Arpadowie

Arpadowie (rzadziej Arpadzi, czasem: dynastia Arpadowiczów) - dynastia książąt (889-1001), a następnie królów węgierskich (do 1301). Pierwsza węgierska dynastia narodowa.

Arpadowie (rzadziej Arpadzi, czasem: dynastia Arpadowiczów) - dynastia książąt (889-1001), a następnie królów węgierskich (do 1301). Pierwsza węgierska dynastia narodowa.

Dynastia Shang lub Yin – pierwsza historycznie potwierdzona dynastia panująca w Chinach, która panowała na północnym wschodzie Chin właściwych w dolinie Rzeki Żółtej od 1600 p.n.e. do 1046 p.n.e.. Była następczynią na wpół legendarnej dynastii Xia i poprzedzała dynastię Zhou.

XXX dynastia - dynastia władców starożytnego Egiptu, rezydujących w Sebennytos. Dynastia panowała w latach 380-342 p.n.e. Była to ostatnia dynastia władców pochodzenia rdzennie egipskiego.

Romanowicze - gałąź dynastii Rurykowiczów, z linii Monomachowiczów Iziasławiczów, wywodząca się od Romana, syna Mścisława Iziasławicza, księcia włodzimierskiego i okresowo kijowskiego. Dynastia panująca głównie na Rusi Halicko-Włodzimierskiej, spowinowacona z Piastami, Arpadami, dynastią litewską oraz innymi liniami Rurykowiczów.

Dynastia (gr. dynasteia – władza) – szereg władców z jednego rodu (książąt, królów lub cesarzy), przynajmniej dwie osoby pochodzące z tej samej rodziny panujące bezpośrednio po sobie lub z niewielkimi przerwami. Zdarzały się też dynastie niespokrewnionych władców (np. dynastia Antoninów lub egipskich Mameluków).

XII dynastia - dynastia władców starożytnego Egiptu, rezydujących, początkowo w Tebach, następnie w Iczi-taui. Dynastia panowała w latach 1976-1794 p.n.e.

Dynastia Balšiciów - druga dynastia czarnogórska. Po śmierci serbskiego cara Duszana w 1355 roku czarnogórska szlachta Balšić ogłosiła niepodległość feudalnego państwa Zeta w 1361 roku. Dynastia Balšić panowała do 1421 roku.

VII dynastia – dynastia władców starożytnego Egiptu, pierwsza dynastia okresu zwanego Pierwszym Okresem Przejściowym. Ze wzgledu na ubogie źródła dotyczące panowania tej dynastii jej istnienie jest często podawane w wątpliwość. Prawdopodobnie panowała w latach 2181-2173 p.n.e.. Poniżej lista znanych władców panujących w tym okresie:

Dynastia (gr. dynasteia – władza) – szereg władców z jednego rodu (książąt, królów lub cesarzy), przynajmniej dwie osoby pochodzące z tej samej rodziny panujące bezpośrednio po sobie lub z niewielkimi przerwami. Zdarzały się też dynastie niespokrewnionych władców (np. dynastia Antoninów lub egipskich Mameluków).

Wanowie – starsza dynastia bogów nordyckich, dynastia urodzaju, pokonana przez ród Azów i usunięta od rządów nad światem. Ich siedzibą pierwotnie był Wanaheim. Po wojnie z Azami część z Wanów zamieszkała w Noatunie. Ich pochodzenie jest nieznane.

Merowingowie – dynastia królów panująca w Królestwie Franków w latach 481–753, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza).

Późniejsze Yan (384–407) – jedno z licznych, krótkotrwałych państw w północnych Chinach, powstałych w okresie podziału po upadku dynastii Han i po nieudanej unifikacji kraju przez Dynastię Jin, w tak zwanym okresie Szesnastu Królestw.

Wettynowie (Wettinowie, niem. Wettiner) – dynastia niemiecka wywodząca się z dzisiejszej Saksonii-Anhaltu. Panowała w Miśni, Saksonii i księstwach Turyngii. Jej przedstawiciele zasiadali także na tronie w Warszawie (elektorowie August II Mocny, August III Sas jako Królowie Polski i Wielcy Książęta Litwy oraz król Saksonii Fryderyk August I jako książę warszawski). W 1423 r. Wettinowie uzyskali wraz z księstwem sasko-wirtemberskim godność elektora Rzeszy, a całość ich posiadłości zaczęto określać historyczną nazwą Saksonia. W roku 1485 nastąpił podział dynastii na dwie linie: ernestyńsą (starszą), elektorską panującą w Wirtemberdze i w znacznej części Turyngii oraz albertyńską (młodszą,) panującą w Miśni i pn. Turyngii. Boczną linią dynastii jest rodzina Koburgów (Coburg), panująca w Wielkiej Brytanii (od 1917 r. pod nazwiskiem Windsor), Belgii, Bułgarii i Portugalii (pod nazwiskiem poprzedniej dynastii – Bragança).

Mojmirowice (czes. Mojmírovci) – słowiańska dynastia zapoczątkowana przez Mojmira I. Kolejni członkowie rodu byli władcami państwa wielkomorawskiego aż do jego upadku w roku 907.

II dynastia z Isin, dynastia królów starożytnego miasta Isin położonego w Mezopotamii. Dynastie założył Ur-Ninurta w roku 1923 p.n.e.. Stolicą dynastii było Isin. Władcy tej dynastii, a w szczególności Bur-Sin, Sin-magir i Damiq-iliszu podejmowali próby przywrócenia świetności królestwa z okresu I dynastii, lecz bezskutecznie. Dynastia zakończyła się około 1893 p.n.e. w wyniku podbicia Isin przez Rim-Sina I, króla Larsy.

XV dynastia - dynastia Wielkich Hyksosów - dynastia władców Dolnego i Środkowego Egiptu, pochodzących z rejonów północnej i środkowej Syrii, rezydujących w Memfis, a później w Awaris, rywalizująca z władcami Teb. Panowała w latach 1675-1560 p.n.e.

Północne Yan (407-436) – jedno z licznych, krótkotrwałych państw w północnych Chinach, powstałych w okresie podziału po upadku dynastii Han i po nieudanej unifikacji kraju przez Dynastię Jin, w tak zwanym okresie Szesnastu Królestw.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja