Asfalt

Asfalt – materiał (lepka ciecz lub skała) pochodzenia naturalnego (asfalt naturalny) lub otrzymywany jako jedna z frakcji przerobu ropy naftowej (asfalt ponaftowy), o konsystencji stałej lub półstałej o barwie od ciemnobrązowej do czarnej. Jest on układem koloidalnym o dużej trwałości, składającym się z dwóch faz: rozproszonej (asfalteny) i rozpraszającej (oleje). Jest stosowany do budowy nawierzchni dróg, do produkcji papy oraz jako materiał izolacyjny (lepik asfaltowy). Jest to mieszanina wielkocząsteczkowych węglowodorów łańcuchowych, cyklicznych oraz związków heterocyklicznych. O jakości asfaltu decyduje jego temperatura mięknienia, ciągliwość, stopień penetracji, łamliwość. Należy do tak zwanych bitumin.

Asfalt ponaftowy – jest to najcięższa frakcja po destylacji ropy naftowej. W zależności od przeróbek technologicznych, którym asfalt zostaje poddany, otrzymywany produkt dzieli się na podstawowe grupy:

Asfaltyt – skała osadowa pochodzenia organicznego, odmiana asfaltu naturalnego barwy czarnej, twarda, o szklistym połysku, odznaczająca się wysoką temperaturą topliwości, nie zawierająca prawie domieszek mineralnych.W warunkach naturalnych powstaje w wyniku uwolnienia lotnych składników z ropy naftowej.W warunkach przemysłowych uzyskiwany jest w trakcie przeróbki specjalnych gatunków ropy naftowej lub suchej destylacji węgla.

Lepik asfaltowy – jest to mieszanina asfaltu, plastyfikatorów i rozpuszczalników. Czasem dodawane są wypełniacze w postaci mączki lub włókien mineralnych. W zależności od składu lepiki mogą być stosowane na zimno lub gorąco (po wcześniejszym podgrzaniu). Używa się ich do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych albo do przyklejania papy do podłoża. Produkowane są także lepiki do przyklejania posadzek deszczułkowych do podłoży betonowych, zwłaszcza nad piwnicami, stropami parteru (lepik pełni równocześnie funkcję dodatkowego zabezpieczenia przeciwwilgociowego).

Rafineria ropy naftowej - podstawowy zakład przemysłu petrochemicznego wytwarzający paliwa, oleje, smary, asfalty oraz inne surowce wytwarzane z ropy naftowej.

Lepik asfaltowy – jest to mieszanina asfaltu, plastyfikatorów i rozpuszczalników. Czasem dodawane są wypełniacze w postaci mączki lub włókien mineralnych. W zależności od składu lepiki mogą być stosowane są na zimno lub gorąco (po wcześniejszym podgrzaniu). Używa się ich do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych albo do przyklejania papy do podłoża. Produkowane są także lepiki do przyklejania posadzek deszczułkowych do podłoży betonowych, zwłaszcza nad piwnicami, stropami parteru (lepik pełni równocześnie funkcję dodatkowego zabezpieczenia przeciwwilgociowego).

Rafineria ropy naftowej - podstawowy zakład przemysłu petrochemicznego wytwarzający paliwa, oleje, smary, asfalty oraz inne surowce wytwarzane z ropy naftowej.

Kit asfaltowy – jest to mieszanina asfaltów ponaftowych z plastyfikatorami i wypełniaczami. Materiał ten cechuje się dużą przyczepnością do np. betonu, szkła, mrozoodpornością i plastycznością w temperaturze około + 18°C. Stosowany do wypełniania szczelin, fug między elementami wielkowymiarowymi z żelbetu itp.

1,2-Dichloroetan (nazwa tradycyjna: chlorek etylenu), CH2ClCH2Cl – chloropochodna etanu, bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 84 °C, bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie, miesza się z rozpuszczalnikami organicznymi. Otrzymywany z etylenu i chloru (po raz pierwszy uzyskany 1795 w Holandii, stąd zwany dawniej olejem chemików holenderskich). Stosowany jako rozpuszczalnik m.in. żywic, asfaltu, kauczuku, do ekstrakcji tłuszczów oraz olejów. Półprodukt w syntezie chlorku winylu.

Karbeny – składniki asfaltu chemicznie podobne do asfaltenów, lecz nierozpuszczalne w zimnym tetrachlorku węgla (choć rozpuszczalne w disiarczku węgla).

Frezarka do asfaltu - maszyna budowlana samojezdna służąca do zrywania asfaltu (uszkodzonego). Frezarka posiada obrotowy bęben z ostrymi frezami , który obracając się zrywa asfalt , niektóre frezarki posiadają podajnik do zdjętego asfaltu, inne zostawiają go na podłożu. Frezarki mogą być kołowe bądź gąsienicowe.

1,2-Dichloroetan (nazwa tradycyjna: chlorek etylenu), CH2ClCH2Cl – chloropochodna etanu, bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 84 °C, bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie, miesza się z rozpuszczalnikami organicznymi. Otrzymywany z etylenu i chloru (po raz pierwszy uzyskany 1795 w Holandii, stąd zwany dawniej olejem chemików holenderskich). Stosowany jako rozpuszczalnik m.in. żywic, asfaltu, kauczuku, do ekstrakcji tłuszczów oraz olejów. Półprodukt w syntezie chlorku winylu.

1,2-Dichloroetan (nazwa tradycyjna: chlorek etylenu), CH2ClCH2Cl – chloropochodna etanu, bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 84 °C, bardzo słabo rozpuszczalna w wodzie, miesza się z rozpuszczalnikami organicznymi. Otrzymywany z etylenu i chloru (po raz pierwszy uzyskany 1795 w Holandii, stąd zwany dawniej olejem chemików holenderskich). Stosowany jako rozpuszczalnik m.in. żywic, asfaltu, kauczuku, do ekstrakcji tłuszczów oraz olejów. Półprodukt w syntezie chlorku winylu.

Malteny – rozpuszczalna frakcja węglowodorów, będąca głównym, obok asfaltenów, składnikiem organicznym asfaltów; występują też w wielu innych bituminach. Asfalty mają charakter układów koloidalnych, w których asfalteny są rozproszone w maltenach. W przeciwieństwie do asfaltenów, malteny są rozpuszczalne w niskocząsteczkowych alkanach np. heksanie, co wykorzystuje się praktycznie do rozdzielenia tych składników asfaltu.

Asfaltobeton – materiał kompozytowy, potocznie znany jako asfalt, jednak technicznie odmienny, składający się z mieszaniny asfaltu, drobnego kruszywa, piasku i mączki kamiennej.

Active Central Differential w skrócie ACD jest to aktywny centralny dyferencjał. System ten pozwala na przeniesienie napędu na różnych nawierzchniach. System ten w większości ma trzy rodzaje nawierzchni: asfalt, szuter oraz śnieg. Rodzaj nawierzchni wybierany jest ręcznie przez kierowcę. Podczas jazdy na asfalcie system rozdziela moc pojazdu równo na przód i tył. Podczas jazdy na szutrze 65% mocy system daje na tylną oś, a 35% na przednią. Natomiast podczas jazdy na śniegu system daje 65% mocy na przednią oś, a 35% na tylną.

Droga 1 (isl. Þjóðvegur 1, Hringvegur) jest główną drogą Islandii, która okrąża wyspę i łączy różne części kraju. Całkowita długość wynosi 1339 km. Większość nawierzchni wykonana jest z asfaltu, lecz część (gł. na wschodzie) ze żwiru.

Masa asfaltowa – mieszanka asfaltu z kauczukiem syntetycznym albo żywicami syntetycznymi. Materiał stosowany jest jako powłoka zabezpieczająca i konserwująca pokrycie dachowe z papy, do wykonywania powłok izolacji przeciwwilgociowej, powłoka antykorozyjna itp. Masy asfaltowe stosuje się także do wypełniania szczelin dylatacyjnych.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja