Batawowie

Batawowie (łac. Batavi) — lud germański, wywodzący się spośród plemienia Chattów (zamieszkującego tereny obecnej Hesji), po raz pierwszy wzmiankowany przez Cezara w Wojnie galijskiej. Na skutek wewnętrznych tarć mieli opuścić swe pierwotne siedziby i osiedlić się u ujścia Renu, przede wszystkim na tzw. wyspie batawskiej pomiędzy rzekami Oude Rijn i Waal/Moza (zapewne 55-12 p.n.e.). Od 12 r. p.n.e. teren Batawów odgrywa ważną rolę przy organizacji wypraw rzymskich w głąb Germanii.

Holandia to tradycyjna nazwa północnej części Niderlandów, obejmujących ziemie nizinne u ujścia Skaldy, Mozy i Renu. Najstarsze osadnictwo na tym terenie sięga VI tysiąclecia p.n.e.; w I tysiącleciu p.n.e. rozpoczęło się osadnictwo plemion celtyckich i germańskich m in Belgowie, Fryzowie, Batawowie. W połowie I w. p.n.e. nastąpił podbój przez Juliusza Cezara ziem po Ren. W okresie panowania cesarstwa rzymskiego powstały pierwsze miasta, np. Utrecht, Nijmegen, Maastricht. Tereny Niderlandów wchodziły w skład kilku prowincji Rzymu (Belgica, Germania) i stopniowo ulegały romanizacji, zwłaszcza w części południowej. W okresie wędrówki ludów napłynęły m.in. plemiona germańskich Franków, Fryzów, Sasów; od V do X w. w składzie państwa Franków.

Waal – jedno z głównych ramion ujściowych Renu (dł. 82 km, przepływ: 1 500 m³/s), w Holandii. Łączy się z ramieniem Mozy. Od Waalu odchodzi Kanał Amsterdam-Ren. Główne miasto nad Waalem to Nijmegen.

Moza (franc. Meuse, hol. Maas) – rzeka płynąca przez terytorium Francji, Belgii i Holandii. Bierze źródła z Mont Faucilles w północno-wschodniej Francji, dalej płynie przez Lotaryngię. W Namur zasila ją Sambra. Następnie Moza skręca na wschód i płynie przez Ardeny, gdzie meandruje. Koło Liège skręca na północ. Stanowi granicę belgijsko-holenderską w Limburgii. W Holandii płynie na północ, a następnie na zachód. Tworzy wspólną deltę z odnogą Renu – Waal – i uchodzi do Morza Północnego w pobliżu Rotterdamu.

Lucjusz Vorenus, Lucius Vorenus, Lucjusz Worenus - jeden z centurionów rzymskich, obok Tytusa Pulli wspomnianych przez Juliusza Cezara w dziele O wojnie galijskiej. Był on centurionem w XI Legionie, który walczył na terenach Galii. Cezar wspomina jego bohaterskie czyny w walce przeciw Nerwiom.

Delta trzech rzek: Renu, Mozy i Skaldy – położona w południowej Holandii oraz częściowo w Niemczech i Belgii i zajmuje obszar ok. 5700 km² . Jest częścią ważnych dróg rzecznych trzech żeglownych rzek łączących się na jej terenie poprzez system kanałów. Trzy główne odnogi Renu tworzące tą deltę to Waal, IJssel i Lek. Na jej obszarze znajdują się największe porty Belgii i Holandii – Rotterdam, Antwerpia (Belgia) oraz Amsterdam przez połączenie Kanałem Amsterdam- Ren. Innymi portami są Medemblik, Nijmegen, Terneuzen, Vlissingen

Stara Moza (hol. Oude Maas, ang. Old Meuse ) – to odnoga w Delcie Renu i Mozy w holenderskiej prowincji Holandia Południowa, swoje źródło bierze w pobliżu miasta Dordrecht, a kończy się w pobliżu miasta Vlaardingen gdzie łączy się z rzeką Nowa Moza. Całkowita długość rzeki wynosi około 30 km.

Aulus Hirtius (ur. ok. 90 p.n.e., zm. 21 kwietnia 43 p.n.e.) - oficer rzymski, szef sztabu Juliusza Cezara w czasie wojny galijskiej i jeden z jego najbliższych współpracowników. Uczestniczył w większości wypraw wojennych Cezara, za wyjątkiem wypraw afrykańskich. Pretor w r. 46 p.n.e., w r. 43 p.n.e. konsul. Zginął w bitwie przeciwko Markowi Antoniuszowi pod Mutiną (obecnie Modena).

Lek – rzeka w południowej Holandii, będąca jedną z głównych odnóg Renu i stanowiąca kontynuację odnogi Dolny Ren. Rzeka rozpoczyna się w pobliżu miasta Wijk bij Duurstede, w miejscu gdzie od Dolnego Renu oddziela się ramię Kromme Rijn i płynie w kierunku zachodnim. W pobliżu wsi Kinderdijk Lek spotyka się z rzeką Noord, z którą tworzy Nową Mozę.

Tara (Wyzwolicielka) lub Ārya Tārā – w buddyzmie tybetańskim żeński bodhisattwa, uosobienie współczucia i miłosierdzia, uważana za małżonkę (śakti) Awalokiteśwary. Jest "matką wyzwolenia". Tara jest tantrycznym bóstwem, której praktyka jest używana przez praktykujących wadżrajanę do rozwinięcia określonych wewnętrznych właściwości i zrozumienia zewnętrznych, wewnętrznych i tajemnych nauk o współczuciu i pustce.

Eduardo Viveiros de Castro (ur. 1951 w Rio de Janeiro) – brazylijski antropolog kulturowy. Profesor brazylijskiego Museu Nacional da Universidade Federal do Rio de Janeiro, amerykanista, zajmujący się przede wszystkim społeczeństwami pierwotnymi zamieszkującymi Amazonię. Praca magisterska (1977) dotyczyła kategorii indywidualnego i społecznego u ludu Yawalapiti mówiącego językiem z rodziny arawackiej, natomiast rozprawa doktorska (1984) poświęcona była wizji świata i osoby u ludu Araweté, należącego do rodziny językowej tupi-guaraní.

Nowa Moza (hol. Nieuwe Maas) – odnoga w Delcie Renu i Mozy w Holandii. Rzeka bierze swój początek u ujścia dwóch rzek: Noord i Lek, przepływa przez zachodnią część Rotterdamu. Rzeka ta w swej końcowej części łączy się ze Starą Mozą, znajdującej się w bliskim sąsiedztwie z miastem Vlaardingen. Całkowita długość rzeki wynosi 24 km.

Cmentarz żydowski w Siedliszczu - kirkut społeczności żydowskiej niegdyś zamieszkującej Siedliszcze. Powstał w XVII wieku. Ma powierzchnię 0,93 ha. Znajduje się w zachodniej części miejscowości, przy obecnej ul. Szpitalnej. Został zniszczony podczas II wojny światowej. Po wojnie teren cmentarza został zalesiony. Na cmentarzu nie zachowały się żadne nagrobki.

Interleukina 13 (IL-13) – cytokina produkowana przede wszystkim przez limfocyty Th2, ale także przez eozynofile czy komórki NK. Wykazuje ona szerokie działanie częściowo zbliżone do działania IL-4. Odgrywa ważną rolę w odpowiedzi na pasożytnicze nicienie. Jest mediatorem zapalenia związanego z alergią.

Karpani, Karpowie, Karpi, Carpi - nazwy dackiego plemienia zamieszkującego w pierwszym tysiącleciu naszej ery tereny Karpat Wschodnich. Nazwa plemienia pochodzi od trackiego słowa oznaczającego kamień, skałę Między rokiem 180-192 ludy te wymogły na Rzymie roczną daninę. Od roku 237 organizowały napady aż po Dunaj. W roku 350 większa część Karpiów została przesiedlona przez Rzymian do Panonii i Dacji. W III i IV wieku lud ten razem z Germanami prowadził wojny z Rzymem.

108 Pułk Pograniczny NKWD – jeden z pułków pogranicznych w składzie 64 Zbiorczej Dywizji Wojsk Wewnętrznych Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.

2 Pułk Pograniczny NKWD – jeden z pułków pogranicznych w składzie 64 Zbiorczej Dywizji Wojsk Wewnętrznych Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.

11 Pułk Pograniczny NKWD – jeden z pułków pogranicznych w składzie 64 Zbiorczej Dywizji Wojsk Wewnętrznych Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.

108 Pułk Pograniczny NKWD – jeden z pułków pogranicznych w składzie 64 Zbiorczej Dywizji Wojsk Wewnętrznych Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.

11 Pułk Pograniczny NKWD – jeden z pułków pogranicznych w składzie 64 Zbiorczej Dywizji Wojsk Wewnętrznych Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.

2 Pułk Pograniczny NKWD – jeden z pułków pogranicznych w składzie 64 Zbiorczej Dywizji Wojsk Wewnętrznych Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja