Linki:
ß,
Б,
В,
2 (liczba),
Alfa,
Alfabet łaciński,
Alfabet fenicki,
Alfabet grecki,
B,
Bateria jądrowa,
Beta (brydż),
Beta (ogniwo),
Beta (ujednoznacznienie),
Brydż,
Chemia,
Chi (litera),
Cykl życia programu,
Cyrylica,
Delta (litera),
Digamma,
Dzeta,
Epsilon,
Eta,
Fizyka,
Funkcja Β,
Gamma,
Grecki system liczbowy,
Heta,
Hydroliza,
Ipsylon,
Język angielski,
Język nowogrecki,
Język starogrecki,
Jota (litera),
Kąt,
Kappa (litera),
Koppa,
Ksi,
LaTeX,
Lambda,
Matematyka,
Międzynarodowy alfabet fonetyczny,
My (litera),
Ny (litera),
Omega,
Omikron,
Phi,
Pi (litera),
Precision Club,
Program,
Promieniowanie beta,
Psi (litera),
Rho (litera),
Rozkład beta,
Sampi,
San (litera),
Sigma,
Spółgłoska szczelinowa dwuwargowa dźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa wargowo-zębowa dźwięczna,
Stigma (litera),
System licytacyjny,
Szo (litera),
Tau,
Theta,
Transkrypcja (językoznawstwo),
Unicode,
Wielka Brytania,
Kaf (כ/ך ,ك ,ܟܟ) — jedenasta
litera alfabetów semickich, m.in.
fenickiego,
aramejskiego,
arabskiego,
hebrajskiego. W
gematrii reprezentuje liczbę 20. W perskim alfabecie odpowiada jej litera ک.
Þ (duża litera Þ, mała litera þ), Thorn lub Þorn –
litera alfabetu staroangielskiego i
islandzkiego. Litera pochodzi od
runy o tej samej nazwie, która wyglądała tak: ᚦ
Omega (
st.gr. ὦ μέγα,
nw.gr. ωμέγα, pisana Ωω) – dwudziesta czwarta, ostatnia litera współczesnego
alfabetu greckiego. W dawnym
greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 800. Stosowano ją również w antycznej greckiej notacji muzycznej.
Koppa (ϙόππα, Ϙϙ) – litera
języka greckiego, obecnie nieużywana w tym języku. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę
90. W
alfabecie koppa znajdowała się między
szo a
rho.
Я я – ostatnia litera
cyrylicy, 33. litera
alfabetu rosyjskiego, 32.
białoruskiego i
ukraińskiego, 30.
bułgarskiego. Występuje także w
alfabetach niektórych niesłowiańskich języków, do zapisu których stosowana jest
cyrylica. Do końca
XIX w. litera Я występowała także w alfabecie serbskim.
Dalet (ד ,د) - czwarta
litera alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego, odpowiadająca liczbie
4.
Chet (ח ,ح) – ósma
litera [alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej
8.
Dalet (ד ,د) - czwarta
litera alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego, odpowiadająca liczbie
4.
K – jedenasta litera
alfabetu łacińskiego i czternasta litera
alfabetu polskiego. W języku polskim oznacza
spółgłoskę zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną. Pochodzi od litery alfabetu fenickiego
kaph, za pośrednictwem litery alfabetu greckiego
kappa i alfabetu etruskiego.
Ajin – szesnasta litera wielu alfabetów semickich, m.in.:
fenickiego,
aramejskiego,
arabskiego (ع) i
hebrajskiego (ע). W
gematrii reprezentuje liczbę
70. Aijn jest także dwudziestą pierwszą literą alfabetu perskiego.
Pi (
st.gr. πῖ,
nw.gr. πι, pisana Ππ lub ϖ) – szesnasta litera
alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę zwartą wybuchową p. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę
80.
Ny (ni,
st.gr. νῦ,
nw.gr. νι, pisana Νν) – trzynasta litera
alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę nosową gardłową "n". W greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę
50.
Ajin – szesnasta litera wielu alfabetów semickich, m.in.:
fenickiego,
aramejskiego,
arabskiego (ع) i
hebrajskiego (ע). W
gematrii reprezentuje liczbę
70. Aijn jest także dwudziestą pierwszą literą alfabetu perskiego.
Alfabet norweski – oparty na
alfabecie łacińskim alfabet służący do zapisu
języka norweskiego. Składa się z 29
liter:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Ø ÅAlfabet esperancki –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka esperanto. Składa się z 28
liter (w nawiasie podane zostały znaki w
X systemie):
Ⅎ (digamma inversum) jedna z trzech
liter opracowanych przez cesarza
Klaudiusza w ramach propagowanej przez niego reformy
alfabetu łacińskiego. Litera miała odpowiadać dźwiękowi "U". Opracowane przez Klaudiusza litery były używane tylko w czasie jego panowania.
Ă, druga
litera alfabetu rumuńskiego, oznacza się nią dźwięk /
ə/ oraz druga litera
języka wietnamskiego gdzie reprezentuje krótki dźwięk a. Ponieważ wietnamski jest
językiem tonalnym przy literze Ă może wystąpić jeden z pięciu znaków tonalnych: