Architektura wnętrz –
sztuka kształtowania wnętrz
architektonicznych, obejmuje wystrój i wyposażenie ruchome z uwzględnieniem funkcji pomieszczenia.
Architekt wnetrz - specjalista w dziedzinie kształtowania wnętrz architektonicznych, który zajmuje się wystrojem i wyposażeniem ruchomym z uwzględnieniem funkcji pomieszczenia. Kształcenie architektów w tej dziedzinie prowadzą w Polsce Wyższe Szkoły Stuk Plastycznych, oraz Akademie Sztuk Pięknych oraz politechniki.
Obciąganie - metoda plastycznego kształtowania blach na maszynach zwanych
obciągarkami. Obciąganie było stosowane pierwotnie w przemyśle lotniczym jako metoda kształtowania metalowych elementów pokryć samolotów. Obecnie metoda ta jest stosowana również w przemyśle samochodowym i okrętowym.
Porządek architektoniczny to system konstrukcyjno-dekoracyjny, którego elementy, o określonym kształcie i sposobie dekoracji, są powiązane określonymi proporcjami obliczanymi za pomocą
modułów. Porządek obejmuje podporę (
kolumna z
bazą,
trzonem i
głowicą) oraz
belkowanie. Najbardziej wyróżniającym elementem każdego porządku jest głowica.
Meteonawigacja, nawigacja meteorologiczna – nauka zajmująca się planowaniem podróży morskich i oceanicznych oraz połowów z uwzględnieniem spodziewanych warunków meteorologicznych.
Profilowanie – w
architekturze, rodzaj zdobienia powierzchni elementów architektonicznych za pomocą jej podziału na części ciągłym, równoległym wąskim motywem o niezmiennych
profilu przekroju.
Eklektyzm (z
greckiego eklektikós - "wybierający") – kierunek polegający na łączeniu w jednej budowli w sposób swobodny, często niezgodnych ze sobą, elementów wybranych z różnych stylów
architektonicznych.
Meteonawigacja, nawigacja meteorologiczna – nauka zajmująca się planowaniem podróży morskich i oceanicznych oraz połowów z uwzględnieniem spodziewanych warunków meteorologicznych.
Sklepienie wachlarzowe zbudowane jest na
łękach promieniście rozchodzących się z punktów podparcia - jednej lub kilku
kolumn wewnątrz pomieszczenia. Stosowane najczęściej w okresie późnego gotyku angielskiego – tzw. stylu perpendykularnego czyli pionowego, który zdominował architekturę angielską w XV wieku.
Postmodernizm — ogół prądów w
architekturze przełomu
XX i
XXI w., następujących po
modernizmie i odcinających się od jego koncepcji projektowych. W odróżnieniu od modernizmu postmodernizm nie ma ambicji
awangardowych i przedkłada w architekturze komponowanie i
kompilowanie nad poszukiwanie.
Iluminacja (oświetlenie) – określenie oświetlenia obiektów
architektonicznych, mającego na celu uczynienie ich widocznych nocą, wyeksponowanie, tworzenie nastroju oraz pokazanie istotnych detali.
Andrzej Reinhard (ur.
15 lipca 1948, zm.
19 stycznia 2010) - polski naukowiec, specjalista z zakresu kształtowania środowiska, nauczyciel akademicki Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji
Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.
Hipostyl – w
architekturze różnych krajów
starożytności pomieszczenie, w którym
strop oparty jest na
kolumnach rozmieszczonych w sposób równomierny na całej powierzchni pomieszczenia.
Palmowe sklepienie –
sklepienie zbudowane na
łękach promieniście rozchodzących się z punktów podparcia – jednej lub kilku
kolumn wewnątrz pomieszczenia. Sklepienie stosowane najczęściej w okresie późnego
gotyku angielskiego (tzw. stylu pionowego).
Architektura okrętów - dyscyplina naukowo-techniczna obejmująca zagadnienia projektowania i budowy statków wodnych, z uwzględnieniem funkcjonalności rozplanowania pomieszczeń oraz estetyki. Wykorzystuje ona wiedzę z zakresu
okrętownictwa,
hydrostatyki,
dynamiki płynów oraz
mechaniki konstrukcji.
Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego – polska ustawa uchwalona przez
Sejm, określająca zasady kształtowania ustroju rolnego państwa.
Architektura okrętów - dyscyplina naukowo-techniczna obejmująca zagadnienia projektowania i budowy statków wodnych, z uwzględnieniem funkcjonalności rozplanowania pomieszczeń oraz estetyki. Wykorzystuje ona wiedzę z zakresu
okrętownictwa,
hydrostatyki,
dynamiki płynów oraz
mechaniki konstrukcji.
Forma w dziedzinie
sztuki oznacza te jej właściwości, które związane są z kształtem (np.
rzeźba,
architektura), konstrukcją (układem) zapisu (np.
poezja,
powieść,
muzyka). Nie mając bezpośrednio wpływu na treść dzieła sztuki, decyduje jednak o wyborze sposobu w jaki dzieło sztuki jest rejestrowane i przekazywane odbiorcy.
Looshaus - kamienica w
Wiedniu, zaprojektowana przez jednego z najważniejszych architektów
wczesnego modernizmu -
Adolfa Loosa. Dom ten spina trendy
secesyjne,
historyczne z nadchodzącymi dopiero ideami modernistycznymi. Adolf Loos był później jednym z najbardziej purystycznych wyznawców modernizmu, co zapowiadał już Looshaus.
Postument – podstawa, podbudowa,
cokół pod
filar,
kolumnę,
posąg itp. W
porządkach architektonicznych architektury klasycznej jego proporcje były ściśle określone, składał się z własnego cokołu, korpusu i
gzymsu.