Bartłomiej

Bartłomiej – imię męskie pochodzenia aramejskiego. Pochodzi od słów: Bar Tholomai, co oznacza syn oracza lub syn Tolmy. W formie Bartholomaeus było znane od początków chrześcijaństwa, z której wywodzi się staropolski Bartłomiej. W średniowiecznej Polsce imię było bardzo popularne. Jedno ze zdrobnień tego imienia – Bartosz – funkcjonuje obecnie jako osobne imię.

Swen - imię męskie pochodzenia skandynawskiego. Imię to wywodzi się od słowa sveinn co oznacza mężczyzna. Imię to jest popularne w krajach skandynawskich oraz germańskich.

Adair – zarówno żeńskie, jak i męskie imię pochodzenia germańskiego oznaczające "bogatą włócznię". Występuje też w wariantach Adaire, Adare i Adayre. Obecnie imię to nie jest popularne.

Marta – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się z aramejskiego słowa mar(a)tha, marta, oznaczającego "pani domu, gospodyni, pani". W Polsce po raz pierwszy zanotowano je w 1265 roku. Do dawnych zdrobnień zaliczała się np. Marusza (wsł., od wsł. Marchwa), oraz m.in. Marocha, Marsza, Marszka, Marucha, Maruchna, Maruszka (też od innych imion na Ma-, np. od Małgorzaty). Istnieje ponad 10 świętych katolickich o tym imieniu.

Saba, Sabbas, Sabas — imię męskie pochodzenia aramejskiego, od saba – "starzec, dziad, dziadek". Jego patronem jest święty Saba (Sawa), najważniejszy święty w Serbskiej Cerkwi, a także inni święci, również katoliccy, w liczbie co najmniej piętnastu.
Sawa jest nowogrecką formą imienia, występującą na obszarze chrześcijaństwa prawosławnego, od której być może pochodzą m.in. takie nazwiska, jak Sawa, Sawka, Sawczyn, Sawicki.

Eufemia – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Złożone jest z elementów eu- (‘dobry’) i -phemia (‘wróżba’), i oznacza „dobrze wróżący”, „pomyślnie wróżący”, „przychylny”. W Polsce imię to zanotowano już w XIII wieku. Nosiły je m.in. księżniczki piastowskie. Często imię to zdrabniano jako Ofka.

Helena – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa Ἑλένη oznaczającego „blask Księżyca”. W Polsce po raz pierwszy imię tę odnotowano w 1272.

Miłość - imię żeńskie, nawiązujące do jednej z trzech cnót wiary. W Polsce nadawane bardzo rzadko, jednak popularne na obszarze wschodniosłowiańskiego prawosławia jako Lubow. W języku angielskim popularne jako Love.

Feba – imię żeńskie pochodzenia greckiego, od gr. Φοιβη (Foibe), co oznaczało "jasna, czysta". Imię to nosiło kilka postaci z greckiej mitologii. Od jednej z nich – tytanki – pochodzi nazwa księżyca Saturna, Febe. Patronką tego imienia jest św. Feba z Koryntu wymieniona przez apostoła Pawła w Liście do Rzymian 16:1 jako diakonisa wczesnego Kościoła chrześcijańskiego.

Sabbas, Sabas, Saba — imię męskie pochodzenia aramejskiego, od saba – "starzec, dziad, dziadek". Jego patronem jest święty Sabbas (Sawa), najważniejszy święty w serbskiej cerkwi, a także inni święci, także katoliccy, w liczbie co najmniej piętnastu. Sawa jest nowogrecką formą imienia, występującą na obszarze chrześcijaństwa prawosławnego, od której być może pochodzą m.in. takie nazwiska, jak Sawa, Sawka, Sawczyn, Sawicki.

Bartłomiej, imię świeckie: Siergiej Dmitriewicz Gorodcow (ur. 5 lipca 1866 w Pozdnym - zm. 1 czerwca 1956 w Nowosybirsku) - rosyjski biskup prawosławny.

Kościół św. Bartłomieja w Płocku (płocka fara) – najstarszy kościół parafialny miasta, jeden z jego cenniejszych zabytków, matka parafii Płocka. Jego patronem jest św. Bartłomiej Apostoł.

Konstans – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa constans (stały, silny, niezmienny). Oznacza: ten, który wyróżnia się stałością przekonań lub niezmiennością w uczuciach.

Eufemia – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Złożone jest z elementów eu- – dobry i -phemia – wróżba i oznacza "dobrze wróżący", "pomyślnie wróżący", "przychylny". W Polsce imię to zanotowano już w XIII wieku. Nosiły je m.in. księżniczki piastowskie. Często imię to zdrabniano jako Ofka.

Florian – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "kwitnący kwiat". W Polsce używane bywało w formie Tworzyjan. Od Floriana wywodzi się także czeski neologizm Květoslav.

Kościół św. Bartłomieja w Płocku (płocka fara) – najstarszy kościół parafialny miasta, jeden z jego cenniejszych zabytków, matka parafii Płocka. Jego patronem jest św. Bartłomiej Apostoł.

Abilene – imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, być może wywodzi się od hebrajskiego słowa oznaczającego trawę. Występuje też w wariantach Abalene, Abalina, Abilena i Abiline.

Bartłomiej, imię świeckie: Nikołaj Nikołajewicz Gondarowski (ur. 27 października 1927 w Nieczajewce - zm. 21 marca 1988 w Orle) – rosyjski biskup prawosławny.

Zygfryd, Sygurd - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów sigu i fridu oznaczających zwycięstwo i opieka, jako ten, który zapewnia bezpieczeństwo swym podopiecznym. Imię to było znane w Polsce od średniowiecza, m.in. w formach: Zebrzyd, Zybrzyd, Zewrzyd, Zywrzyd. Żeński odpowiednik to Zygfryda.

Ekspedyt, Wierzyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, od czasownika expedio - "uwolnić, wyzwolić z więzów". Expeditus zaś oznacza "wolny, lekko ubrany, lekkozbrojny, szybki, zwinny". Imię to zostało w Polsce przetłumaczone jako Wierzyn ("człowiek, któremu można wierzyć"). Patronem tego imienia jest św. Ekspedyt.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja