Linki:
Łęczyca,
Łacina,
Łysa Góra (Góry Świętokrzyskie),
Średniowiecze,
Święty,
18 maja,
2 Korpus Polski (PSZ),
Alkuin,
Anzelm z Canterbury,
Błogosławiony,
Benedykt z Nursji,
Benedyktyn (likier),
Biblia,
Biblioteka,
Biskupów,
Ettal,
Francja,
Grzegorz I,
II wojna światowa,
Jezus Chrystus,
Katolicyzm,
Klasztor,
Kościół łaciński,
Kościół (organizacja),
Kościół katolicki,
Likier,
Lubiń (powiat kościański),
Manuskrypt,
Miód,
Mogilno,
Monte Cassino,
Normandia,
Ogrodnictwo,
Opactwo,
Ora et labora,
Płock,
Papież,
Paweł Diakon,
Piotr Abelard,
Polskie przekłady Biblii,
Reguła św. Benedykta,
Rewolucja francuska,
Scriptorium,
Smalec,
Trzemeszno,
Tyniec (Kraków),
Władysław Anders,
Włochy,
Wyznanie,
XIX wiek,
XVI wiek,
Zakon mniszy,
Zielarstwo,
Zioła,
Benedyktyni – pełna
łacińska nazwa Ordo Sancti Benedicti (O.S.B.). Najstarszy
katolicki zakon mniszy, założony w
529 roku przez św.
Benedykta z Nursji. Motto zakonu brzmi: Ora et labora (módl się i pracuj). Mnisi ślubują: stałość (stabilitas), obyczaje monastyczne (conversatio morum) i posłuszeństwo (oboedientia) wobec
Reguły. Benedyktyni przyczynili się do rozwoju kultury europejskiej, prowadzą słynne szkoły i zajmują się
ogrodnictwem i
zielarstwem. Nadal produkują na bazie własnej recepty
likier z 40
ziół, zwany
benedyktynem. Pierwsi produkowali go zakonnicy francuscy w klasztorze w Fécamp (
Normandia).
Benedyktyni – pełna
łacińska nazwa Ordo Sancti Benedicti (O.S.B.). Najstarszy
katolicki zakon mniszy, założony w
529 roku przez św.
Benedykta z Nursji. Motto zakonu brzmi: Ora et labora (módl się i pracuj). Mnisi ślubują: stałość (stabilitas), obyczaje monastyczne (conversatio morum) i posłuszeństwo (oboedientia) wobec
Reguły. Benedyktyni przyczynili się do rozwoju kultury europejskiej, prowadzą słynne szkoły i zajmują się
ogrodnictwem i
zielarstwem. Nadal produkują na bazie własnej recepty
likier z 40
ziół, zwany
benedyktynem. Pierwsi produkowali go zakonnicy francuscy w klasztorze w Fécamp (
Normandia).
Benedyktyni – pełna
łacińska nazwa Ordo Sancti Benedicti (O.S.B.). Najstarszy
katolicki zakon mniszy, założony w
529 roku przez św.
Benedykta z Nursji. Motto zakonu brzmi: Ora et labora (módl się i pracuj). Mnisi ślubują: stałość (stabilitas), obyczaje monastyczne (conversatio morum) i posłuszeństwo (oboedientia) wobec
Reguły. Benedyktyni przyczynili się do rozwoju kultury europejskiej, prowadzą słynne szkoły i zajmują się
ogrodnictwem i
zielarstwem. Nadal produkują na bazie własnej recepty
likier z 40
ziół, zwany
benedyktynem. Pierwsi produkowali go zakonnicy francuscy w klasztorze w Fécamp (
Normandia).
Ora et labora (
łac. módl się i pracuj) – dewiza
św. Benedykta z Nursji, który w 529 założył zakon
benedyktynów, najstarszy
katolicki zakon mniszy.
Benedyktyn lub benedyktynka -
likier z przeszło 40 rozmaitych ziół i korzeni, sporządzany od początku
XVI w. do rewolucji przez
benedyktynów z klasztoru
Fécamp we
Francji. Pierwotna receptura Benedictine D. O. (popularnie zwanej benedyktynką) opracowana została w 1510 r. przez włoskiego mnicha przebywającego w klasztorze
Benedyktynów w Normandii. Początkowo miał to być lek na malarię.
Święty Maur,
wł. San Mauro,
łac. Maurus (ur.
512 w
Rzymie, zm.
15 stycznia 584 w
Galii) - pierwszy uczeń
św. Benedykta z Nursji,
mnich benedyktyński,
święty Kościoła katolickiego.
Benedyktyn lub benedyktynka -
likier z przeszło 40 rozmaitych ziół i korzeni, sporządzany od początku
XVI w. do rewolucji przez
benedyktynów z klasztoru
Fécamp we
Francji. Pierwotna receptura Benedictine D. O. (popularnie zwanej benedyktynką) opracowana została w 1510 r. przez włoskiego mnicha przebywającego w klasztorze
Benedyktynów w Normandii. Początkowo miał to być lek na malarię.
Mauryści, mnisi
benedyktyńskiej Kongregacji św. Maura we
Francji, założonej w
1621, znanej z wysokiego poziomu studiów. Nazwa wzięła się od
św. Maura (zm.
565), ucznia
św. Benedykta z Nursji, który miał wprowadzić
regułę benedyktyńską do
Galii.
Mechitaryści (mechitarzyści, benedyktyni ormiańscy, benedyktyni obrządku ormiańskiego;
orm.: Մխիթարեան) –
ormiański zakon o
regule benedyktyńskiej, będący jedynym
ormiańsko-katolickim zakonem mniszym na świecie.
Reguła św. Benedykta, reguła benedyktyńska, regula monasteriorum - zbiór przepisów normujących
cenobickie życie mnisze, zredagowanych przez
Benedykta z Nursji ok.
540 r. na
Monte Cassino, w oparciu o
Pismo św., dzieła
ojców Kościoła oraz doświadczenia monastycyzmu wschodniego i zachodniego. Jest
regułą zakonów
benedyktyńskich,
cystersów,
kamedułów i innych.
Benedykt -
imię męskie pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa benedictus, oznaczającego "tego, o którym się dobrze mówi"; "tego, któremu się dobrze życzy". Używane od czasów
Benedykta z Nursji, założyciela
opactwa benedyktyńskiego na
Monte Cassino.
Zakon – organizacja, której członkowie oddają się w sposób szczególny wypełnianiu zasad danej
religii. Członkowie zakonu (mężczyźni –
mnisi,
zakonnicy, bracia; kobiety – zakonnice, mniszki, siostry) zwykle nie są postrzegani ani jako świeccy, ani jako członkowie
kleru, choć np. w
Kościele katolickim możliwe jest łączenie członkostwa w zakonie ze święceniami kapłańskimi (osobie takiej przysługuje tytuł „ojca”).
Święty Artur z Glastonbury (zm.
1539 w
Glastonbury w
Królestwie Anglii) -
mnich z zakonu
benedyktynów (OSB),
męczennik chrześcijański i
święty Kościoła katolickiego.
Dominik z Silos,
hiszp. Domingo de Silos (ur. ok.
1000 w
Nawarra, zm.
20 grudnia 1072 w Silos) -
hiszpański mnich,
benedyktyn, reformator zakonu,
święty Kościoła katolickiego.
Monastyczna Liturgia Godzin –
brewiarz, którym się posługują zakony monastyczne:
Benedyktyni,
Cystersi,
Kameduli,
Trapiści,
Loretanki. Brewiarz zawiera kalendarz zakonów i zgromadzeń reguły świętego Benedykta. Monastyczna liturgia jest czterotomowym wydaniem książkowym o dwutygodniowym
psałterzu. Do tekstów wspólnych jest dodatkowe oficjum o świętych mnichach i mniszkach.
Zakon – organizacja, której członkowie oddają się w sposób szczególny wypełnianiu zasad danej
religii. Członkowie zakonu (mężczyźni –
mnisi,
zakonnicy, bracia; kobiety – zakonnice, mniszki, siostry) zwykle nie są postrzegani ani jako świeccy, ani jako członkowie
kleru, choć np. w
Kościele katolickim możliwe jest łączenie członkostwa w zakonie ze święceniami kapłańskimi (osobie takiej przysługuje tytuł „ojca”).
Bazyliański Zakon Świętego Jozafata (bazylianie;
łac. – Ordo Basilianus Sancti Josaphat;
ukr. – Василіянський Чин святого Йосафата) –
katolicki zakon
obrządku greckiego, żyjący według
reguły zakonnej Bazylego Wielkiego. Oficjalna nazwa "Bazyliański Zakon Świętego Jozafata" nie jest zbyt popularnym określeniem tego zakonu. W
Polsce rozpowszechniona jest nazwa Zakon Świętego Bazylego Wielkiego bądź po prostu "bazylianie", ponieważ jest to jedyny zakon z istniejących wspólnot bazyliańskich, działający w
Europie Środkowo-Wschodniej. Zakon używa skrótu "OSBM", wspólnego dla wszystkich katolickich zgromadzeń bazyliańskich. Skrótu od nazwy oficjalnej, czyli OBSJ, kongregacja nie posiada. W krajach, gdzie używa się
cyrylicy, zakon ma skrót "ЧСВВ".
Zakon Bazylianów Melkitów Świętego Jana Chrzciciela (
łac. - Ordo Basilianus Sancti Johannis Baptistae Melkitarum) -
katolicki zakon
obrządku greckiego, żyjący według
reguły zakonnej Bazylego Wielkiego. Nazywany jest również zakonem bazylianów soaryckich (łac. - Soaritarum Melkitarum) od miejscowości Choueir, gdzie znajduje się jego rezydencja.
Reguła niezatwierdzona św. Franciszka (łac. Regula non bullata) -
reguła napisana przez
św. Franciszka z Asyżu dla
Zakonu Braci Mniejszych. Ostatecznie tekst reguły został zredagowany i zatwierdzony na kapitule generalnej Zakonu w 1221 r. Nie została jednak zatwierdzona przez
Stolicę Apostolską, stąd jej nazwa. Ostateczną ustawą Braci Mniejszych stała się napisana dwa lata później
Reguła, zwana "zatwierdzoną" (łac. bullata).