Augurowie to kolegium
kapłanów w starożytnym Rzymie powoływane przez
Numę, początkowo złożone z trzech członków, a za czasów
Cezara z szesnastu. Augurowie ze znaków niebiańskich i lotu ptaków oficjalnie odczytywali wolę bogów. Ich
przywilejem było noszenie
togi bramowanej purpurą i zakrzywionej u góry laski Lituus, którą zakreślali święty krąg templum, wewnątrz którego obserwowali znaki boskie: zjawiska meteorologiczne, lot ptaków, zachowanie się zwierząt i wydarzenia zachodzące podczas obrzędu wróżenia. Początkowo augurowie byli cenieni wśród ludu, często służyli radą i odgrywali znaczącą rolę polityczną, gdyż mogli wpływać na decyzje o zwoływaniu zgromadzeń, czy podejmowaniu
wojny. Z biegiem czasu ich rola osłabła i ograniczyła się do funkcji religijnych: inauguracja świątyń, różnych pomieszczeń, miast - zapewniając o przychylności bogów. Ostatnimi augurami byli Wettius Agorius Prektekstatus (zm.w
384 r.) i Ragonius Wenustus (zm. w
390 r.).
Marcus Licinius Crassus Frugi – polityk rzymski okresu schyłku
republiki. Syn
Marka Kalpurniusz Pizona Frugi pretora w
44 p.n.e.. Adoptowany przez Marka Licyniusza Krassusa
konsula w
30 p.n.e. Konsul w
14 p.n.e.. Około 13-10 p.n.e. namiestnik
prowincji Hiszpania Bliższa. Był patronem miasta (civitas) Bocchoritana na
Majorce.
Prokonsul Afryki w 9-8 p.n.e. Członek kolegium
augurów .
Me (
sum. me, tłum. "boskie siły" lub "boskie prawa") w wierzeniach mezopotamskich ogół praw, reguł i zasad wyznaczających i charakteryzujących cywilizowane życie, danych ludzkości przez bogów. Pojęcie to odnosiło się do wszystkiego, co było związane z organizacją społeczeństwa
Sumerów (polityką, religią, stosunkami społecznymi) i ich systemem etyczno-religijnym. Me były siłą, która utrzymywała świat w należytym porządku, określała miejsce we Wszechświecie dla każdej dziedziny życia. Strażnikiem praw i opiekunem me był początkowo
Enlil, zastąpił go później
Enki.
Prezydent Miasta Rybnika jest organem wykonawczym, wybieranym na 4-letnią kadencję w wyborach bezpośrednich. Najważniejsze stanowisko we władzach Rybnika było na przestrzeni lat różnie nazywane: początkowo nazywani byli Burmistrzami (nieznane są jednak początkowe określenia). Na początku lat 70. XX w. nadano określenie prezydent miasta, które jest w użyciu do dziś.
Flip i Flap, właśc, Laurel and Hardy (Stan i Ollie) – para bohaterów
amerykańskich komedii z lat 1919-1951. Laurel i Hardy pojawili się w ok. 100 filmach krótko i pełnometrażowych, początkowo
niemych, a od 1929 także dźwiękowych. Początkowo te same sceny wielokrotnie powtarzano dla różnych wersji językowych, np. francuskiej i niemieckiej. Aktorzy nie mówili w tych językach, korzystali z fonetycznego zapisu swoich kwestii.
Wang Laboratories - amerykańska firma informatyczna z siedzibą w
Lowell,
Massachusetts (początkowo w Cambridge, potem w Tewksbury), założona w
1951 r. przez dr. An Wang, amerykańskiego inżyniera chińskiego pochodzenia, która odegrała znaczącą rolę we wcześniejszych latach rozwoju
informatyki.
Lituus (łac. lituus) - laska kapłańska
augurów, kapłanów rzymskich i prawdopodobnie
etruskich. Miała zastosowanie w różnych praktykach, szczególnie sakralnych (wróżby) lub mających z nimi związek (np. wyznaczanie miejsca pod budowę świątyni, budynków użyteczności publicznej). Laska ta służyła do określania okręgu nieba dla
wróżb z lotu ptaków. Według legendy,
Romulus wyznaczył tą laską granice pod budowę miasta. Przechowywany na
Palatynie w gmachu kapłanów salijskich, aż do pożaru miasta.
Hierogamia (
gr. ιερός γάμος, hierós gámos - "święte gody") -
mityczne zaślubiny
bogów, zwłaszcza bóstw Nieba (uranicznych) i Ziemi (chtonicznych), np.
Zeusa i
Hery,
Ozyrysa i
Izydy. Związek ów ma nierzadko charakter związku
kazirodczego, a zatem brata i siostry, syna i matki - związek kazirodczy już od praczasów uchodził za szczególny przywilej bogów i boskich władców (i był regularnie praktykowany przez
faraonów w
Starożytnym Egipcie). Owocem hierogamii jest boskie dziecko, często odgrywające rolę
zbawiciela. W
religiach pierwotnych święta hierogamiczne miały na celu podtrzymanie płodności przyrody.
Doktryna socjalizmu arabskiego- to
doktryna polityczna arabskich intelektualistów zapoczątkowana w
XIX wieku. Idee socjalizmu w świecie arabskim - wbrew utartym nieraz przekonaniom - mają dość bogatą tradycję, sięgają dwa stulecia wstecz. Ich propagatorami byli arabscy intelektualiści, którzy w czasie swoich podróży, studiów i pobytu w
Europie zapoznali się z wczesnymi ideami
utopijnego socjalizmu, a także rozwijającym się ruchem robotniczym oraz jego
ideologią. Początkowo akceptowali zresztą bardziej zasady socjalizmu utopijnego, zaś atrakcyjność głoszonych haseł zyskiwała na znaczeniu głównie w kołach zorientowanych na
Zachód zwolenników zasadniczych reform w społeczeństwie muzułmańskim, zorganizowanym w myśl tradycyjnych reguł
islamu. Współczesnymi propagatorami byli głównie przedstawiciele mniejszości religijnych występujących często z pozycji walki o tolerancję religijną.
Zwierzęta w kosmosie –
zwierzęta wysyłane przez ludzi w
przestrzeń kosmiczną w ramach programów badawczych mających na celu sprawdzenie możliwości przeżycia warunków lotu przed planowanym wysłaniem ludzi oraz w celu zbadania wpływu warunków panujących w kosmosie na procesy biologiczne zachodzące w
organizmach. Programy badawcze z udziałem zwierząt wysyłanych w
pojazdach kosmicznych były prowadzone początkowo przez
Stany Zjednoczone i
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (obecnie
Rosja). Później dołączyła do nich
Francja, a następnie
Chiny,
Japonia i
Iran.
Wąż morski to rzekomo istniejące
zwierzę morskie przypominające lądowego
węża, jeden z głównych obiektów zainteresowania
kryptozoologii. Doniesienia o rzekomych obserwacjach węży morskich pochodzą z różnych stron świata i z różnych czasów (stworzenia te rzekomo były widywane przez setki lat). W swojej najnowszej pracy Bruce Champagne ocenia, iż ponad 1200 osób doniosło o swoich obserwacjach. Węże morskie miano widywać z pokładów
statków, jak również z wybrzeży. Obserwować je miały zarówno pojedyncze osoby, jak i grupy, pośród których czasem byli także naukowcy. Pomimo wielu doniesień, brak fizycznych dowodów na istnienie tych zwierząt. Ich występowanie nie zostało oficjalnie potwierdzone i traktowane jest przez oficjalną naukę jako jedna z morskich legend.
die Fackel – czasopismo redagowane i wydawane przez
Karla Krausa w latach 1899-1936. W ciągu tego czasu ukazały się 922 numery czasopisma. Początkowo poruszano w piśmie głównie problematykę polityczną i publiczną. Od 1903 r. periodyk ten stał się czasopismem literackim, w którym publikowali m.in.
Franz Werfel, Egon Friedell, Else Lasker-Schüler, Detlev von Lilencron,
Adolf Loos czy
Peter Altenberg. Od 1912 r. do 1936 r. teksty do die Fackel przygotowywał wyłącznie Karl Kraus, a pismo stało się rodzajem krytycznego komentarza, pamiętnika, autobiografii Krausa. Czasopismo ukazywało się początkowo trzy razy w miesiącu, później z dowolną częstotliwością, zależną od woli jej redaktora.
Główne siedziby królestwa (
łac. sedes regni principales) – początkowo
grody, a następnie
miasta Królestwa Polskiego, które pełniły rolę
stolicy państwa od X do końca XIII wieku; od koronacji
Władysława I Łokietka w 1320 rolę stolicy państwa pełnił
Kraków.
P/2010 A2 –
małe ciało Układu Słonecznego,
planetoida która początkowo została zidentyfikowana jako
kometa. Dodatkowe obserwacja wskazały, że to co początkowo wzięto za
komę jest w rzeczywistości pozostałością po kolizji z inną planetoidą.
Proletarianie (z
łac. proles: potomstwo, winna latorośl), w
starożytnym Rzymie warstwa najuboższych niemających ziemi
obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo. Szczególnie dużą rolę proletariusze odgrywali podczas walk wyborczych. Od państwa otrzymywali jedzenie i prawo do bezpłatnych
igrzysk (panem et circenses - chleba i igrzysk).
Lostprophets – walijski zespół
rockowy (początkowo nu-metalowy) założony w 1997 roku przez aktualnego wokalistę
Iana Watkinsa i gitarzystę
Mike’a Lewisa. Początkowo Watkins grał dla zespołu na perkusji. Wydali kilka dem, żadne z nich nie zostało wyprodukowane komercyjnie, cztery albumy studyjne, jedenaście singli.
Teokracja (
gr. theokratía, od theós – bóg, kratós – władza) –
doktryna polityczna, według której władzę w
państwie sprawuje kapłan lub kapłani i w której duchowni decydują o sprawach cywilnych i religijnych. Sprawujący władzę w państwie są powoływani przez
Boga lub bogów, który sprawuje w nim rzeczywistą władzę. Celem władzy ziemskiej jest realizacja nadrzędnej woli, Władzy Boskiej i urzeczywistnienie uniwersalnych zasad ustanowionych przez Boga lub bogów.
Prawo nieodpowiednie (ius non responsivum) - średniowieczny przywilej polskiej
szlachty (rycerstwa, możnych), dzięki któremu nie podlegała
sądownictwu kasztelańskiemu, lecz bezpośrednio sądowi książęcemu. Początkowo (od poł XIII w.) spod władzy sądowej kasztelana wyjęci byli tylko możnowładcy. W początkach XIV w. prawo nieodpowienie rozciągnięto na ogół rycerstwa, co było wyrazem tworzenia się jednolitego
stanu szlacheckiego.
Guantanamo Party Program jest wspólnym projektem członków nie istniejących już zespołów Wojtyła, Lost Road, Poltergeist, Bonito czy Lola Hart. Zespół został założony na przełomie 2006/2007 roku we Wrocławiu z inicjatywy wokalisty, Dariusza Liboskiego. Początkowo wykonywana muzyka mieściła się w nurcie
screamo/
noise, by z biegiem czasu ewoluować w kierunku bardziej atmosferycznej mieszance
sludge i
post hardcore.
Teokracja (
gr. theokratía, od theós – bóg, kratós – władza) –
doktryna polityczna, według której władzę w
państwie sprawuje kapłan lub kapłani i w której duchowni decydują o sprawach cywilnych i religijnych. Sprawujący władzę w państwie są powoływani przez
Boga lub bogów, który sprawuje w nim rzeczywistą władzę. Celem władzy ziemskiej jest realizacja nadrzędnej woli, Władzy Boskiej i urzeczywistnienie uniwersalnych zasad ustanowionych przez Boga lub bogów.
Onufry Szumlański (zm. 1762), duchowny greckokatolicki, początkowo wojskowy. W latach 1740-1746 koadiutor eparchii przemyskiej, po śmierci biskupa
Ustrzyckiego biskup ordynariusz. Współautor petycji do papieża
Benedykta XIV w sprawie wykluczenia z obrządku greckokatolickiego wszystkich, co przeszli na obrządek łaciński.