Linki:
Ōdachi,
Akinakes,
Augustówka (szabla),
Bō,
Bałta (topór),
Bagnet,
Balisong,
Baselard,
Berło,
Berdysz,
Bhudż,
Bićwa,
Broń,
Broń drzewcowa,
Broń kłująca,
Broń miotająca,
Broń obuchowa,
Broń obuchowa miażdżąca,
Broń obuchowo-sieczna,
Broń palna,
Broń sieczna,
Broń tnąca,
Broń tnąco-kłująca,
Bułat (broń),
Buława,
Buzdygan,
Cep bojowy,
Cinquedea,
Ciupaga,
Claymore,
Czekan (broń),
Daga,
Daitō,
Dirk (broń),
Dzida,
Dziryt,
Espadon,
Estok,
Falcata,
Falchion,
Finka,
Flamberg,
Floret,
Gizarma,
Gladius,
Glewia,
Guan dao,
Hachiwari,
Halabarda,
Handżar (broń),
Hasta,
Jō,
Jatagan,
Jazda,
Jian,
Jitte,
Kōgai,
Kantorion,
Karabela,
Kard (broń),
Kastet,
Katana,
Katar (broń),
Katzbalger,
Khanda,
Kiścień,
Kindżał,
Kirpan,
Kodachi,
Koncerz,
Kopia (broń),
Kopis,
Kord (broń),
Kordelas,
Kordzik,
Korseka,
Kosa bojowa,
Kozuka,
Kris,
Kukri,
Kwaiken,
Labrys,
Lanca,
Lewak,
Młot bojowy,
Młot lucereński,
Młot rycerski,
Machaira,
Maczeta,
Maczuga (broń),
Miecz,
Miecz Herulów,
Miecz długi,
Miecz dwuręczny,
Miecz katowski,
Mizerykordia,
Morgensztern,
Nóż,
Nóż bojowy,
Nóż myśliwski,
Nóż sprężynowy,
Nóż szturmowy,
Nadziak,
Nagamaki,
Naginata,
Navaja,
Nihon-tō,
No-dachi,
Nunchaku,
Obuch,
Oszczep (broń),
Pałasz,
Pałasz waloński,
Pałka policyjna,
Pałka teleskopowa,
Pala (broń),
Parazonium,
Partyzana,
Piernacz,
Pika,
Pilum,
Puginał,
Rapier,
Rohatyna,
Runka,
Rycerstwo,
Sai (sztylet),
Sakabatō,
Saks,
Sansetsukon,
Sarissa (broń),
Schiavona,
Sejmitar,
Shōtō,
Spatha,
Spisa friulska,
Srbosjek,
Starożytny Rzym,
Strider Knives,
Szabla,
Szabla czerkieska,
Szabla husarska,
Szabla ormiańska,
Szabla pieczyńska,
Szamszir,
Szaszka,
Szpada,
Szponton,
Sztylet,
Sztylet sprężynowy,
Sztylet tarczkowy,
Szwajcarski nóż oficerski,
Szydło (broń),
Tachi,
Talwar,
Tantō,
Tasak (broń),
Tomahawk,
Tonfa,
Topór,
Trójząb,
Tsurugi,
Tumi,
Umabari,
Urumi,
Vendetta (nóż),
Włócznia,
Włócznia skrzydełkowa,
Wakizashi,
Walka wręcz,
Wekiera,
Widły bojowe,
Xiphos,
Yari (włócznia),
Zanbatō,
Łuk – jedna z najstarszych
broni miotających, znana ludzkości od co najmniej 35 tys. lat. Pierwsze urządzenie w dziejach człowieka służące do magazynowania energii kinetycznej.
Broń biała - rodzaj
broni służących do
walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (
broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (
broń miotająca).
Zapał – w dawnej
odprzodowej broni palnej był to mały otwór w tylnej części
lufy, łączący
panewkę z
ładunkiem miotającym w lufie. W chwili wystrzału ogień powstający na panewce, przenoszony był poprzez zapał do lufy, powodując zapłon ładunku miotającego (zwykle
prochu) i
wystrzał pocisku.
Rozdzielne ładowanie - rodzaj ładowania
broni palnej w której
materiał miotający i
pocisk nie są połączone w jeden
nabój ale są oddzielnymi elementami i muszą być umieszczane w broni oddzielnie. Ten rodzaj ładowania występuje w w większości modeli
broni odprzodowej i niektórych modelach
broni artyleryjskiej.
Broń odprzodowa –
broń palna ładowana od strony wylotu
lufy (od przodu). Była pierwszym rodzajem broni palnej, używanym od
XIII do
XIX w., obejmującym zarówno
działa jak i
broń strzelecką. Od połowy XIX w. była wypierana przez
broń odtylcową. Obecnie broń odprzodową stanowią jedynie
moździerze i niektóre typy
granatników.
Broń boczna - to
broń noszona przez
żołnierzy u boku, do której zalicza się
broń palną (
pistolety,
rewolwery), a w szerszym znaczeniu także
broń sieczną (
szable,
bagnety) i
kordziki.
IV sala zbrojowni
Zamku Królewskiego na Wawelu nakryta jest sklepieniem
kolebkowym z
lunetami. Utworzono ją z dwóch
renesansowych wnętrz. Prowadzi z niej przejście do sieni przy
schodach Poselskich. Zgromadzono tu głównie broń
palną i
miotającą.
Broń masowego rażenia, broń masowej zagłady – współczesne środki walki przeznaczone do rażenia organizmów żywych i częściowo sprzętu bojowego na ogromną (masową – stąd nazwa) skalę, tzn. na wielkich obszarach. Stosowany jest skrót: broń ABC (od pierwszych liter: atomowa, biologiczna, chemiczna) lub broń NBC (nuklearna, biologiczna, chemiczna).
Wyrzutnik - element lub mechanizm
broni lufowej wyrzucający z broni
łuskę wyciągniętą przez
wyciąg (w
broni strzeleckiej) lub wyciągający łuskę z
komory nabojowej i wyrzucający jej poza broń (w
broni artyleryjskiej).
Poniżej znajduje się lista uzbrojenia i sprzętu używanego przez
USMC współcześnie. Lista zawiera
broń strzelecką,
broń białą oraz sprzęt bojowy.
Airsoft – gra zespołowa wykorzystująca
pneumatyczne elektryczne, gazowe i sprężynowe repliki
broni palnej strzelające plastikowymi kulkami o
kalibrze 6 (lub 8) mm.
Szpada - broń biała służąca wyłącznie do kłucia, powstała w
XVII wieku na zachodzie Europy w wyniku przekształcania ówczesnego
rapiera (białej
broni kłującej).
Bō-shuriken -
broń służąca do miotania wykonana z prostych, metalowych kolców. Zazwyczaj z jednym
ostrzem, czasami z dwoma. Mają długość od 12-21 cm, a przeciętną masę 35-150 g. Jest wiele sposobów rzucania bō-shuriken.
Assagaj (arab. Azzaghaja) – typ
oszczepu przeznaczonego zarówno do walki wręcz, jak i do miotania. Długość drzewca wahała się od 1 do 2 metrów, a
ostrza, od 15 do 20 cm (drugie tyle zajmuje żelazna oprawa). Assagaj używany był jako broń bojowa i myśliwska przez
Buszmenów,
Hotentotów, Kafirów,
Bantu i inne ludy.
Lupara – rodzaj krótkiej dwulufowej strzelby
czarnoprochowej (
obrzyna), ładowanej
odtylcowo poprzez tzw. łamanie lufy. Ulubiona broń
scyllijskich gangsterów, używana między innymi przez "Cztery Palce" Vendettę, czy "Oczko" Fumadore.
Piszczał (ros. Пищаль) to rodzaj wczesnej
broni palnej, stosowanej w
Rosji i na
Ukrainie w okresie od końca
XIV wieku aż do
XVII wieku. Była to broń pośrednia pomiędzy
hakownicą,
arkebuzem a
muszkietem.
Broń tnąco-kłująca -
broń skonstruowana do zadawania trafień przy pomocy zarówno pchnięć jak i cięć. Efekt ten uzyskano dzięki odpowiedniej budowie ostrza (
pałasz), lub zastosowaniu kilku ostrz na jednym drzewcu (
halabarda).
Thang-ta (
manipuri thang - miecz, ta - oszczep, dzida) -
hinduska szkoła walki. Doskonali ona umiejętności walki
zawodników posiadających różną broń: jeden z nich ma
miecz a drugi
oszczep. Znajduje ona swoje zastosowanie w
walce, gdzie jeden z zawodników ma
broń (oszczep, miecz) a drugi nie ma jej wcale (sarit-sarak).
Morgensztern, gwiazda zaranna, gwiazda poranna, kropacz, morgenstern, morning star – typ
broni obuchowej, rodzaj
wekiery, okutej
maczugi. Miała
głowicę nabitą żelaznymi kolcami w kształcie gwiazdy (stąd nazwa).
Stylisko miało różną długość, różna też była jakość wykonania – od najprostszych drewnianych, z gwoździami nabitymi przez zwykłego kowala, po świetnie wykonane egzemplarze pochodzące z warsztatów zawodowych wytwórców broni.
Koźlik - umieszczony w przedniej części
łoża broni długiej występ służący do ustawiania jej w "kozły" (karabin opierano kolbą o ziemię i zaczepiano koźlikiem o koźliki kilku innych karabinów). Często funkcję koźlika pełni
wycior lub założony na broń
bagnet.
Broń obuchowa miażdżąca − typ
broni obuchowej, przeznaczonej do niszczenia lekkich pancerzy wroga (
kolczug,
brygantyn,
karacen itp.), bez powodowania otwartych ran, ale mająćy skutkować odniesieniem rozległych obrażeń wewnętrznych, co skutecznie miało eliminować wroga z walki.
Broń wielostrzałowa –
broń przystosowana do zmechanizowanego lub automatycznego przeładowania kolejnymi
nabojami umieszczonymi w
magazynku lub
taśmie nabojowej.