Archidiakon

Johannes Willibrordus Maria Hendriks (ur. 17 listopada 1954 w Leidschendam) - holenderski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy diecezji Haarlem-Amsterdam. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 września 1979.

Johannes Gerardus Maria van Burgsteden SSS (ur. 8 grudnia 1935 w Achterveld) - holenderski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy diecezji Haarlem-Amsterdam. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 marca 1964.

Joseph Nathaniel Perry (ur. 1948) jest wikariuszem biskupim Archidiecezji Chicago i biskupem pomocniczym J.E. arcyb. Francisa kardynała George, święcenia kapłańskie przyjął w 24 maja 1975 r. święcenia biskupie 29 czerwca 1998 r.

Litania do Wszystkich Świętych – powstała w IV wieku w obrządkach jerozolimskim i antiocheńskim litania zaliczana do grupy litanii mniejszych. Śpiewana podczas Wigilii Paschalnej, w czasie Konsekracji kościoła i ołtarza, również podczas: Święceń kapłańskich, Święceń Diakonatu oraz Sakry biskupiej.

Joseph Maria „Jos” Punt (ur. 10 stycznia 1946 w Alkmaar) - holenderski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezji Haarlem-Amsterdam. Święcenia kapłańskie otrzymał w 9 czerwca 1979.

Gerard Johannes Nicolaus de Korte (ur. 13 czerwca 1955 w Vianen) - holenderski duchowny katolicki, biskup Diecezji Groningen-Leeuwarden. Święcenia kapłańskie otrzymał w 5 września 1987.

Johannes Hermannes Jozefus (Hans) van den Hende (ur. 9 stycznia 1964 w Groningen) - holenderski duchowny katolicki, biskup Diecezji Rotterdam. Święcenia kapłańskie otrzymał 6 kwietnia 1991.

Franciscus "Frans" Jozef Maria Wiertz (ur. 2 grudnia 1942 w Kerkrade) - holenderski duchowny katolicki, biskup Diecezji Roermond. Święcenia kapłańskie otrzymał 30 marca 1968.

Thaddeus Anthony Shubsda (ur. 2 kwietnia 1925 w Los Angeles, zm. 26 kwietnia 1991), amerykański biskup katolicki polskiego pochodzenia. Święcenia kapłańskie przyjął w 1950 z rąk kard James McIntyre.

Zgromadzenie Braci Aleksjanów - Aleksjanie, Bracia Aleksjanie lub Cellici, Lollardzi. Zgromadzenie laickie założone przez braci zakonnych w XII wieku na terenach dolnego Renu. Zakonnicy żyją według reguły św. Augustyna, skupiają się na pomocy ubogim, chorym i umierającym. Prowadzą szpitale, kliniki specjalistyczne, ośrodki opiekuńcze dla niepełnosprawnych, domy starości, hospicja, ośrodki dla osób zakażonych wirusem HIV. Zakon złożony jest z braci zakonnych, jednak na drodze wyjątku członkowie mogą przyjąć święcenia diakonatu lub święcenia kapłańskie.

Charles Alexander K. Salatka (ur. 26 lutego 1918 w Grand Rapids, zm. 17 marca 2003), amerykański arcybiskup katolicki polskiego pochodzenia. Święcenia kapłańskie przyjął w 1945.

Jerzy Antoni Połubiński herbu własnego (ur. 1735, zm. 7 sierpnia 1801 roku) – duchowny rzymskokatolicki. Święcenia kapłańskie przyjął w 1760. Od 1796 tytularny biskup Loryma i trocki sufragan diecezji wileńskiej, duchowny sekretarz wielki litewski w latach 1782-1793, kanonik wileński w 1761 roku, archidiakon wileński.

Jose Vaz (ur. 21 kwietnia 1651 w Benaulim, zm. 16 stycznia 1711) – błogosławiony Kościoła katolickiego. Był trzecim z sześciorga dzieci swoich rodziców. Uczęszczał do szkoły w Sancoale, potem studiował filozofię i teologię w Kolegium Świętego Tomasza z Akwinu w Goa. W 1675 roku został wyświęcony na diakona, a w 1676 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Był także kaznodzieją i spowiednikiem. Otworzył szkołę dla przyszłych seminarzystów. Wkrótce potem wybrał się w podróż, a po powrocie ciężko zachorował. Zmarł 16 stycznia 1711 roku, w opinii świętości. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II, w dniu 21 stycznia 1995 roku.

Feminizm chrześcijański, to prąd teologiczny występujący w części kościołów chrześcijańskich, głównie o charakterze liberalnym, podkreślająca konieczność równouprawnienia płci w życiu Kościołów (np. kapłaństwo kobiet) a także w życiu społecznym i politycznym. Często głosi również pacyfizm chrześcijański oraz równouprawnienie np. mniejszości seksualnych i etnicznych. Chrześcijaństwo feministyczne nie jest tożsame z feminizmem chrześcijańskim, który nie jest teologią, często jest odrzucany przez chrześcijan feministycznych oraz określany jako "współczesna ideologia".

Dolcynizm – chrześcijańska doktryna religijna, istniejąca w państwach włoskich w XIV i XV w. Odrzucała dogmaty wiary, sakramenty i kler, głosiła powszechne kapłaństwo wiernych. Negowała istnienie Trójcy Świętej. Wywarła wpływ na powstanie podobnych doktryn w Europie: "Homines Intelligentiae" w Niderlandach i pikardów we Francji i Czechach.

Wiara, ros. Wiera, łac. Fides, Nadzieja, ros. Nadieżda, łac. Spes, Miłość, ros. Lubow, łac. Caritas, koine Πίστις, Ἐλπὶς καὶ Ἀγάπη (Pistis, Elpis i Agape) – chrześcijańskie męczennice zm. ok. 137, córki św. Zofii Rzymskiej, dziewice, święte prawosławne i katolickie.

Robert Skrzypczak (ur. 1964 w Głuchołazach) – polski duchowny katolicki, duszpasterz akademicki w Warszawie. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1996. Magister psychologii i doktor teologii. Stopień doktorski uzyskał w 2003 na KUL-u za pracę poświęconą dogmatyce. Zajmuje się personalizmem włoskim.

Kanonik świecki (łac. canonicus saecularis) – członek kapituły katedralnej lub kolegiackiej, który nie posiadał święceń kapłańskich, lecz w sensie prawnym był duchownym, gdyż posiadał przynajmniej np. tonsurę lub święcenia niższe.

Johannes Kopp (ur. 1927), znany także jako Ho-un-Ken Roshi. Niemiecki pallotyn oraz mistrz zen linii Sanbo-Kyodan. W 1963 otrzymał święcenia kapłańskie, a w 1985 mistrz Koun Yamada nadał mu tytuł nauczyciela zen.

Apolinary z Rawenny, cs. Swiaszczennomuczenik Apollinarij, jepiskop Rawiennijskij (ur. w Syrii, prowincji rzymskiej, zm. ok. 75 lub w II wieku) - założyciel wspólnoty chrześcijańskiej w Rawennie, pierwszy legendarny biskup tego miasta (od ok. 47), męczennik chrześcijański, syryjski święty Kościoła katolickiego, prawosławnego i ormiańskiego.

Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja