Atia Starsza wł. Atia Balba Caesonia Maior (ur.
85 p.n.e., zm.
43 p.n.e.) - córka Julii Młodszej (Iulia Minor) i Marka Atiusza Balbusa, siostrzenica
Juliusza Cezara. Żona
Gajusza Oktawiusza (w latach
65 p.n.e. -
58 p.n.e.), matka
Oktawii Młodszej i
Oktawiana Augusta. Po śmierci Gajusza Oktawiusza jej drugim mężem został Lucius Marcius Philippus, konsul i zwolennik Juliusza Cezara.
Octavia Minor (ur. ok.
69 p.n.e., zm.
11 p.n.e.) – jedyna córka
Gajusza Oktawiusza (Gaius Octavius) i jego drugiej żony
Atii Starszej (Atia Balba Caesonia Maior). Siostra Gajusza Oktawiusza, po
adopcji noszącego
nazwisko Gajusza Juliusza Cezara Oktawiana (Gaius Iulius Caesar Octavianus), czyli późniejszego cesarza
Augusta. August darzył ją zawsze miłością i szacunkiem i Oktawia miała na niego duży wpływ. Urodziła się w
Noli w
Italii około
69 p.n.e..
Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus (ur.
23 września 63 roku p.n.e. w
Rzymie, zm.
19 sierpnia 14 r.n.e. w
Noli) – syn
Gajusza Oktawiusza i
Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry
Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn. Oktawian był także pierwszym cesarzem rzymskim.
Aurelia Kotta (
120 -
54 p.n.e.), matka
Juliusza Cezara. Córka
konsula Lucjusza Aureliusza Kotty i Rutylii. Poślubiła
pretora Gajusza Juliusza Cezara Starszego, z którym miała 3 dzieci:
Bitwa pod Forum Gallorum – starcie zbrojne, które miało miejsce
14 kwietnia 43 p.n.e. w trakcie kampanii mutińskiej, po śmierci
Gajusza Juliusza Cezara.
Marcela Starsza (Claudia Marcella Maior) córka
Gajusza Klaudiusza Marcelusa (Gaius Claudius Marcellus) i
Oktawii Młodszej, siostry cesarza
Augusta. Urodzona ok. 44 p.n.e.. W 28 p.n.e. poślubiła
Marka Agrypę z którym miała dwie córki. Był to dowód zaufania ze strony Augusta, który oddawał swojemu wiernemu generałowi rękę siostrzenicy. W 21 roku
August, który po śmierci
Marka Klaudiusza Marcellusa upatrywał w
Agrypie swojego następcę, kazał mu się rozwieść z Marcelą i poślubić swoją córkę
Julię. Marcela wyszła potem za mąż za
Antoniusza Jullusa, syna
Marka Antoniusza i miała z nim syna Lucjusza .
Bitwa pod Nowiodunum — bitwa stoczona w roku
52 p.n.e. przez rzymskiego prokonsula
Gajusza Juliusza Cezara z siłami powstańców galijskich pod wodzą
Wercyngetoryksa.
Julia Helena (w źródłach występuje jako Iulia Drusi, Claudia Iulia, Claudia Livia Iulia Caesaris, Livia Iulia, Iulia Livilla, Iulia Helen, ur. ok.
5 r. - zm.
43 r.) - była córką
Julii Liwilli (córki
Druzusa Staszego i
Antonii Młodszej) oraz
Druzusa II Kastora (syna cesarza
Tyberiusza i
Wipsanii Agrypiny). W 14 n.e. była chora, i jak opisuje
Swetoniusz, cesarz
August na łożu śmierci dopytywał się czy wyzdrowiała. W
20 n.e. poślubiła swojego kuzyna -
Nerona Cezara, syna
Germanika i
Agrypiny Starszej. Małżeństwo okazało się niezbyt szczęśliwe i zostało wykorzystane przez
Sejana, zaufanego
prefekta pretorianów cesarza
Tyberiusza, w jego machinacjach skierowanych przeciwko Neronowi Cezarowi. Według
Tacyta Sejan wykorzystał swój romans z Klaudią Julią Liwillą do spiskowania przeciwko Neronowi, który nie mógł się czuć pewny nawet u siebie w nocy, gdyż jego żona, Julia Helena, o jego czuwaniach, snach i westchnieniach donosiła swojej matce, a ta Sejanowi.
Bitwa pod Gergowią (
52 p.n.e.) - bitwa stoczona między armią rzymską dowodzoną przez
prokonsula Gajusza Juliusza Cezara, a powstańczą armią galijską pod wodzą
Wercyngetoryksa w 52 r. p.n.e.
Julia Soaemias, Julia Bassiana (
180 -
11 marca 222 w
Rzymie) - córka
Julii Maesy i Syryjczyka Gajusza Juliusza Awitusa Aleksianusa. Jej mężem był Sextus Varius Marcellus, a siostrą -
Julia Mamaea (matka cesarza
Aleksandra Sewera).
Agrypa Postumus (Marcus Vipsanius Agrippa Postumus; ur.
12 p.n.e., zm.
14 n.e.) - syn
Marka Agrypy i
Julii, córki
Augusta. Urodzony po śmierci ojca, stąd przydomek "Postumus" czyli "Pogrobowiec". W
12 p.n.e. po śmierci ojca, Marka Agrypy, August adoptował dwóch starszych braci Postumusa:
Gajusza Juliusza Cezara i
Lucjusza Juliusza Cezara widząc w nich swoich dziedziców. Przez wzgląd na szacunek do swojego przyjaciela Agrypy, nie adoptował najmłodszego Postumusa, by ten kontynuował ród Agrypów. Jednak po śmierci Lucjusza i Gajusza w
4 roku n.e. cesarz ostatecznie adoptował go i odtąd używał imion Marek Juliusz Cezar Agrypa. Równoległa adopcja
Tyberiusza i kwestia, kto z nich zostanie następcą, ustawiała ich jako wrogów. Adopcja została cofnięta dwa lata później. Niewiele jest współczesnych źródeł o nim, we wszystkich przedstawiany jest jako bardzo brutalny i cieszący się złą sławą. Na przykład
Swetoniusz pisze o nim: "tępego i dzikiego umysłu", "z dnia na dzień bardziej obłąkanego". Podobnie
Tacyt: "prostaka, (...) nierozumnie pyszniącego się swą siłą fizyczną". Prawdopodobnie intrygowała przeciwko niemu żona Augusta
Liwia Druzylla chcąc usunąć ostatniego kandydata na cesarza, stojącego na drodze do tronu jej synowi, Tyberiuszowi. Postumus został w
6 n.e. lub
7 n.e. zesłany na wysepkę Planazję w pobliżu
Korsyki i uchwałą
senatu zastrzeżono, że pod strażą wojskową ma tam być trzymany do końca życia. Siostra Postumusa
Julia Młodsza została również mniej więcej w tym czasie skazana na zesłanie, a jej mąż
Lucjusz Emiliusz Paulus stracony za udział w spisku przeciw cesarzowi. Nie udała się też konspiracja Audazjusza i Epikadusa mająca na celu uwolnienie Julii i Postumusa z wysp, na które zostali zesłani. Tacyt przytacza pogłoski o tym, że August złożył sekretną wizytę na Planazji i doszło tam do pogodzenia się z Postumusem i obietnicy odwołania z wygnania. Prawdopodobnie to tylko legenda i August ani nie odwołał Postumusa z wygnania przed swoją śmiercią, ani nie wspomniał o nim w swoim testamencie. Tuż po śmierci Augusta Postumus został zabity przez swoją straż przyboczną na rozkaz przyniesiony pismem. Nie jest jasne, czy pismo to pozostawił umierający cesarz, czy w jego imieniu rozkaz wydała Liwia (za wiedzą czy bez wiedzy Tyberiusza, który publicznie wyparł się wydania takiego rozkazu).
Cezar – jeden z tytułów używany przez
rzymskich cesarzy. Słowo cezar było rodowym mianem
Juliusza Cezara oraz
Oktawiana – jego adoptowanego syna i pierwszego cesarza rzymskiego, ale z czasem stało się tytułem władców Rzymu. W okresie
tetrarchii tytułu cezara używali dwaj młodsi tetrarchowie.
Gnejusz Oktawiusz (Gnaeus Octavius) – polityk
rzymski, jeden z przywódców
optymatów. Syn Gajusza Oktawiusza, konsula w 128 p.n.e. Został wybrany na
konsula w roku
87 p.n.e. a drugim konsulem wybrano pomimo opozycyjnego wobec
Sulli stanowiska
Lucjusza Korneliusza Cynnę. Gdy Sulla poprowadził swoje
legiony do
Grecji na
wojnę z Mitrydatesem, Cynna wystąpił przeciw jego zwolennikom co spotkało się ze sprzeciwem Gnejusza Oktawiusza . Optymaci pod jego przywództwem zmusili Cynnę do opuszczenia
Rzymu i mianowali na jego miejsce konsulem zastępczym Lucjusza Korneliusza Merulę. Wybuchła wojna domowa. Cynna zebrał w
Italii wojska, połączył się z przybyłym z
Afryki Mariuszem i jego zwolennikami, a następnie razem ruszyli na Rzym i opanowali miasto. Według
Liwiusza to nieporadność konsula Oktawiusza przyczyniła sie do zwycięstwa
popularów. Doszło do rzezi zwolenników Sulli. Zginęli między innymi obaj konsulowie: Gnejusz Oktawiusz i Lucjusz Korneliusz Merula. Według relacji
Appiana Oktawiuszowi odcięto głowę i zawieszono ją przed mównicą na forum.
Cyceron wymienia, Oktawiusza obok Sulli, Mariusza, Cynny i Karbona jako jednego z tych obywateli, którzy przyczyniają się do zguby Rzczpospolitej poprzez doprowadzanie do wojen domowych.
Domicja Lepida Starsza (Domitia Lepida Maior) występująca w źródłach najczęściej jako Domicja (Domitia) (ur.
19 p.n.e. - zm. czerwiec
59 n.e.), córka
Lucjusza Domicjusza Ahenobarba i
Antoni Starszej, była przedstawicielką rzymskiego rodu
Domicjuszy Ahenobarbów. Spokrewniona z najpotężniejszymi osobami końca republiki i początków cesarstwa - była wnuczką triumwira
Marka Antoniusza i
Oktawii Młodszej siostry cesarza
Augusta, kuzynką cesarzy
Kaliguli i
Klaudiusza, ciotką cesarzowej
Messaliny i cesarza
Nerona. Jej siostrą była
Domicja Lepida Młodsza (Domitia Lepida Minor) a bratem
Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus, ojciec cesarza
Nerona.
Iulia Avita Mamaea, Julia Mammaea, Julia Mamea (ok.
180-
235) - córka
Juli Maesy i Syryjczyka Gajusza Juliusza Awitusa Aleksianusa. Jej mężem był Gessius Marcianus, a synem
cesarz rzymski Aleksander Sewer. Jej siostrą była
Julia Soaemias, matka cesarza
Heliogabala.
Marek Klaudiusz Marcellus (Marcus Claudius Marcellus) (ur.
42 p.n.e.; zm.
22 p.n.e.) syn
Gajusza Klaudiusza Marcellusa (Gaius Claudius Marcellus) i
Oktawii Młodszej (Octavia Minor) Będąc jednym z najbliższych krewnych
Oktawiana stał się przedmiotem politycznych zabiegów. W wieku trzech lat został zaręczony z Pompeją, córką
Sekstusa Pompejusza, gdy
triumwirowie Oktawian i
Marek Antoniusz zawarli z nim pokój w
Puteoli . Gdy Pompejusz został trzy lata później pokonany Pompeja wraz z ojcem uciekła do Azji i małżeństwo nie doszło do skutku. Od
30 p.n.e. roku August rozpoczął wprowadzać Marcellusa w działalność publiczną, dając do zrozumienia, że widzi w nim swojego dziedzica. W
29 p.n.e. Marcellus uczestniczył w potrójnym tryumfie Oktawiana, na podobieństwo udziału Oktawiana w tryumfie
Cezara w
46 p.n.e. W
25 p.n.e. jako
trybun wojskowy brał udział w wyprawie Oktawiana do
Hiszpanii. W tymże roku poślubił wówczas 14-letnią
Julię, jedyną córkę cesarza
Augusta. W
24 p.n.e. został
pontyfikiem, uzyskał prawo bycia senatorem wśród ekspretorów oraz ubiegania sie o konsulat 10 lat wcześniej, niż zwyczajowo. W
23 p.n.e. sprawował swój pierwszy urząd publiczny jako
edyl. Zorganizował wtedy wspaniałe igrzyska w celu pozyskania poparcia dla dalszej kariery politycznej. W końcu tego roku zachorował i przedwcześnieumarł w Bajach. Był pierwszą osobą pochowaną w nowo zbudowanym
Mauzoleum Augusta. Dla uczczenia jego pamięci Oktawia założyła bibliotekę zaś August nazwał teatr imieniem Marcellusa. O jego przedwczesnej śmierci wspomina
Wergiliusz w "Eneidzie".
Marcela Młodsza (Claudia Marcella Minor) - córka
Gajusza Klaudiusza Marcellusa (Gaius Claudius Marcellus) i
Oktawii Młodszej, siostry cesarza
Augusta. Urodzona w 40 p.n.e. już po śmierci ojca. Siostra
Marka Klaudiusza Marcellusa i
Marceli Starszej. Blisko spokrewniona z przedstawicielami
dynastii julijsko-klaudyjskiej. Około 25 p.n.e. poślubiła
Appiusza Klaudiusza Pulchra, który później został adoptowany do rodu Waleriuszów Messalów. Ich dziećmi byli
Klaudia Pulchra i
Marek Waleriusz Messala Barbatus. Około 12 p.n.e. po śmierci pierwszego męża poślubiła
Lucjusza Emiliusza Lepidusa Paullusa.
Gajusz Mariusz (ur.
156 p.n.e. w południowolatyńskim Arpinum, zm.
13 stycznia 86 p.n.e.). Żonaty z Julią, ciotką
Juliusza Cezara ze strony ojca,
Gajusza Juliusza Cezara Starszego. Znany przede wszystkim jako reformator armii rzymskiej oraz mąż stanu w
starożytnym Rzymie, przez długie lata, jako „homo novus” (czyli prowincjusz), związany ze stronnictwem
popularów. W
105 p.n.e. pokonał króla numidyjskiego,
Jugurtę (zobacz:
wojna Rzymu z Numidyjczykami), w 104 p.n.e.
Cymbrów a w (
102-
101 p.n.e.)
Teutonów. W „Żywotach”
Plutarcha określony mianem „trzeciego założyciela
Rzymu” (po
Romulusie i
dyktatorze Kamilusie). Pod koniec kariery politycznej przeciwnik
Sulli, zwolennika optymatów.
Oblężenie Avaricum, bitwa pod Avaricum, dzisiejszym
Bourges -
oblężenie i zdobycie
oppidum galijskiego plemienia Biturygów przez rzymskiego prokonsula
Gajusza Juliusza Cezara w
52 r. p.n.e. podczas powstania Wercyngetoryksa.
Julia Liwilla (łac. Iulia Livilla, ur.
18,
Lesbos; zm.
42,
Pandateria) - najmłodsza córka
Germanika i
Agrypiny Starszej. Siostra
Agrypiny Młodszej,
Julii Druzylli i
Kaliguli.