukaranie za wszelką cenę, naprawienie szkody itp., lecz uzyskanie sprawiedliwego i zgodnego z prawem rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu. Dlatego oskarżyciel publiczny ma prawo działać również na korzyść oskarżonego.

Karol August Wittelsbach (ur. 29 października 1746 Düsseldorf - zm. 1 kwietnia 1795 Mannheim) - hrabia palatyn i książę Palatynatu-Birkenfeld od 1767 i Palatynatu-Zweibrücken od 1775.

Kafétien Antoine Gomis (ur. 23 marca 1980 w Saint-Quentin) – francuski lekkoatleta specjalizujący się w skoku w dal, uczestnik letnich igrzysk olimpijskich w Atenach (2004), wicemistrz Europy z Barcelony (2010).

François Noël Babeuf (pseudonim Gracchus) (ur. 23 listopada 1760, Saint-Quentin, zm. 27 maja 1797, Paryż) - radykalny polityk francuski z okresu rewolucji francuskiej.

Ján Mazák (ur. 12 czerwca 1954) – słowacki prawnik, doktor nauk prawnych, sędzia zawodowy, adwokat, słowacki wiceminister sprawiedliwości, prezes słowackiego Trybunału Konstytucyjnego (2000–2006) oraz Rzecznik Generalny Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich od 7 października 2006.

Antoine Forqueray (ur. we wrześniu 1672 w Paryżu, zm. 28 czerwca 1745 w Mantes) - francuski kompozytor późnego baroku, królewski kapelmistrz, a także drugi obok Marin Marais najważniejszy francuski gambista na dworze Ludwika XIV. Jego synem był Jean-Baptiste-Antoine Forqueray, również kompozytor.

Alfons Klafkowski (ur. 2 sierpnia 1912 w Poznaniu, zm. 10 lipca 1992 w Poznaniu) – polski prawnik i polityk, prezes Trybunału Konstytucyjnego w latach 1985–1989.

Pierre Joseph Desault (ur. 6 lutego 1744 w Vouhenans, zm. 1 czerwca 1795 w Paryżu) - francuski chirurg, twórca pierwszej uniwersyteckiej kliniki chirurgii we Francji. Jako pierwszy opisał typowe złamanie podudzia oraz stosował różne opatrunki unieruchamiające przy złamaniach obojczyka.

Antoine-Louis Barye (ur. 24 września 1796 w Paryżu, zm. 25 czerwca 1875 tamże) - francuski rzeźbiarz, od 1818 uczeń F. J. Bosio w Szkole Sztuk Pięknych.

Napoleon odwiedza zadżumionych w Jaffie (znany również jako Zadżumieni w Jaffie lub Napoleon w Jaffie dotkniętej plagą) (oryg. fr. Bonaparte visitant les pestiférés de Jaffa) – obraz francuskiego malarza Antoine-Jean Grosa.

Gerard van Spaendonck (ur. 22 marca 1746 w Tilburgu, zm. 11 maja 1822 w Paryżu) – malarz i grafik pochodzenia holenderskiego, znany głównie z ilustracji botanicznych. Był starszym bratem Cornelisa van Spaendoncka.

Charles Watson-Wentworth, 2. markiz Rockingham KG (ur. 13 maja 1730, zm. 1 sierpnia 1782 w Londynie), do 1733 r. pisany jako Czcigodny Charles Watson-Wentworth, od 1733 od 1746 wicehrabia Higham, od 1746 hrabia Malton - był wigowskim politykiem brytyjskim i dwukrotnym premierem Wielkiej Brytanii. Zgromadził się wokół niego tak zwany "Stary Kadłub Wigów", w którym znaczną rolę odgrywał Edmund Burke.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja