Linki:
10 listopada,
10 lutego,
24 czerwca,
25 grudnia,
Akka,
Amalryk I,
Baldwin II z Bourcq,
Bejrut,
Burydzi,
Fulko V,
II wyprawa krzyżowa,
Język francuski,
Jerozolima,
Jordan (rzeka),
Konrad III (król Niemiec),
Królowie Jerozolimy,
Ludwik VII,
Manuel I Komnen,
Melisanda,
Morfia z Meliteny,
Nur ad-Din,
Palestyna,
Saladyn,
Steven Runciman,
Teodora Komnena,
Pierwsza wyprawa krzyżowa zapoczątkowała okres zbrojnych
wypraw krzyżowych, rozpoczętych przez
Papieża Urbana II od apelu na synodzie w
Clermont 27 listopada 1095 roku. Wyprawa wyruszyła w
1096 roku, z podwójnie obranym celem – zdobycia
Jerozolimy i
Ziemi Świętej oraz uwolnienia
wschodnich chrześcijan spod
islamskiej władzy.
Fulko V Młody (ur.
1092, zm.
10 listopada 1143 w
Akce), hrabia
Maine i
Andegawenii (
1109-
1131),
król Jerozolimy (
1131 -
1143), syn hrabiego Andegawenii
Fulka IV i Bertrady, córki Szymona I, pana de Montfort.
Zdobycie Jerozolimy - oblężenie
Jerozolimy bronionej przez
fatymidzki garnizon przez siły
I krucjaty, trwające od
7 czerwca do
15 lipca 1099 roku, zakończone zdobyciem miasta.
Baldwin I Flandryjski (Baldwin IX, lipiec
1172 –
1205) - pierwszy cesarz
Cesarstwa Łacińskiego, hrabia
Flandrii (jako Baldwin IX) i
Hainaut (jako Baldwin VI), jeden z przywódców
IV wyprawy krzyżowej, której efektem było zdobycie
Konstantynopola i podbicie większej części
Cesarstwa Bizantyjskiego.
Domenico Michiel, Michele -
doża Wenecji od
1118 do
1130. Za namową króla
Baldwina II, który obiecał Republice Weneckiej przywileje handlowe, doża zebrał flotę 150 okrętów i 15000 ludzi i wyruszył na
krucjatę 8 sierpnia 1122 roku. Doża po drodze zaatakował
Korfu. Dopiero
22 maja następnego roku flota przybyła do
Akki. Na przełomie maja i czerwca pokonano flotę egipską.
7 lipca 1124 roku królowi
Jerozolimy i doży weneckiemu poddał się
Tyr.
Via dolorosa - (z
łaciny - "droga cierpienia", "droga krzyżowa") droga krzyżowa odprawiana śladami
Chrystusa na ulicach
Jerozolimy, a także nazwa uliczki w
Jerozolimie, którą - jak dziś wierzą chrześcijanie - szedł
Jezus dźwigając krzyż.
V wyprawa krzyżowa - została zwołana w roku
1217. Udział w niej wzięło rycerstwo francuskie, włoskie, węgierskie, niemieckie. Wydarzenia towarzyszące
czwartej wyprawie krzyżowej nie zraziły papieża
Innocentego III do idei krucjat i w
1213 roku proklamował on nową krucjatę. Tym razem na wezwanie papieża odpowiedziało wielu możnych. Nowa wyprawa miała zostać skierowana do
Egiptu.
Ghassan Kanafani (
arab. غسان كنفاني, ur.
9 kwietnia 1936 w
Akce w
Palestynie, zm.
8 lipca 1972 w
Bejrucie w
Libanie), palestyński pisarz, rzecznik prasowy
Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny.
Pulanie − urodzeni na
Bliskim Wschodzie potomkowie przybyłych do
Jerozolimy podczas
I krucjaty. Pulanie byli przez część europejskiego rycerstwa uważani za zdrajców, gdyż dobrze znali zwyczaje i
język arabski, często nie odróżniali się od
muzułmanów stylem życia, a także byli zwolennikami pokoju z wyznawcami islamu jako jedynej szansy na przetrwanie państw chrześcijan w tamtym regionie.
Margat (
arab. قلعة المرقب = Kalaat al-Markab) – XII-wieczny
zamek w
Syrii oddany pod opiekę
joannitom przez władcę
Królestwa Jerozolimskiego. Po upadku
Jerozolimy stał się główną siedzibą zakonu, aż do poddania warowni muzułmanom, gdy władze zakonu podjęły decyzje o przeniesieniu się do
Akki.
Łaciński Patriarchat Jerozolimy - patriarchat utworzony w
1099 r. po zdobyciu Jerozolimy przez krzyżowców. w miejsce
patriarchatu prawosławnego. Po zdobyciu
Jerozolimy przez
Saladyna siedzibę patriarchy przeniesiono do
Akki, a po jej upadku w
1291 r. na
Cypr.
Gubernatorstwo Bejrut (
arab. محافظة بيروت) - gubernatorstwo w zachodnim
Libanie. W skład gubernatorstwa wchodzi dystrykt Bejrut oraz miasto
Bejrut.
Rafiq Al-Hariri (
arab. رفيق بهاءالدين الحريري,
transk. Rafīq Bahā’ ad-Dīn al-Ħarīr, ur.
1 listopada 1944 w
Sydonie, zm.
14 lutego 2005 w
Bejrucie), polityk
libański, multimilioner, przedsiębiorca budowlany, premier Libanu.
Amalryk (Amalricus, Amaury) z Bène, Amalryk z Chartres (ur. w drugiej połowie XII w. w Bène, zm. w 1206 lub 1207 w Paryżu) – francuski ksiądz, filozof i teolog opowiadający się za
heterodoksyjnym panteizmem. Jego poglądy stały się inspiracją dla herezji
amalrycjan, która jednak dość daleko odbiegła od poglądów Amalryka.
Mohammad Amin al-Husajni,
arab. أمين الحسيني (ur. w
1895 lub
1897 r. w
Jerozolimie, zm.
4 lipca 1974 r. w
Bejrucie) – wielki mufti Jerozolimy, arabski działacz i publicysta
nacjonalistyczny i antyżydowski, emigrant polityczny.