Braulio z Saragossy - pisarz łaciński, uczeń
Izydora z Sewilli. W latach
631-
651 był biskupem
Saragossy. Pozostawił Żywot świętego Emiliana i 44 Listy, będące ważnym źródłem dla badań nad historią Hiszpanii za panowania
Wizygotów. Braulio z Saragossy najprawdopodobniej zredagował wyznanie wiary dla przyjmujących chrzest Żydów (Confessio Iudaeorum civitatis Toletanae).
Maksym z Saragossy (
VI/
VII wiek) – łaciński pisarz chrześcijański, brał udział w synodach w Barcelonie w
599 roku, w Toledo w
610 roku i w Egarze w
614. Pisma wierszem i prozą Maksyma zaginęły, a przetrwały jedynie w uwagach do Historii
Izydora z Sewilli wypisy z Kroniki Maksyma. Natomiast kronika zachowana pod imieniem Maksyma z Saragossy jest fałszerstwem z
XVI wieku.
Fruktuozus z Bragi, Fruktuoz z Bragi (zm. ok.
660-
670) – opat w Dumio (od
654/
656) i biskup w
Bradze (od
656), założyciel wielu klasztorów, dla których napisał reguły: Reguła klasztoru w Alcala (Regula Complutensis) oraz Reguła życia wspólnego (Regula Communis). Reguły te dotyczyły tzw. podwójnych klasztorów, tj. takich do których wstępowały rodziny. Zachowały się również dwa Listy Fruktuoza z Bragi. Jeden z nich adresowany jest do króla
Recceswinta, drugi do biskupa
Saragossy Brauliona.
Drugie oblężenie Saragossy - ponowne walki sił
francusko-
polskich o miasto w okresie od grudnia
1808 r. do lutego
1809 r. podczas
kampanii hiszpańskiej Napoleona, po
uprzednim odstąpieniu od oblężenia w lecie
1808 r. Bitwa zakończyła się zdobyciem Saragossy, a starcia odznaczały się wyjątkową brutalnością i okrucieństwem, zarówno ze strony atakujących, jak i obrońców.
Drugie oblężenie Saragossy – ponowne walki sił
francusko-
polskich o miasto w okresie od grudnia
1808 r. do lutego
1809 r. podczas
kampanii hiszpańskiej Napoleona, po
uprzednim odstąpieniu od oblężenia w lecie
1808 r. Bitwa zakończyła się zdobyciem Saragossy, a starcia odznaczały się wyjątkową brutalnością i okrucieństwem, zarówno ze strony atakujących, jak i obrońców.
Drugie oblężenie Saragossy to ponowne walki sił
francusko-
polskich o miasto w okresie od grudnia
1808 r. do lutego
1809 r. podczas
kampanii hiszpańskiej Napoleona, po
uprzednim odstąpieniu od oblężenia w lecie
1808 r. Bitwa zakończyła się zdobyciem Saragossy, a starcia odznaczały się wyjątkową brutalnością i okrucieństwem, zarówno ze strony atakujących, jak i obrońców.
Drugie oblężenie Saragossy - ponowne walki sił
francusko-
polskich o miasto w okresie od grudnia
1808 r. do lutego
1809 r. podczas
kampanii hiszpańskiej Napoleona, po
uprzednim odstąpieniu od oblężenia w lecie
1808 r. Bitwa zakończyła się zdobyciem Saragossy, a starcia odznaczały się wyjątkową brutalnością i okrucieństwem, zarówno ze strony atakujących, jak i obrońców.
Sewer z Malagi – biskup w latach
578-
602, pisarz wczesnochrześcijański, autor nie zachowanych dzieł Correctorium, wymierzonego w biskupa
Wincentego z Saragossy, który przeszedł na
arianizm, oraz Anulus - traktatu o dziewictwie, napisanego dla siostry. Po roku
582 Sewer z Malagi napisał wraz z Licynianem z Kartageny list do diakona Epifaniusza na temat natury aniołów i duszy ludzkiej.
Marcjalis –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego. Nosił je św. Marcjalis z Saragossy - jeden z 18 męczenników zgładzonych w
Hiszpanii w
304 za panowania cesarza
Dioklecjana.
Archidiecezja Saragossy -
łac. Archidioecesis Caesaraugustanus -
archidiecezja Kościoła rzymskokatolickiego w
Hiszpanii. Jest główną diecezją metropolii saragosskiej. Została erygowana w V w. 14 lipca 1318 została podniesiona do rangi metropolii.
José de Palafox y Melzi (właściwie José Rebolledo de Palafox y Melci), bardziej znany jako "
generał" Palafox, ur.
1776 w
Saragossie, zm. 15 lutego
1847 w
Madrycie członek starej
aragońskiej rodziny, obrońca rodzinnego miasta w roku
1808 i
1809, atakowanego przez siły francusko-polskie. Oficer regularnej armii
hiszpańskiej, który w roku 1808 odmówił współpracy z rządem
Józefa Bonaparte i rozpoczął walkę z najeźdźcą.
Ordoño I (
831 –
866) – król
Asturii w latach
850 – 866. W czasie swego panowania prowadził politykę kolonizacji doliny rzeki
Duero – między innymi miasta
Tui i Astorga w
854 roku. Największym jego sukcesem było jednak pokonanie
arabskiego gubernatora Saragossy w bitwie pod Clavijo w
860 roku.
Przylądek Świętego Wincentego (
port. Cabo de São Vicente) – przylądek, najbardziej na południowy zachód wysunięta część
Europy. Leży w prowincji
Algarve w
Portugalii, 6 km od wsi
Sagres. Stoi na nim latarnia morska, w pobliżu znajdują się twierdze Beliche i Sagres. W
średniowieczu miejsce to uznawano za koniec znanego Europejczykom świata. Nazwa przylądka wywodzi się od św.
Wincentego z Saragossy. W czasach przedchrześcijańskich, gdy tereny te obejmowało Imperium Rzymskie, półwysep ten był nazywany Świętym Przylądkiem (łac. Promontorium Sacrum) dla uczczenia ostatniego miejsca, skąd widać było zachodzące słońce. Natomiast w marynarskim i żeglarskim żargonie zyskał on sobie przydomek "Przylądka Ciepłych Gaci" jako miejsce w którym płynąc z
Europy przechodziło się ze strefy chłodniejszej do cieplejszej.
Club Voleibol Zaragoza (
arag. Club Boleibol Zaragoza) –
hiszpański klub
siatkarski z
Saragossy. Obecnie występuje w najwyższej klasie rozgrywek klubowych w Hiszpanii. Od nazwy sponsora przyjął nazwę Multicaja Fábregas Sport.
Braulio Nóbrega Rodríguez (ur.
18 września 1985 roku w
Puerto del Rosario) –
hiszpański piłkarz występujący na pozycji
napastnika. Obecnie gra w
Recreativo Huelva.
Bitwa pod Tudelą, jedno ze starć zbrojnych w czasie
wojny w Hiszpanii, stoczona została 23 listopada
1808 w pobliżu miejscowości
Tudela, nieopodal
Saragossy. Zakończyła się zwycięstwem wojsk francusko-polskich pod dowództwem
marszałka Lannesa nad siłami hiszpańskimi generała
Castañosa.
Wyznanie (gr. paromologia, łac. confessio) -
figura retoryczna, przyznanie się do słabych punktów dla późniejszego wyeksponowania mocniejszych, np. Może i jestem drobnym złodziejaszkiem, ale nie jestem przestępcą.
Konfesja dordrechcka –
protestanckie wyznanie wiary przyjęte przez przywódców holenderskich
mennonitów na synodzie w
Dordrechcie w
21 kwietnia 1632 r. W 18 artykułach wiary podkreślono takie nauki, jak zbawienie przez
Jezusa Chrystusa,
chrzest,
pacyfizm, unikanie odstępców,
umywanie nóg, powstrzymywanie się od składania
przysięgi. Wyznanie wywarło duży wpływ na ruchy radykalnej
reformacji i pozostaje istotnym symbolicznym dokumentem dla wielu współczesnych
Kościołów anabaptystycznych, m.in.
amiszów.
Auto-da-fé (z
portugalskiego): "Akt wiary" – publiczna deklaracja przyjęcia lub odrzucenia
religii katolickiej przez osobę
ochrzczoną w tym
wyznaniu, kończąca
proces inkwizycyjny, a także uroczystość jej towarzysząca. Publicznej deklaracji tego typu domagano się od osób oskarżonych przez
inkwizycję o
herezję, powrót do
judaizmu po przejściu sakramentu chrztu, uprawianie czarów, konszachty z diabłem i podobne ciężkie naruszenia zasad
religii katolickiej.
Konfesja dordrechcka –
protestanckie wyznanie wiary przyjęte przez przywódców holenderskich
mennonitów na synodzie w
Dordrechcie w
21 kwietnia 1632 r. W 18 artykułach wiary podkreślono takie nauki, jak zbawienie przez
Jezusa Chrystusa,
chrzest,
pacyfizm, unikanie odstępców,
umywanie nóg, powstrzymywanie się od składania
przysięgi. Wyznanie wywarło duży wpływ na ruchy radykalnej
reformacji i pozostaje istotnym symbolicznym dokumentem dla wielu współczesnych
Kościołów anabaptystycznych, m.in.
amiszów.