Beletrystyka (
fr. belles-lettres - literatura piękna) -
proza fabularna, np.:
powieści,
opowiadań,
nowel itp., przede wszystkim o charakterze rozrywkowym. W utworach beletrystycznych obecna jest
fikcja literacka. Jest to także pojęcie różnych opowiastek. Można go używać w odniesieniu do różnego rodzaju książek.
Opowieści Margit Sandemo – seria
powieści norweskiej pisarki
Margit Sandemo. Każdą z książek czytać można oddzielnie, jako że ich treść nie łączy się w żaden sposób z osobami bohaterów i fabułą zawartymi w innych częściach. Związkiem przewodnim książek jest motyw miłości. Typowe dla Sandemo konstruowanie akcji osadzonej w realiach różnych epok historycznych dostrzec można praktycznie w każdym tomie serii, jednak akcja niektórych dzieje się w przyszłości, nadając całemu cyklowi charakter bardziej zbliżony do typowej fantastyki, niż ma to miejsce w innych utworach tej pisarki. Niespotykane dotąd w powieściach Sandemo są także wyraźne wątki kryminalne.
Literatura faktu - kategoria wprowadzona przez
krytykę literacką okresu międzywojennego, obejmująca utwory
narracyjne pisane
prozą, przede wszystkim o charakterze dokumentarnym.
Powieść gejowska – pojawiający się w
krytyce literackiej podgatunek narracyjnych utworów literackich o
fikcyjnej fabule i z więcej niż jednym wątkiem tematycznym, których najważniejszym lub jednym z najważniejszych
wątków jest temat
homoseksualizmu przedstawionych
postaci. Podgatunek literacki szerszego zakresu badań zajmującego się literaturą
LGBT.
Międzynarodowa Unia Akademicka (
fr. Union Académique Internationale;
ang. International Academic Union) – stowarzyszenie narodowych akademii naukowych z różnych krajów świata. Organizacja powstała w
1919 roku z inicjatywy
Académie des inscriptions et belles-lettres i ma na celu nawiązanie ścisłej współpracy pomiędzy jej członkami, którymi są akademii. Zadaniem tej współpracy jest prowadzenie zbiorowych badań w zakresie nauk humanistycznych,
filologii,
archeologii,
historii i
politologii.
Powieść dyktatury – odmiana powieści
iberoamerykańskiej poświęcona postaci dyktatora sprawującego władzę nad państwem. Tego typu powieści mogą dotyczyć postaci fikcyjnych lub opowiadać o bohaterach wzorowanych na rzeczywistych dyktatorach, postacie te przedstawiane są w różny sposób, mają zróżnicowane osobowości, a akcja dzieje się w różnych krajach i czasach.
Per Sigfrid Siwertz (ur. 24 stycznia 1882 w
Sztokholmie, zm. 26 listopada 1970 także w Sztokholmie) – szwedzki poeta i
prozaik. Autor powieści (m.in. Selambs, 1920), opowiadań i autobiografii (Att vara ung, 1949). W jego twórczości wyraża się pesymizm, charakterystyczny dla ówczesnej
literatury szwedzkiej. 7 kwietnia 1932 został wybrany członkiem
Akademii Szwedzkiej gdzie zajmował miejsce nr. 4.
Międzynarodowy Festiwal Książki – Bydgoski Trójkąt Literacki – cykliczna, kulturalna impreza wieloaspektowa w
Bydgoszczy łącząca
literaturę,
poezję,
prozę oraz
muzykę. Należy do ważniejszych w kraju wydarzeń promujących literaturę i czytelnictwo.
Życie literackie - całokształt bieżących zjawisk związanych z
literaturą danego czasu i jej rozwojem. W jego zasięgu znajdują się
pisarze i
publiczność literacka oraz różne formy ich kontaktów, twórczość, jej recepcja i
krytyka,
czasopiśmiennictwo, ugrupowania wśród twórców i odbiorców literatury, atmosfera literacka, w której wyraża się swoiste napięcie między tradycją a nowatorstwem, dawne i nowsze formy
mecenatu, współczesne organizacje zawodowe
pisarzy, instytucje naukowe i wydawnicze oraz różnego rodzaju imprezy służące
literaturze (konkursy, nagrody, wystawy, spotkania itp.).
Akademia Inskrypcji i Literatury Pięknej (
fr. Académie des inscriptions et belles-lettres) – francuskie towarzystwo naukowe w zakresie nauk humanistycznych. Została założona w roku 1663 jako jeden z pięciu członków
Instytutu Francji.
Powieść gejowska – pojawiający się w
krytyce literackiej podgatunek narracyjnych utworów literackich o
fikcyjnej fabule i z więcej niż jednym wątkiem tematycznym, których najważniejszym lub jednym z najważniejszych
wątków jest temat
homoseksualizmu przedstawionych
postaci.
Życie literackie - całokształt bieżących zjawisk związanych z
literaturą danego czasu i jej rozwojem. W jego zasięgu znajdują się
pisarze i
publiczność literacka oraz różne formy ich kontaktów, twórczość, jej recepcja i
krytyka,
czasopiśmiennictwo, ugrupowania wśród twórców i odbiorców literatury, atmosfera literacka, w której wyraża się swoiste napięcie między tradycją a nowatorstwem, dawne i nowsze formy
mecenatu, współczesne organizacje zawodowe
pisarzy, instytucje naukowe i wydawnicze oraz różnego rodzaju imprezy służące
literaturze (konkursy, nagrody, wystawy, spotkania itp.).
Liz Kessler –
brytyjska autorka książek dla dzieci, przede wszystkim znana z serii o Amelii Ogonowskiej. W Polsce wydano jedynie dwie książki z tej serii.
Gnom - w
literaturze to
sentencja lub zdanie mające za zadanie wyrażenia jakiejś myśli ogólnej (często o charakterze
dydaktycznym) lapidarnie (zwięźle i treściwie) sformułowanej za pomocą
wiersza lub
prozy. Jest to jedna z najstarszych form
greckiej poezji lirycznej.
Adam Zalewski (ur.
1951 w
Kwidzynie) – polski
prozaik i
poeta. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w
Kwidzynie. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku w kwidzyńskiej prasie ukazywały się jego wiersze. W 2008 roku zadebiutował horrorem wzbogaconym o elementy thrillera i rozbudowanym o wątek obyczajowy, Biała Wiedźma. Rok później pojawiły się: thriller Rowerzysta oraz Cień znad jeziora, książka, w której autor połączył losy bohaterów dwóch poprzednich powieści. Rok 2010 przyniósł zbiór opowiadań Sześć razy śmierć, a w 2011 ukazała się powieść Grizzly.
Ucieczka – powieść napisana przez
Jamesa Clavella. Jest to skrócona wersja powieści
Whirlwind. Okrojono ją do wątku pary bohaterów uciekających z Iranu podczas rewolucji Chomeiniego. Sam autor żartobliwie zadedykował ją tym którzy skarżyli się na wagę jego poprzednich książek.
Dr hab. Tadeusz Zbigniew Dworak (ur.
14 października 1942 w miejscowości
Posądza) - profesor nadzwyczajny
Akademii Górniczo-Hutniczej, pisarz, autor opowiadań
science fiction, autor i współautor 8 książek popularnonaukowych, 150 publikacji przeglądowych i popularnonaukowych, recenzent 85 książek naukowych i popularnonaukowych, a także tłumacz wielu zagranicznych publikacji i książek popularnonaukowych.
Baihua (
chiń. trad. 白話,
chiń. upr. 白话,
pinyin: báihuà) –
chińskie określenie
języka mówionego i wzorowanego na nim języka pisanego (白話文 báihuàwén), używane dawniej szczególnie w przeciwstawieniu do
języka klasycznego, określanego jako wenyanwen. Termin baihua znaczy dosłownie "biała mowa", gdzie "biały" ma znaczenie "łatwy do zrozumienia". W baihua będącej protoplastą współczesnego literackiego języka chińskiego od czasów
dynastii Ming była pisana literatura popularna, przede wszystkim powieści (w tradycji chińskiej
fikcja literacka nie była zaliczana do literatury wysokiej). Jednocześnie aż do początku XX wieku wszelkie pisma urzędowe i tradycyjnie poważane gatunki literackie tworzone były w języku klasycznym.
W
literaturze wiele różnych wydarzeń (oraz dat) podaje się jako ramy czasowe
średniowiecza. Należy jednak pamiętać, iż w odniesieniu do różnych części
Europy, różnych krajów, a nawet różnych dziedzin (np.
literatura piękna,
malarstwo,
religia) właściwy wybór dat może być różny.
Transcendentalność (łac. transcendere - "wychodzenie poza granice") - zagadnienie jest transcendentalne, kiedy jego problematyka wykracza poza doświadczenie zmysłowe, czy możliwe użycie teorii konfrontowanej z doświadczeniem, a sposób jego weryfikacji nie jest jedynie sprawą logiki czy matematyki. Pojęcie transcendentalności było wykorzystywane przez wielu filozofów często przypisujących temu określeniu odmienne znaczenia. Od czasu "przewrotu kopernikańskiego" pojęcie to odnosi się przede wszystkim do filozofii
Immanuela Kanta, który wykorzystuje je w odniesieniu do warunków poznania
empirycznego.
Naturalizm -
prąd literacki, który powstał we Francji w
XIX wieku i rozprzestrzenił się na inne kraje Europy, pojawił się także w Stanach Zjednoczonych. Powieści naturalistyczne nosiły znamiona dokumentalizmu (o estetyce skrajnie
mimetycznej) - były fotograficznym opisem rzeczywistości.
Fikcja literacka została ograniczona na rzecz przekazania problematyki społecznej. Wprowadzono także nowe typy bohaterów - ludzi pochodzących z najniższych
warstw społecznych (miejska biedota,
chłopstwo), a nawet z
marginesu. Tematem utworów stały się zaś sprawy związane z ich codzienną egzystencją. Akcentowano niesprawiedliwość społeczną i powszechny wyzysk.
Zabójstwo Rogera Ackroyda (ang. The Murder of Roger Ackroyd) to
powieść detektywistyczna, napisana w
1926 r. przez
Agathę Christie. Książka zajęła 49 miejsce na liście
100 książek XX wieku według „Le Monde”.