Apokryf

Apokryf (gr. ἀπόκρυφος, ápókryphos – ukryty, tajemny) – określenie używane obecnie głównie w kontekście ksiąg o zabarwieniu religijnym z okresu przełomu naszej ery, które Kościół katolicki uważa za nienatchnione, w szczególności to księgi niewchodzące w skład Biblii.

Księga Jubileuszów - apokryf Starego Testamentu, znajdujący się w etiopskim kanonie Biblii. Zawiera widzenie, które miał otrzymać Mojżesz od Boga na górze Synaj. Jest to parafraza Księgi Rodzaju, zawiera jednak wiele wątków z apokryficznej Księgi Henocha.

4 Księga Ezdrasza – apokryficzna księga Starego Testamentu, uznawana za kanoniczną w rosyjskim prawosławiu i w Kościele koptyjskim (jako 3 Ezdrasza). Pod nazwą 4 Księgi Ezdrasza weszła do Wulgaty, gdzie dołączono jako jej część 5 i 6 Księgę Ezdrasza, późniejsze dopiski chrześcijańskie nieznane na Wschodzie.

Pierwsza Księga Machabejska - księga historyczna zaliczana do deuterokanonicznych ksiąg Starego Testamentu przez Kościół katolicki i prawosławny. Wyznawcy judaizmu i Kościoły protestanckie odrzucają jej kanoniczność, zaliczając 1. Księgę Machabejską do utworów apokryficznych, aczkolwiek w porównaniu z innymi apokryfami jest przez te wyznania wysoko ceniona jako źródło historyczne. Na użyteczność 1 Księgi Machabejskiej pod względem historycznym jako pierwszy zwrócił uwagę Józef Flawiusz.

Księga Jubileuszów – apokryf Starego Testamentu, znajdujący się w etiopskim kanonie Biblii. Tytuł księgi został wzięty od kończących ją przepisów odnośnie do świętowania jubileuszów i szabatów. Nadawano jej również nazwy Mała Genesis, Apokalipsa Mojżesza, Testament Mojżesza, Życie Adama. Tekst powstał w języku hebrajskim w środowisku palestyńskim i datowany jest na połowę II wieku p.n.e.

Niebieski księżyc – określenie drugiej pełni księżyca w ciągu miesiąca. Jest to zjawisko rzadkie, występujące raz na kilka lat. W dawnej definicji astronomicznej mianem niebieskiego księżyca określano trzecią pełnię księżyca w przeciągu astronomicznej pory roku, w której występowały cztery pełnie księżyca.

Druga Księga Machabejska - księga historyczna, wchodząca w skład katolickiego i prawosławnego kanonu Starego Testamentu jako księga deuterokanoniczna. Przez wyznawców judaizmu i Kościoły protestanckie zaliczana do ksiąg apokryficznych. Nie jest dalszym opowiadaniem Pierwszej Księgi Machabejskiej, lecz opisuje wypadki jej pierwszych siedmiu rozdziałów. Dzieje w niej zawarte obejmują okres piętnastu lat. Księga ta jest tak ułożona, aby uwydatnić przede wszystkim świątynię jerozolimską. Po profanacji, jakiej dopuścił się król Antioch IV Epifanes, nastąpiło oczyszczenie świątyni (dzięki działalności Judy Machabeusza, po tym nastąpiła śmierć króla) i ustanowienie dwóch świąt, związanych ze świątynią:

Kod Biblii − teoria głosząca, że w tekście hebrajskim Biblii zaszyfrowano wiele informacji dotyczących m.in. historii świata. Jednym z zaszyfrowanych słów jest Tora (co 50-ta litera tekstu na początku Księgi Rodzaju i innych ksiąg Pięcioksięgu).

Książka mówiona - nagranie dźwiękowe zawierające odczytany przez lektora tekst publikacji książkowej; zwykle zapisane na kasecie magnetofonowej lub płycie kompaktowej (w formacie audio lub np. MP3). Często spotykane jest też angielskie określenie audiobook.

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ortelu Książecym Drugim – rzymskokatolicki kościół w Ortelu Książęcym Drugim, pierwotnie cerkiew.

Wyrocznie sybillińskie – spisane w języku greckim żydowsko-chrześcijańskie księgi apokryficzne, inspirowane Księgami sybillińskimi. Zachowany do obecnych czasów zbiór został zredagowany w VI wieku i składa się z 4230 archaizowanych heksametrów, podzielonych na 14 (12) ksiąg.

Kurlandia (łot. Kurzeme – ziemia Kurów, niem. Kurland) – kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem. Nazwa pochodzi od łotewskiego plemienia Kuronów (Kurów, Kursi). W szerszym kontekście nazwa używana na określenie Księstwa Kurlandii i Semigalii.

Ciekawe Dlaczego - seria książek przeznaczona głównie dla dzieci. Każda książka zawiera ciekawostki, pytania i odpowiedzi na dany temat. W Polsce wydawana przez wydawnictwo Firma Księgarska Jacek Olesiejuk.

Augustyn Thevarparampil, zwany Kunjachanem (ur. 1 kwietnia 1891 w Ramapuram, zm. 16 października 1973 w Ramapuram) - indyjski ksiądz katolicki, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego i syromalabarskiego.

Tobiasz (Jahwe jest moim bogactwem) (właściwie Tobit) – postać biblijna, główny bohater apokryficznej Księgi Tobiasza. Pochodził z pokolenia Neftalego.

Klecha - pogardliwe określenie duchownego, a pierwotnie sługa kościelny, nauczyciel, organista, kantor, dzwonnik, grabarz. Nazwa jest zgrubieniem łac. clericus (kapłan), bowiem służba kościelna w średniowieczu składała się głównie z niedoszłych księży, którzy z różnych przyczyn nie zdobyli święceń, ale znali trochę łaciny, przydatnej w pracy w parafii.

Dudael to miejsce w którym Archanioł Rafał uwięził jednego z upadłych aniołów, Azazela. Wątek ten pojawia się w apokryficznej księdze Henocha 10:4-5:

Madaj - według Biblii trzeci syn Jafeta oraz wnuk Noego. Był jednym z protoplastów narodów popotopowych, które rozproszyły się po ziemi, uważa się go za przodka Medów. W języku akadyjskim naród ten nazywano Madaja, a w języku staroperskim (Rdz 10:1-5; 1Krn 1:5).

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja