Linki:
Łańcuch górski,
Apenin Liguryjski,
Apenin Toskański,
Apeniny Środkowe,
Apeniny Północne,
Apeniny Południowe,
Corno Grande,
Emilia-Romania,
Hodowla,
II wojna światowa,
Język włoski,
Las,
Las liściasty,
Las mieszany,
Linia Gotów,
Montes Apenninus,
Orogeneza,
Orogeneza alpejska,
Półwysep Apeniński,
Rolnictwo,
Sadownictwo,
Sejsmiczność,
Turystyka,
Włochy,
Winorośl,
Apeniny (
wł. Appennini) –
łańcuch górski we
Włoszech, rozciągający się na długości 1350 km z północy na południe wzdłuż całego
Półwyspu Apenińskiego i na szerokość od 40 do 200 km. Wyróżnia się
Apeniny Północne (w tym
Apenin Liguryjski i
Toskański),
Środkowe i
Południowe.
Ekwowie (
starogrecki Αἴκουοι lub Αἴκοι,
łac. Aequi) – starożytny lud italski żyjący w górzystym środkowym regionie
Półwyspu Apenińskiego, na północnym wschodzie od
Lacjum i w
Środkowych Apeninach, na południe od dzisiejszej miejscowości
Rieti i na północ od jeziora Fucine. Istnieli już zanim powstał
Rzym. Około 500 roku p.n.e. Ekwowie rozprzestrzenili się na zachód, stanowiąc zagrożenie dla Rzymu i Lacjum. Długo walczyli z Rzymianami o niepodległość, jednak w rezultacie zostali przez nich podbici (od około 430 r. p.n.e. do 300 r. p.n.e. odbywał się proces romanizacji). Ich tereny zwane Ekwium - stały się koloniami rzymskimi.
Zatoka Manfredonia - zatoka na
Morzu Adriatyckim, u wschodnich wybrzeży
Półwyspu Apenińskiego, położona na południe od
Półwyspu Gargano. Największe miasto położone nad zatoką to
Manfredonia.
Pasmo innuickie (pasmo eskimoskie;
ang. Arctic Cordillera) –
łańcuch górski obejmujący północną i północno-wschodnią część
Archipelagu Arktycznego oraz niewielki skrawek na północy
półwyspu Labrador. Najwyższym szczytem pasma innuickiego jest
Barbeau Peak (2616 m
n.p.m.).
Dogger Bank (Ławica Dogger) – rozległa
ławica na
Morzu Północnym, rozciągająca się od wybrzeży
Wielkiej Brytanii po
Półwysep Jutlandzki. Jej długość wynosi około 260 km, szerokość 30-60 km, głębokość od 13 do 37 m.
Basento (
łac. Casuentus) – rzeka w południowych
Włoszech, o długości 149 km. Wypływa z południowych
Gór Apeninskich (
Apenin Lukański), na zachód od miasta
Potenza. Uchodzi do
Zatoki Tarenckiej, która stanowi część
Morza Jońskiego, nieopodal
Metaponto. Największym miastem leżącym nad rzeką jest Potenza, ośrodek administracyjny regionu
Basilicata.
Przed Zjednoczeniem Włoch (1859) Francja wysyłała swych dyplomatów do poszczególnych państw, które podówczas dzieliły
Półwysep Apeniński między siebie:
Chorthippus eisentrauti – południowoeuropejski gatunek owada
prostoskrzydłego z rodziny
szarańczowatych (Acrididae) opisany z
Austrii, znany z
Półwyspu Apenińskiego i
Bałkańskiego.
Chan Chöchijn nuruu (Chan Chöchij;
mong.: Хан Хөхийн нуруу) – pasmo górskie w północno-zachodniej
Mongolii oddzielające
kotlinę jeziora
Uws-nur na północy od kotliny jeziora
Chjargas nuur na południu. Rozciąga się równoleżnikowo na długości ok. 250 km. Najwyższy szczyt osiąga wysokość 2928 m n.p.m. Część północna zbudowana głównie z prekambryjskich skał krystalicznych i dolnopaleozoicznych granitów. Część południowa zbudowana ze skał efuzywnych i osadowych. Zbocza strome, szczyty płaskie. Występują ślady po zlodowaceniach. Stoki północne pokryte są stepami, lasami (modrzew i sosna) i łąkami, natomiast stoki południowe porasta roślinność półpustynna. Dominują gleby ciemnokasztanowe, kasztanowe i ciemne gleby łąkowe. Wzdłuż południowych zboczy pasma ciągnie się pas gleb kasztanowych i jasnokasztanowych wymagających nawadniania.
Puncha ratzeburgi – górski
gatunek wielbłądki (Raphidioptera) z
rodziny wielbłądkowatych (Raphidiidae) szeroko rozprzestrzeniony w
Europie Środkowej i
Wschodniej. Izolowane populacje wykazano z południowej
Francji,
Półwyspu Apenińskiego i
Bałkańskiego.
Skerna - rzeka w
Danii. Przepływa przez centralną część
Półwyspu Jutlandzkiego. Długość - 94 km, powierzchnia dorzecza - 2100 km². Uchodzi do
Morza Północnego.
Linia U6 metra berlińskiego, w skrócie U6 – wielkoprofilowa linia
metra berlińskiego. Ma długość 19,9 km i 29 stacji. Przebiega z północy na południe (początkowo nazywana Nord-Süd-Bahn – pol. dosł. linia północ-południe) z Tegel, przez Wedding, wschodnią część centrum (skupioną wokół Friedrichstraße), Kreuzberg i Tempelhof, do Mariendorf.
Apeniny Północne – część młodych
gór fałdowych –
Apeninów. Rozciągają się od
Zatoki Genueńskiej i
Alp Nadmorskich do rzeki
Arno. Dzielą się one na 3 części: Apeniny Liguryjskie, Apeniny Toskańskie i Apeniny Umbryjskie.
Autostrada A15 (
wł. Autocamionale della Cisa) - płatna
autostrada w północnych
Włoszech łącząca
Parmę z portowym miastem
La Spezia nad
Morzem Liguryjskim. Koncepcja budowy trasy powstała w
latach 50 XX wieku. Arteria miała stanowić alternatywę dla
Autostrady A7. W związku z górskim terenem (
Apeniny Toskańskie) szosa biegnie szeregiem
tuneli i
estakad. Punktem kulminacyjnym trasy jest ok. 2 kilometrowy tunel pod Przełęczą Cisa (wł. Passo della Cisa). Magistrala jest częścią
drogi europejskiej E33. Wzdłuż autostrady biegnie alternatywna, bezpłatna, droga krajowa 62. Do
31 grudnia 2050 roku autostradą zarządzać będzie spółka "
Autocamionale della Cisa".
Cane corso –
rasa psa zaliczana do grupy
molosów w typie
mastifa (
typ dogowaty), pochodząca z
Półwyspu Apenińskiego. Pies stróżujący, obronny, tropiący i policyjny.
Naryn (
kaz.: Нарын жотасы, Naryn żotasy) – góry w południowym
Ałtaju, w północno-wschodnim
Kazachstanie. Rozciągają się na długości ok. 120 km, najwyższy szczyt osiąga 2533 m n.p.m. Zbudowane z paleozoicznych piaskowców, zlepieńców, łupków ilastych i tufów, poprzecinanych intruzjami granitu. Do wysokości ok. 1300 m n.p.m. strome zbocza północne porośnięte są brzozami; wyżej rosną modrzewie. W dolinach występują lasy świerkowo-jodłowo-cedrowe. Stoki południowe porośnięte są krzewami i roślinnością stepową. Powyżej 1800 m n.p.m. znajdują się rzadkie lasy i łąki alpejskie.
Podkarpacie Północne (
512) - podprowincja fizycznogeograficzna w
Czechach,
Polsce i na
Ukrainie. Podkarpacie Północne rozciąga się między
Karpatami Zachodnimi na południu a
Wyżyną Małopolską na północy.
Zatoka Wschodniokoreańska – zatoka w północno-wschodniej części
Półwyspu Koreańskiego, u wschodnich wybrzeży
Korei Północnej, stanowi część
Morza Japońskiego. Głębokość na otwartym morzu osiąga ok. 1800–2000 m, w pobliżu brzegu – 60 m. Główne miasta zlokalizowane nad zatoką to
Hŭngnam na północy i
Wŏnsan na południu.
Pseudofumaria –
rodzaj z rodziny
makowatych (Papaveraceae) i podrodziny dymnicowych Fumarioideae. Obejmuje 2 gatunki występujące w
Europie w
Alpach, na
Półwyspie Apenińskim oraz w zachodniej części
Półwyspu Bałkańskiego. Rośliny uprawiane i w wielu miejscach dziczejące, zwłaszcza w zachodniej i środkowej Europie. Pseudofumaria lutea uprawiana jest i dziczeje także w Polsce.