Linki:
Łuck,
20 marca,
7 kwietnia,
Arcybiskup,
Dewocja,
Encyklopedia,
Gebethner i Wolff,
Herb,
Herbarz (heraldyka),
Jabłonowscy,
Jezuici,
Kanonik,
Katolicyzm,
Kijów,
Kraków,
Ksiądz,
Lipówka (rejon rohatyński),
Lwów,
Mikołaj Gerard Wyżycki,
Nałęcz (herb szlachecki),
Nowe Ateny,
Pisarz,
Podkamień (rejon brodzki),
Polacy,
Polska,
Polska Akademia Umiejętności,
Polski Słownik Biograficzny,
Polskie encyklopedie,
Proboszcz,
Rohatyn,
XIX wiek,
XVIII wiek,
Zakład Narodowy im. Ossolińskich,
Ziemia halicka,
Benedykt Joachim Chmielowski
herbu Nałęcz (ur.
20 marca 1700 w
Łucku, zm.
7 kwietnia 1763 w
Firlejowie) –
polski ksiądz katolicki,
kanonik kijowski,
pisarz dewocyjny, autor
Nowych Aten, pierwszej polskiej
encyklopedii (
1754–
1764).
Cao Xueqin (ur.
1715 lub
1724 w
Nankinie – zm.
1763 lub
1764) w Pekinie –
chiński poeta,
malarz i
pisarz z czasów
dynastii Qing, autor Honglou Meng (Sen Czerwonego Pawilonu), najsłynniejszej chińskiej powieści społeczno-obyczajowej, jednej z czterech klasycznych chińskich powieści. Jego imię mleczne to Cao Zhan (曹霑), a
imię publiczne – Mengruan (夢阮; 梦阮; dosłownie sen o Ruan (Ji)", od poety z III w.).
Andrzej Abramowicz (ok.
1700-
wrzesień lub październik
1763) -
stolnik wileński,
pisarz ziemski i
grodzki wileński (
1747-
1757 - przerwą),
kasztelan brzeski litewski (1757-
1763), kawaler
Orderu Orła Białego (
1761).
Charyton Łaptiew (
ros. Харитон Прокофьевич Лаптев, ur.
1700 - zm.
1763) - rosyjski oficer marynarki, odkrywca i badacz polarny, kuzyn
Dmitrija.
Gabinet Jego Królewskiej Mości (Gabinet Królewski) - centralny
urząd polityki zagranicznej, który stworzył
Stanisław August Poniatowski w
1763/
1764 roku. Miał on być i był niezależny od szlacheckiej
kancelarii RP. Był to sekretariat osobisty króla, zajmujący się domeną królewską (królewszczyznami), sprawami Wielkiego Księstwa Litewskiego, stosunkami z Kościołem i papiestwem, sprawami zagranicznymi. Jednym z głównych osiągnięć Gabinetu było rozpoczęcie tworzenie stałej sieci placówek dyplomatycznych (i wywiadowczych).
Gabinet Jego Królewskiej Mości (Gabinet Królewski) – centralny
urząd polityki zagranicznej, który stworzył
Stanisław August Poniatowski w
1763/
1764 roku. Miał on być i był niezależny od szlacheckiej
kancelarii RP. Był to sekretariat osobisty króla, zajmujący się domeną królewską (królewszczyznami), sprawami Wielkiego Księstwa Litewskiego, stosunkami z Kościołem i papiestwem, sprawami zagranicznymi. Jednym z głównych osiągnięć Gabinetu było rozpoczęcie tworzenie stałej sieci placówek dyplomatycznych (i wywiadowczych).
Joachim Pastorius de Hirtenberg (ur.
20 września 1611 w
Głogowie, zm.
26 grudnia 1681) –
polski nadworny
historyk królów Polski Władysława IV i
Jana Kazimierza,
pisarz,
lekarz, duchowny
katolicki,
kanonik warmiński,
sekretarz królewski i
protonotariusz apostolski.
Siemion Iwanowicz Czeluskin (
ros. Семен Иванович Челюскин, ur. ok.
1700 - zm.
1764) −
rosyjski polarnik, oficer marynarki (kapitan
Floty Bałtyckiej).
Tomasz Bogoria Skotnicki (ur. ok.
1641 w
Krakowie , zm.
10 grudnia 1700 w
Chełmży ) – ksiądz katolicki,
kanonik chełmiński,
biskup pomocniczy chełmiński, w latach
1694 -
1696 administrator sede vacante tej diecezji.
Les Boréades - Ostatnie dzieło twórczości
Jeana-Philippe’a Rameau , francuskiego kompozytora epoki późnego
Baroku. (tragedia liryczna - tragédies lyriques) - pięcioaktowa z
1763 roku. (kompozytor zmarł w
1764 r.) Dzieło nie zostało wystawione za jego życia (prapremiera miała miejsce dopiero w 1982 roku).
Jan Stefan Giedroyć herbu
Hippocentaurus (ur.
2 lutego 1730 , zm.
1803) –
biskup żmudzki od
1778 i
inflancki od
1764.
Biskup sufragan białoruski w latach
1763 -
1765.
Jakub Parkoszowic lub Jakub Parkosz (ur. ? w
Żurawicy, zm.
1455) szlachcic herbu Godzięba, polski językoznawca i autor pierwszego traktatu o ortografii polskiej z ok.
1440 r., profesor i rektor
Akademii Krakowskiej,
kanonik krakowski.
Joachim Potocki herbu
Pilawa ( ur.
1700, zm.
1764 ), syn
Stefana, marszałka nadwornego koronnego.
Starosta lwowski w latach (
1729-
1754),
poseł, od
1745 pułkownik artylerii konnej, później
generał-major wojsk koronnych od
1750 oraz
generał-lejtnant wojsk koronnych od
1754 roku. Był generalnym
komendantem fortec. Ożenił się w
1748 roku z Ewą Kaniewską i miał z nią syna: Wincentego Gawła (rotmistrz wielki cesarski) oraz 4 córki.
Stanisław Orzechowski herbu
Oksza (ur.
11 listopada 1513 w
Przemyślu, zm.
1566 w
Żurawicy) – ksiądz katolicki,
kanonik przemyski, historyk, autor pism politycznych i religijnych okresu
renesansu, ideolog
złotej wolności szlacheckiej i ruchu obrony praw szlacheckich.
Ignacy Piotr Ścibor-Bogusławski herbu
Ostoja (ur.
1716, zm.
1793) – polski ksiądz katolicki,
kanonik łęczycki,
dziekan warcki, budowniczy kościoła w
Brzeźniu.
Picander (urodzony
14 stycznia 1700, zmarł
10 maja 1764), wł. Christian Friedrich Henrici – niemiecki poeta i libretcista wielu
kantat Jana Sebastiana Bacha napisanych w
Lipsku. Studiował prawo w
Wittenberdze i Lipsku, najprawdopodobniej pracując później w zawodzie.
Jerzy Mikołaj Hylzen herbu
Hilzen (ur.
6 grudnia 1692 - zm.
24 kwietnia 1775 w
Warszawie),
biskup smoleński w latach
1745-
1763,
pisarz wielki litewski od
1740.
Picander (urodzony
14 stycznia 1700, zmarł
10 maja 1764), wł. Christian Friedrich Henrici – niemiecki poeta i libretcista wielu
kantat Jana Sebastiana Bacha napisanych w
Lipsku. Studiował prawo w
Wittenberdze i Lipsku, najprawdopodobniej pracując później w zawodzie.
Ludwik Ignacy Riaucour, także Riaucourt, Ryjokur, Riokur (ur.
21 lutego 1700, zm. w listopadzie
1777), polski duchowny
katolicki pochodzenia francuskiego, kanonik gnieźnieński i łucki,
biskup pomocniczy łucki.
Zygmunt Kulig (ur.
9 kwietnia 1872 w
Suchej Beskidzkiej, zm.
21 marca 1944 w
Krakowie)-
kapłan katolicki,
doktor teologii,
szambelan Jego Świątobliwości,
kanonik Kapituły Katedralnej.