Arcykapłan - w Biblii i judaizmie

Linki:
Świątynia Jerozolimska, Żydzi, 103 p.n.e., 104 p.n.e., 134 p.n.e., 142 p.n.e., 152 p.n.e., 159 p.n.e., 162 p.n.e., 170 p.n.e., 172 p.n.e., 175 p.n.e., 195 p.n.e., 1 p.n.e., 200 p.n.e., 220 p.n.e., 23 p.n.e., 245 p.n.e., 260 p.n.e., 280 p.n.e., 300 p.n.e., 30 p.n.e., 330 p.n.e., 332 p.n.e., 35 p.n.e., 36 p.n.e., 370 p.n.e., 37 p.n.e., 40 p.n.e., 410 p.n.e., 430 p.n.e., 470 p.n.e., 490 p.n.e., 49 p.n.e., 4 p.n.e., 536 p.n.e., 586 p.n.e., 5 p.n.e., 63 p.n.e., 67 p.n.e., 76 p.n.e., Aaron (postać biblijna), Abiatar, Achimaas, Achimelek, Aleksander Jannaj, Ananiasz syn Nebedeusza, Annasz syn Annasza, Annasz syn Setiego, Antygon (syn Arystobula II), Arystobul I, Arystobul II, Arystobul III, Azariasz, Bóg, Babilonia, Biblia, Biskup, Chilkiasz, Chofni i Pinchas, Chrześcijaństwo, Dekalog, Diadem, Dziewictwo, Efod, Eleazar, Eleazar syn Annasza, Eleazar syn Boetosa, Eliaszib, Elioneusz syn Kanterasa, Etnarcha, Fanni syn Samuela, Herod Wielki, II wiek p.n.e., IX wiek p.n.e., I wiek, Izmael syn Fabiego, Józef Flawiusz, Józef Kabi, Józef Kajfasz, Józef syn Ellemosa, Józef syn Kamei, Język grecki, Język hebrajski, JHWH, Jan Hirkan I, Jan Hirkan II, Jezus Chrystus, Jezus Jazon, Jezus syn Damnajosa, Jezus syn Fabiego, Jezus syn Gamaliela, Jezus syn See, Joazar syn Boetosa, Jochanan, Jojada, Jom Kippur, Jonatan Machabeusz, Jonatan syn Annasza, Jozue (arcykapłan żydowski w Biblii), Judaizm, Judea, Kapłan, Kohen, Królestwo Judy, Lewici, Mattias syn Annasza, Mattias syn Teofila (I), Mattias syn Teofila (II), Mojżesz, Ornat, Papież (tarot), Pektorał, Pinchas (syn Eleazara), Pomazaniec, Przybytek Mojżeszowy, Ptolemeusze, Rabi, Sadok, Sanhedryn, Seleucydzi, Starożytny Izrael, Szallum, Szata liturgiczna, Szymon Kanteras, Szymon Machabeusz, Szymon syn Boetosa, Szymon syn Kamitosa, Talmud, Teofil syn Annasza, Turban, Uriasz, Urim i Tummim, Wojna żydowska (66-73), X wiek p.n.e.,
Łazarz - imię męskie pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego imienia Eleazar (co można przetłumaczyć jako "Ten, któremu Bóg pomaga"). Nosił je jeden z przyjaciół Chrystusa, brat Marii i Marty.

Podwyższenia Krzyża Świętego (także: Pańskiego) – święto obchodzone zarówno w kościele zachodnim jak i wschodnim, związane z tradycją odnalezienia relikwii krzyża, na którym umarł Jezus Chrystus. Jest on dla chrześcijan największą relikwią. Nabożeństwa ku jego czci sięgają początków chrześcijaństwa.

Artemonianie - zwolennicy żyjącego w II wieku Artemona (Artemasa) uważający, że Jezus otrzymał boskość w chwili narodzin, a nazywanie go Bogiem jest błędne, gdyż Bóg nie ma początku. Utrzymywali także, że Pismo Święte zostało sfałszowane. Na temat sekty oraz jej założyciela zachowały się tylko skąpe informacje.

Święta Rodzina – w tradycji chrześcijańskiej rodzina, której członkami byli Jezus Chrystus, Najświętsza Maria Panna i święty Józef. Genealogiczne Święta Rodzina pochodziła z rodu Dawida.

Józef Barsabbas, zwany Justus, cs. Apostoł swiaszczennomuczenik Iosija, Iosif nazywajemyj Warsawoj i prozwannyj Iustom, jepiskop Jelewferopolskij – żyjąca w I wieku postać biblijna, zaliczana do grona siedemdziesięciu dwóch wysłańców Jezusa Chrystusa, syn Józefa Oblubieńca z pierwszego małżeństwa, rodzony brat apostołów: Judy i Jakuba, biskup Eleutheropolis, męczennik chrześcijański, święty katolicki i prawosławny.

Józef z Arymatei - według Nowego Testamentu człowiek, który ofiarował grób przygotowany dla siebie, na pochówek ukrzyżowanego Jezusa. Był osobą majętną i członkiem Sanhedrynu. Józef wyczekiwał królestwa Bożego i według Ewangelii św. Jana był uczniem Jezusa.

Chrześcijaństwo powstało w I połowie I wieku w rzymskiej prowincji Judei wśród wyznawców judaizmu, jako wynik działalności Jezusa z Nazaretu. W okresie silnych napięć politycznych i społecznych na terenie Palestyny pojawiło się wielu charyzmatycznych nauczycieli i proroków często uważanych przez swoich uczniów za oczekiwanego mesjasza (Józef Flawiusz naliczył ich ponad 10). Jezus również występował jako wędrowny kaznodzieja i podobnie jak pozostali skupiał wokół siebie uczniów i wyznawców (wśród których wyróżnił 12 apostołów). Według źródeł chrześcijańskich znał on Jana Chrzciciela. Jezus rozpoczął swą działalność publiczną około trzydziestego roku życia. Przez trzy lata głosił nauki między Galileą a Judeą, zyskując wśród ludzi sławę mędrca i uzdrowiciela. Skazany na śmierć przez rzymskiego namiestnika Judei Poncjusza Piłata umarł w Jerozolimie według tradycji 14 dnia Nisan (dzień poprzedzający święto Paschy)

Pomazaniec, Namaszczony, Mesjasz (hebr. מָשִׁיחַ), Chrystus (gr. χριστός), pot. Wybraniec – w judaizmie i chrześcijaństwie pierwotnie religijny tytuł królów, kapłanów-lewitów i proroków - osób namaszczonych (pomazanych) olejem. Z czasem, pod wpływem proroków, ten biblijny termin nabrał eschatologicznego znaczenia - określa on osobę, zapowiedzianą przez Boga Jahwe, która ma przynieść ostateczne rozwiązanie problemu zła, grzechu i śmierci w świecie i ustanowić tzw. królestwo mesjańskie, będące nowym rajem, przewyższającym szczęście pierwszego. Chrześcijanie uznają, że tą osobą jest Jezus Chrystus. Trzon narodu żydowskiego trwa w oczekiwaniu na przyjście mesjasza.

Arystobul I zwany Filhellenem (zm. 103 p.n.e.) - władca Judei i arcykapłan od 104 p.n.e. z dynastii Hasmoneuszy, przybrał tytuł królewski jako pierwszy z dynastii hasmonejskiej (jego poprzednicy posługiwały się tytułem entarszym, zgodnie z Biblią na tronie królewskim Izraela mogli zasiadać tylko potomkowie króla Dawida). Był najstarszym synem Jana Hirkana I, który umierając uznał swoją żonę, a matkę Arystobula I za prawowitą władczynię. Niezadowalany z takiego obrotu spraw Arystobul I uwięził ją i głodził, a sam ogłosił się władcą. Jednak w w 104 przed naszą erę ciężko zachorował, w efekcie czego umarł. Arystobul I był wrogo usposobiony do faryzeuszy i prześladował ich. Po jego śmierci na tron wstąpił Aleksander Jannaj, który razem z swoimi braćmi został wypuszczony z więzienia przez Aleksandrę - wdowę po Arystobulu I.

Św. Maria Kleofasowa, także Maria Alfeuszowa (ur. I wiek p.n.e., zm. I wiek n.e.) – postać biblijna, żona Kleofasa (Alfeusza), krewna Maryi, matki Jezusa.

Ecce homo (łac. oto Człowiek, Jan 19,5) — motyw w sztuce chrześcijańskiej przedstawiający ubiczowanego Chrystusa w koronie cierniowej. Słowa oto Człowiek miał wypowiedzieć Piłat ukazujący Chrystusa ludowi żydowskiemu.

Kościół Ewangeliczny Misja Łaski w Warszawie - Kościół protestancki wywodzący się z nurtu ewangelicznego. Wierzy, że Biblia - zapisane Słowo Boga - jest jedyną prawdą, a zbawienie jest Bożym darem który może otrzymać każdy kto zaufa Jezusowi Chrystusowi niezależnie od uczynków czy denominacji.

Krzysztof – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa Christophoros, a dokładnie Christo-pheros powstałego ze złączenia słów Χριστος – Christos i φερω – phero – co w tłumaczeniu znaczy "niosący Chrystusa" w znaczeniu przynoszący Chrystusa lub też noszący w sobie Chrystusa.

Kościół Ewangeliczny Misja Łaski - Kościół protestancki (pełna nazwa - Greater Grace World Outreach) wywodzący się z nurtu ewangelicznego z główną siedzibę w Baltimore w USA. Uznaje Biblię za zapisane Słowo Boga które jest jedyną prawdą, zaś zbawienie za Boży dar dostępny dla wszystkich wierzących w Jezusa Chrystusa niezależnie od uczynków czy denominacji. Przyjmuje taki sam kanon ksiąg natchnionych jak reszta protestantów, tzn. Nowy Testament: 27 ksiąg (jak wszyscy chrześcijanie) zaś Stary Testament: 39 ksiąg (kanon hebrajski-palestyński).

Legion – demon biblijny, a właściwie wspólne imię dla wielu demonów, które opętały jednego mieszkańca Gadary (w Ew. Marka i Łukasza miejscowość ta nazywa się Geraza) w grobowcach do czasu, kiedy ujrzał Jezusa, który nakazał duchom, aby wyszły z tego człowieka. Złe duchy tylko szarpały nim, nawet jak wiązano łańcuchami, to łańcuchy te rozrywał, a demony pędziły go na pustynię. Wtedy Jezus pozwolił duchom wejść w stado świń, które po opętaniu rzuciły się do jeziora i utonęły. A kiedy Jezus chciał opuścić to miejsce, człowiek oswobodzony z demonów prosił go, by zabrał go ze sobą. Jednak Jezus nakazał mu, żeby rozpowiedział po mieście, jakie wielkie rzeczy uczynił mu Bóg. I odszedł rozpowiadając, co uczynił mu Jezus.

Podwyższenia Krzyża Świętego (także: Pańskiego) – święto obchodzone zarówno w kościele zachodnim jak i wschodnim, związane z tradycją odnalezienia relikwii krzyża, na którym umarł Jezus Chrystus. Jest on dla chrześcijan największą relikwią. Nabożeństwa ku jego czci sięgają początków chrześcijaństwa.

Aftartodoketyzm (gr. “niezniszczalność, mniemanie, przypuszczenie, pozór”). Powstała w VI wieku herezja monofizycka, założona przez Juliana z Halikamasu. Głosiła ona, że od momentu wcielenia natura ludzka Jezusa została wchłonięta przez naturę boską, co spowodowało że ciało Chrystusa było niezniszczalne i nieśmiertelne, Jezus jednak przyjął dobrowolnie cierpienia dla naszego dobra. Wg. aftartodoketów Jezus jadł i spał tylko na pokaz, a cierpienie udawał.

Eleazar - postać biblijna występująca w Starym Testamencie, syn Aarona i jego żony Elżbiety, arcykapłan. Miał trzech braci: Nadaba, Itamara i Abihu. Jego synem był Pinchas. Eleazar zmarł w tym samym czasie co Jozue a pochowano go w mieście Gabata

Modlitwa Jezusowa – modlitwa chrześcijańska polegająca na wielokrotnym powtarzaniu imienia Jezusa Chrystusa. Wedle wierzeń, podczas modlitwy nie tylko modlący zwraca się do Jezusa, ale także sam Jezus modli się w modlącym, jak w Ogrójcu "powtarzając te same słowa".



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja