Apamea

Apamea (Apameja) - nazwa kilku miast w państwie Seleucydów pochodząca od imienia pierwszej żony Seleukosa I Nikatora - Apamy. Najbardziej znanym z tych miast jest Apamea nad Orontesem w Syrii.

Aleksander z Apamei (gr. Ἀλέξανδρος, IV/V wiek) – metropolita prowincji Syria Secunda. Uczestnik Soboru Efeskiego w 431 roku; autor Listu do Aleksandra z Hierapolis (pismo zachowało się jedynie w wersji łacińskiej).

Pokój w Apamei – traktat pokojowy zawarty w 188 r. p.n.e. w mieście Apamea Kibotos (Frygia, Azja Mniejsza) pomiędzy republiką rzymską a imperium Seleucydów.

Posejdonios z Apamei, Posejdonios z Rodos (gr. Ποσειδώνιος, ur. ok. 140-130 p.n.e. – zm. ok. 50 p.n.e.) – grecki filozof mediostoicki, astronom, geodeta, geograf, historyk i badacz kultury. Nauczyciel Cycerona.

Posejdonios z Apamei (lub z Rodos, gr. Ποσειδώνιος, ur. ok. 140-130 p.n.e. – zm. ok. 50 p.n.e.) – grecki filozof mediostoicki, astronom, geodeta, geograf, historyk i badacz kultury. Nauczyciel Cycerona.

Synagoga w Beit Alfa (hebr. בית הכנסת בית אלפא‎) – synagoga z czasów bizantyjskich położona na terenie kibucu Beit Alfa w północnym Izraelu. Zachowała się w niej mozaika podłogowa z VI wieku przedstawiająca m.in. znaki zodiaku.


Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Puli (chor. Katedrala Uznesenja Marijina u Puli) - konkatedra rzymskokatolickiej diecezji Poreč i Pula w Chorwacji. Wybudowana w XV wieku na miejscu dawnej świątyni Jowisza i późniejszej wczesno-chrześcijańskiej bazyliki (pozostały resztki mozaik z V-VI wieku). W trzynawowych wnętrzach świątyni pozostały antyczne kolumny i rzymski sarkofag (III wiek) stanowiący dziś ołtarz główny.

Amorium – dawne miasto frygijskie w Azji Mniejszej założone w epoce hellenistycznej. Rozkwit przeżywało w czasie Cesarstwa Bizantyńskiego. W 838 zostało złupione przez Arabów. Jego ruiny znajdują się w pobliżu tureckiej wsi Hisarköy.

Kościół św. Maurycego przy ul. Traugutta 34 we Wrocławiu – pierwotnie gotycki jednonawowy kościół z piętnastowieczną kaplicą chrzcielną i przebudowaną w XVIII wieku na styl barokowy wieżą wg projektu arch. J. Peintnera.

Bitwa pod Kotyeon (współcześnie miasto w Turcji Kütahya) – starcie zbrojne wojsk najstarszego syna Kilidż Arslana – Malikszaha – z armią bizantyńską, dowodzoną przez Aleksego I Komnena, w 1113 roku. Była jednym z epizodów wojen bizantyńsko-tureckich na początku XII wieku, w której cesarstwo odniosło sukces.

Harpokration z Argos - urodzony w Argos, medioplatoński filozof z II wieku n.e. Był uczniem Attikosa. Napisał m.in. Komentarze do Platona (24 księgi) oraz Słownik platoński (2 księgi), które nie zachowały się do naszych czasów. W zawartej tam nauce o hipostazach i doktrynie etycznej, widać również wpływy Numeniosa.

Wojna Cesarstwa Bizantyńskiego z Wandalami – wojna toczona w latach 533-534 między Cesarstwem Bizantyńskim a plemiennym państwem Wandalów, która zakończyła się upadkiem wandalskiego królestwa.

Kościół pw. Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus - kościół murowany w stylu współczesnym w Siedlcach przy ulicy Garwolińskiej 19. Kościołem opiekują się ojcowie Oblaci. Wybudowany w latach 1985-1989, staraniem ks. bp. Jana Mazura i o. prowincjała Leonarda Głowackiego. Konsekrowany w 1991 roku przez ks. bp. Jana Mazura.

Numenios z Apamei - grecki filozof z pogranicza pitagoreizmu i platonizmu, działał w II wieku n.e. Wraz z Numeniosem neopitagoreizm zanika, łącząc się ideologicznie z platonizmem (medioplatonizmem). Uważał, że spadkobiercami Pitagorasa są Sokrates i Platon, a ich nauka bezpośrednio pochodzi od samego mistrza. Głosił bezwzględną wyższość tego, co niecielesne. Rozdzielił i uznał za byt jedynie to, co nie cielesne (niematerjalene), a to, co zmysłowe (cielesne) nie jest bytem, lecz stawaniem. Próbuje połączyć nauki teologiczno-metafizyczne medioplatoników z nauką o Monadzie, Diadzie i liczbach. To, co niecielesne dzielił hierarchiczno-hipostatycznie.

Ildefonsa - imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów hild "walka, potyczka" i funs "gotowy", co mogło oznaczać "gotową do walki". Patronem tego imienia jest św. Ildefons z Toledo, zakonnik, biskup (VII wiek).

Kościoły artykularne (słow. artikulárne kostoly) – grupa drewnianych kościołów protestanckich na Słowacji, które powstały pod koniec XVII i na początku XVIII wieku.

Marcin I, (ur. w okolicach Todi, Cesarstwo Bizantyńskie - zm. 655 w Chersonez Taurydzki) – święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, papież w okresie od 5 lipca 649 do 16 września 655.

Buleuterion – w starożytnej Grecji (od VI wieku p.n.e.) był to budynek oparty na planie prostokąta, poprzedzony dziedzińcem z kolumnowymi gankami oraz portalem wejściowym, w którym odbywały się zebrania rady (bule). Miał on układ amfiteatralny, a jego dach opierał się na kolumnach.

Kubba (tiurbe, z arab. قبة, qubbah = kopuła) – rodzaj grobowca występującego w krajach muzułmańskich, w kształcie mauzoleum przykrytego kopułą na pendentywach. Wewnątrz bogato zdobiony mozaikami, stiukami, majolikami. Powszechny w XI w., zastąpiony nagrobnym meczetem w okresie od XIV w. do XV w.

Milingowie, Milingi - plemię słowiańskie wspólnie z Jeziercami zamieszkujące zbocza Tajgetu na Peloponezie. W IX i X wieku zostało podporządkowane Bizancjum.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja