Linki:
Świętosław,
18 grudnia,
18 kwietnia,
1 lipca,
22 marca,
23 września,
29 kwietnia,
Bogdał,
Bogdaj,
Bogdan,
Bogdasz,
Bogodar,
Boguchwał,
Bogumił,
Bogumysław,
Bogurad,
Bogusąd,
Bogusław Łubieński,
Bogusław Łubieński (poseł),
Bogusław Łubieński (ziemianin),
Bogusław Śliwa,
Bogusław Śliwerski,
Bogusław (ujednoznacznienie),
Bogusław (województwo zachodniopomorskie),
Bogusław Adamowicz,
Bogusław Bosak,
Bogusław Cupiał,
Bogusław Cygan,
Bogusław Ernest Denhoff,
Bogusław Fryderyk Radziwiłł,
Bogusław Gdowski,
Bogusław Grabowski,
Bogusław Gruchała,
Bogusław Halikowski,
Bogusław I,
Bogusław II,
Bogusław IV,
Bogusław IX,
Bogusław Kędzia,
Bogusław Kaczmarczyk,
Bogusław Kaczmarek (trener),
Bogusław Kaczyński,
Bogusław Klimczuk,
Bogusław Kott,
Bogusław Kowalski,
Bogusław Lambach,
Bogusław Leszczyński (podkanclerzy koronny),
Bogusław Liberadzki,
Bogusław Linda,
Bogusław Litwiniec,
Bogusław Mąsior,
Bogusław Madey,
Bogusław Maksymilian Maciejewski,
Bogusław Mamiński,
Bogusław Marcin Majewski,
Bogusław Mec,
Bogusław Michnik,
Bogusław Miedziński,
Bogusław Mucha,
Bogusław Nizieński,
Bogusław Polch,
Bogusław Radziwiłł,
Bogusław Rogalski,
Bogusław Schaeffer,
Bogusław Slaski,
Bogusław Sobczak,
Bogusław Sochnacki,
Bogusław Sonik,
Bogusław Sujkowski,
Bogusław Sygulski,
Bogusław V,
Bogusław VIII,
Bogusław Winid,
Bogusław Wołoszański,
Bogusław Wolniewicz,
Bogusław Wontor,
Bogusław Wyrobek,
Bogusław X,
Bogusław XIII,
Bogusław XIV,
Bogusław Zych,
Bogusława,
Bogusz Bilewski,
Boguszyn,
Bogwiedz,
Bohuslav Balbín,
Bohuslav Chňoupek,
Bohuslav Fuchs,
Bohuslav Martinů,
Dzieje imion w Polsce,
Ernest Bogusław von Croy,
Imię literackie,
Imieniny,
Imiona łacińskie,
Imiona arabskie,
Imiona bałtyckie,
Imiona celtyckie,
Imiona chińskie,
Imiona germańskie,
Imiona greckie,
Imiona hinduskie,
Imiona japońskie,
Imiona perskie,
Imiona słowiańskie,
Imiona semickie,
Józef Bogusław Słuszka,
Język angielski,
Język niemiecki,
Język węgierski,
Jan Bogusław Niemczyk,
Jarosław (imię),
Maurycy Bogusław Woyde,
Najpopularniejsze imiona na świecie,
Sędziwuj,
Stanisław,
Włodzisław,
Więcesław,
XIII wiek,
XVI wiek,
Zbigniew,
Bogusław, Bogosław, Bohusław, Bogsław — staropolskie
imię męskie złożone z członów Bogu- ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -sław ("sława"). Być może znaczyło pierwotnie "ten, który sławi los", a później "sławiący Boga". Jest to jedno z niewielu słowiańskich imion, które są znane we wszystkich językach słowiańskich, w Polsce notowane od początku
XIII wieku. Dość popularne w średniowieczu, kiedy imię to zanotowano u około 700 osób, i w czasach nowożytnych; spadek popularności przeżywało jedynie w
XVI wiekuBogurad, Bogured – staropolskie
imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Mogło zatem oznaczać "ten, który jest pozytywnie nastawiony do Boga" albo "ten, który cieszy się szczęściem".
Bogdasz – staropolskie
imię męskie, złożone z członów Bog- ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -dasz ("daj"). Prawdopodobnie oznaczało "niech los da", por. bodaj – "niechby, oby".
Zbigniew –
imię męskie pochodzenia
słowiańskiego. Złożone jest z dwóch członów: Zby- ("zbyć, zbyć się, pozbyć się") i -gniew ("gniew"). Mogło oznaczać "tego, który się zbył (pozbył) gniewu". Właściwie powinno ono brzmieć Zbygniew, a Zbigniew to wynik zniekształcenia, które nastąpiło przy odczycie imion słowiańskich przez pierwszych badaczy. Do końca
XV wieku imię Zbygniew zanotowano u około 1000 osób.
Bogwiedz, Bogowied — staropolskie
imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -wied ("wiedzieć"). Pierwotna forma tego imienia najprawdopodobniej brzmi Bogowied, Bogwied, zaś forma Bogwiedz jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -jь, pod wpływem którego wygłosowe -d z początkowego *Bogowied przeszło w -dz. Imię to mogło oznaczać "ten, który zna Boga" albo "ten, który zna los, zna przyszłość".
Modliboga – staropolskie
imię żeńskie, złożone z członów Modli- ("modlić się, prosić") i -bog-a ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście"). Prawdopodobnie oznaczało: "ta, która prosi los".
Dadzbog – staropolskie
imię męskie, złożone z członu Dadz ("daj") i -bog ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście"). Prawdopodobnie oznaczało wezwanie do losu: "daj, losie [późn. daj Bóg]".
Bogwidza, *Bogowid — staropolskie
imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -widz-a ("widzieć"). Może zatem oznaczać "tego, który widzi Boga" albo "tego, który widzi los, widzi przyszłość". Pierwotna forma tego imienia najprawdopodobniej brzmi Bogowid, a forma Bogwidza jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -ja, pod wpływem którego wygłosowe -d przeszło w -dza. Imię to miało zatem kształt *Bogowid, z drugim członem -wid jak w imieniu
Snowid.
Włodzisław, Włocsław, Włocław —
staropolskie imię męskie, złożone z członów Włodzi- ("władać, panować") i -sław. W późniejszym czasie pod wpływem języka czeskiego powstała z tego imienia obecnie bardziej znana forma,
Władysław. Do końca
XV wieku imię to (Władzisław? — Ladislaw) zanotowano u około 1000 osób.
Chwalibog, Falibog, Chwaliboż, Faliboż — staropolskie
imię męskie, złożone z członu Chwali- ("chwalić, sławić, dziękować") i -bog ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście"). Prawdopodobnie oznaczało "tego, który sławi szczęście", późn. "tego, który sławi Boga". Po raz pierwszy zanotowane w formie Chwalibog w
1258 roku, a w formie Falibog — ok.
1265 r. (Faliboż —
1239 r.).
Miłowan (Milovan) - słowiańskie
imię męskie złożone z członu Miło- ("miłować"). Wzmiankowane w dokumentach z 1136 roku. Może oznaczać: miłowany lub miłujący. Popularne zwłaszcza w
krajach południowosłowiańskich.
Marek —
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, należące do wąskiej grupy najstarszych
imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por.
Tyberiusz,
Aulus,
Maniusz,
Gajusz,
Lucjusz,
Publiusz,
Tytus,
Serwiusz), urobione z *Mart-ico-s od imienia boga
Mars, Martis i oznaczające "należący do Marsa, związany z Marsem". W Polsce imię to jest notowane od
XIII wieku, choć poza współczesnością nie było często spotykane, w formach Marek, Marko, Margusz, Markusz, Merkusz. Zapisana została także żeńska Marka (
1263) — żeński odpowiednik imienia Marek lub zdrobnienie od imion żeńskich rozpoczynających się na Mar-, takich jak Margorzata (=
Małgorzata) lub
Maria — oraz
Markusław, staropolskie imię utworzone od imienia Marek poprzez dodanie typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław.
Sławolub, (Slavoljub) — imię słowiańskie utworzone z członów: "sława" (sława) i "lub" (kochać, lubić). W Polsce nienotowane w dawnych dokumentach ani obecnie. Popularne głównie w
krajach południowosłowiańskich.
Nierod – staropolskie
imię męskie, złożone z członów Nie- (przeczenie) i -rod (
psł. *rodъ oznacza "pokolenie, generację, ród", por.
niem. Geschlecht). Być może jest to forma pochodna od imion męskich zaczynających się na Rod-, jak
Rodsław.
Darosław -
imię męskie powstałe prawdopodobnie jako neologizm na wzór
imion słowiańskich, może oznaczać : "ten, któremu darowana jest sława".
Bogdana – staropolskie
imię żeńskie, złożone z członu Bog- ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -dana ("dana"). Imię to mogło oznaczać "dana przez los", później "dana przez Boga". W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku.