Linki:
15 grudnia,
Aleksander (cesarz bizantyński),
Aleksander Krawczuk,
Aleksy III Angelos,
Aleksy II Komnen,
Aleksy IV Angelos,
Aleksy I Komnen,
Aleksy V Murzuflos,
Anastazjusz I,
Anastazjusz II (cesarz bizantyński),
Andronik III Paleolog,
Andronik II Paleolog,
Andronik IV Paleolog,
Andronik I Komnen,
Anna Porfirogenetka,
Arkadiusz (cesarz bizantyński),
Armenia,
Artabasdes,
Bazyli I Macedończyk,
Bazyliskus,
Bitwa pod Biełasicą,
Bułgaria,
Car,
Cesarze bizantyńscy,
Cesarze bizantyjscy,
Durazzo,
Dynastia Angelosów,
Dynastia Dukasów,
Dynastia Niceforów,
Dynastia amoryjska,
Dynastia heraklijska,
Dynastia izauryjska,
Dynastia justyniańska,
Dynastia leońska,
Dynastia macedońska,
Dynastia teodozjańska,
Filipikos Bardanes,
Fokas,
Herakleonas,
Herakliusz (cesarz bizantyński),
Irena (cesarzowa bizantyńska),
Izaak II Angelos,
Izaak I Komnen,
Język grecki,
Jan III Dukas Watatzes,
Jan II Komnen,
Jan IV Laskarys,
Jan I Tzimiskes,
Jan VIII Paleolog,
Jan VII Paleolog,
Jan VI Kantakuzen,
Jan V Paleolog,
Justyn II (cesarz bizantyński),
Justyn I (cesarz bizantyński),
Justynian II Rhinotmetos,
Justynian I Wielki,
Komnenowie,
Konstans II (cesarz bizantyński),
Konstantyn III (cesarz bizantyński),
Konstantyn IV Pogonatos,
Konstantyn IX Monomach,
Konstantyn VIII,
Konstantyn VIII (cesarz bizantyjski),
Konstantyn VII Porfirogeneta,
Konstantyn VI (cesarz bizantyński),
Konstantyn V Kopronim,
Konstantyn XI Dragazes,
Konstantyn X Dukas,
Laskarysowie,
Leon III Izauryjczyk,
Leon II (cesarz bizantyński),
Leon IV Chazar,
Leon I (cesarz bizantyński),
Leon VI Filozof,
Leon V Armeńczyk,
Leoncjusz II (cesarz bizantyński),
Manuel II Paleolog,
Manuel I Komnen,
Marcjan (cesarz bizantyński),
Mateusz Kantakuzen,
Maurycjusz (cesarz bizantyński),
Michał III Metystes,
Michał II Amoryjczyk,
Michał IV Paflagończyk,
Michał I Rangabe,
Michał VIII Paleolog,
Michał VII Dukas,
Michał VI Stratiotikos,
Michał V Kalafates,
Mikołaj Kanabos,
Nicefor III Botaniates,
Nicefor II Fokas,
Nicefor I Genik,
Normanowie,
Paleologowie,
Pulcheria (cesarzowa),
Roman II,
Roman III Argyros,
Roman II (cesarz bizantyjski),
Roman IV Diogenes,
Roman I Lekapen,
Samuel Komitopul,
Serbia,
Staurakios,
Sycylia,
Teodor II Laskarys,
Teodor I Laskarys,
Teodora (cesarzowa bizantyńska),
Teodozjusz III,
Teodozjusz II (cesarz bizantyński),
Teofil (cesarz bizantyński),
Tyberiusz III (cesarz bizantyński),
Tyberiusz II Konstantyn,
Władcy Rusi Kijowskiej,
Włodzimierz I,
Zenon Izauryjczyk,
Zoe (cesarzowa bizantyńska),
Bazyli II Bułgarobójca (
gr. Βασίλειος Β΄ Βουλγαροκτόνος, Basileios II Boulgaroktonos; ur.
958, zm.
15 grudnia 1025) -
cesarz bizantyjski w latach
976-1025 (tytularny od
963) z dynastii macedońskiej.
Bolesław I Chrobry (Wielki) (ur.
967 w Poznaniu, zm.
17 czerwca 1025) –
książę Polski od
992 roku, pierwszy koronowany władca Polski (od
1025 roku) z dynastii
Piastów, w latach
1003-
1004 był także
księciem Czech jako Bolesław IV.
Dynastia macedońska – ósma
dynastia cesarska panująca w
Cesarstwie Bizantyjskim. Członkowie rodu zasiadali na tronie cesarskim w latach
867-
1056. Za czasów dynastii macedońskiej Bizancjum otrząsnęło się z klęsk zadanych przez najazdy
arabskie, przywrócono potęgę militarną i prestiż na arenie międzynarodowej, zapoczątkowany przez ostatniego władcę z
dynastii amoryjskiej –
Michała III. Najwybitniejszym przedstawicielem rodu był
Bazyli II Bułgarobójca, który ugruntował dokonania poprzedników oraz zniszczył
Carstwo Bułgarii.
Bazyli I Macedończyk, Bazyli I Macedoński, Bazyli I Kefalas, Bazyli I Głowacz (ur.
811, zm.
29 sierpnia 886) –
cesarz bizantyjski od
867, pierwszy cesarz z dynastii macedońskiej.
Królestwo Polskie (
łac. Regnum Poloniae) – państwo polskie w okresie od
18 kwietnia 1025 do
1031 roku, czyli od koronacji księcia
Bolesława Wielkiego na króla do czasu
reakcji pogańskiej i nastania anarchii związanej z obaleniem króla
Mieszka II.
Burchard z Wormacji (ur.
965, zm.
20 sierpnia 1025) –
biskup Wormacji od roku 1000, prawnik, autor 20 ksiąg zbiorów
prawa kanonicznego: Decretum, Liber decretorum, Collectarium canonum.
Agnieszka z Poitou (cesarzowa Agnieszka) (ur.
1025, zm.
14 grudnia 1077 w
Rzymie) – córka
księcia Akwitanii Wilhelma V Wielkiego i jego żony Agnieszki, córki
księcia Burgundii Odona Wilhelma.
Ferdousi (Firdausi, właściwie: Abu’l-Kasim Mansur Tusi Firdawsi) – najsłynniejszy poeta perski. Urodzony między
932 a
942 rokiem w Tusie, koło
Meszhedu, w Chorasanie; zmarł w
1020 lub
1025. Jego mauzoleum znajduje się w rodzinnym mieście; wybudowano je dopiero w
XX wieku.
Prochiron (ο προχειρος νομοσ) -
bizantyński zbiór praw opublikowany między
870 a
879 rokiem przez
Bazylego I i jego synów a zarazem współwładców -
Aleksandra i
Leona. Zawiera najważniejsze przepisy prawa cywilnego i publicznego pogrupowane tematycznie w 40 paragrafach.
Ferdousi (Firdausi, właściwie: Abu’l-Kasim Mansur Tusi Firdawsi) – najsłynniejszy poeta perski. Urodzony między
932 a
942 rokiem w Tusie, koło
Meszhedu, w Chorasanie; zmarł w
1020 lub
1025. Jego mauzoleum znajduje się w rodzinnym mieście; wybudowano je dopiero w
XX wieku.
Wilhelm VIII (ur.
1025, zm.
25 września 1086) – książę Akwitanii i Gaskonii, hrabia Poitiers, najmłodszy syn księcia Akwitanii
Wilhelma V Wielkiego i Agnieszki, córki
księcia Burgundii Odona Wilhelma.
Baiyun Shoutuan (白雲守端; ur.
1025, zm.
1072) (
kor. Paegun Sudan ( );
jap. Hakuun Shutan ( );
wiet. Bach Vân Thu Dôan) – chiński mistrz
chan ze szkoły
linji.
Rudolf Szwabski (
niem. Rudolf von Rheinfelden) (ur. ok.
1025, zm.
15 października 1080 w
Merseburgu) –
książę Szwabii w latach
1057–
1079,
antykról niemiecki w latach
1077–
1080.
Król Polski – tytuł używany przez władców Polski. Pierwszym królem Polski był
Bolesław I Chrobry, koronowany w
1025 roku. Tytuł królewski stał się związany na stałe z osobą polskiego monarchy od
1320 do
1795 roku. W okresie zaborów był używany od
1815 roku przez carów Rosji, będących zarazem władcami
Królestwa Polskiego.
Gertruda (ur. ok.
1025 - zm.
4 stycznia 1108) – córka
króla Polski Mieszka II Lamberta i
Rychezy; od
1043 lub
1044 żona
Izjasława I,
wielkiego księcia kijowskiego (od
1054). Jako autorka
łacińskich modlitw prozą poetycką, zapisanych w
Psałterzu Egberta - najdawniejszy pisarz polski znany z imienia.
Albert z Prezzate, Alberto da Prezzate, Alberto Prezzati, albo Alberto da Pontida (ur. w
1025 w
Prezzate, zm.
2 września 1095 w
Pontida) - włoski
benedyktyn, czczony jako święty kościoła katolickiego. Zapisał się w dziejach Kościoła jako jeden z najbardziej gorliwych obrońców i propagatorów reformy kluniackiej w
Lombardii, zachowując jednocześnie bliskość polityczną względem cesarza. Opowiedział się nawet przeciwko papieżowi
Grzegorzowi VII, stając po stronie cesarza
Henryka IV.
Maurycjusz (
gr. Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος Flavius Mauricius Tiberius Augustus) (ur.
539, zm.
27 listopada 602) –
cesarz bizantyjski w latach
582-
602, ostatni przedstawiciel dynastii wywodzącej się od
Justyna I.