Brydż

Brydż – gra karciana, w której bierze udział czterech graczy stanowiących dwie pary. Gracze w jednej parze starają się uzyskać wynik lepszy od wyniku drugiej pary poprzez skompletowanie jak największej ilości lew. Używana jest standardowa talia 52 kart.

Gra Karola (Licytacja) - Gra karciana dla dowolnej liczby graczy, w której zwykle wykorzystuje się jedną lub dwie talie; polegająca na odgadnięciu ilości i figur kart znajdujących się w posiadaniu wszystkich graczy w czasie rundy.

Piotruś (inaczej: loteryjka, Czarny Piotruś) – prosta gra karciana przeznaczona dla dzieci, w której uczestniczyć może od 2 do 4–5 graczy. Talia do gry zawiera 25 kart: 12 par z obrazkami tego samego rodzaju w każdej parze oraz "czarnego Piotrusia", niemającego pary. Spotykane są także większe zestawy, np. 33-kartowy z 16 parami, a także takie, w których zamiast kart używane są żetony itp. Ich liczba, niezależnie od wariantu, jest zawsze nieparzysta: składa się z pewnej ilości par plus jeden.

Świnie (świnia) – gra karciana dla dwu lub więcej graczy. Rozgrywa się ją jedną talią 52 kart. Ilość talii można zwiększyć przy większej liczbie grających. Starszeństwo kart w tej grze nie ma znaczenia. Celem gry jest możliwie szybkie pozbycie się przez graczy wszystkich kart.

Bezik – gra karciana pomiędzy dwiema, trzema lub czterema osobami, za pomocą połączonych kilku talii, najczęściej 32-kartowych. Gracze otrzymują po 8-10 kart, resztę stanowi tzw. talon i służy do dokupywania kart w miarę rozgrywki.

Wist – gra karciana o zróżnicowanych zasadach, zależnych najczęściej od kraju, w którym jest rozgrywana. Najczęściej gra czterech graczy tworzących dwie pary, talią 52 kart. Wist jest protoplastą brydża różniącym się brakiem licytacji oraz tym, że w fazie rozgrywki dziadek się nie wykłada.

Pan – gra karciana dla dwóch i więcej osób (najczęściej maksimum to cztery osoby), w której wykorzystuje się małą talię kart (24 karty). Inna spotykana nazwa tej gry to "trzy litery", "inteligent", bądź "Historyczny Upadek Japonii" (rozwinięcie błędnego ortograficznie zapisu wulgarnego określenia męskiego członka). Starszeństwo kart: od Asa do 2.

Brydż sportowy, zwany inaczej brydżem porównawczym, jest odmianą gry w brydża wykorzystującą elementy współzawodnictwa. Podstawową różnicą jest to, że wynikiem rozdania w brydżu jest rezultat uzyskany przy pojedynczym stoliku natomiast w brydżu sportowym wynik rozdania wynika z porównania rezultatu przy stoliku z innymi rezultatami uzyskanymi takimi samymi kartami przy innych stolikach (na co najmniej jednym, a czasami wieloma). Pojedynczy rezultat (zarówno w brydżu jak i w brydżu sportowym) zawsze jest zależny od otrzymanych kart. Porównanie wyniku z innymi wynikami powoduje, że rezultat w brydżu sportowym jest mniej zależny od szczęścia a bardziej od zdolności pary do uzyskania dowolnymi kartami najlepszego wyniku.

Makao – gra karciana, w której może uczestniczyć praktycznie dowolna liczba uczestników. Stosownie do tej liczby należy (według uznania) rozgrywać grę odpowiednią liczbą talii. Dla 2-4 graczy zwykle wystarcza jedna talia.

Dungeoneer - planszowo-karciana gra fantasy, której autorem jest Thomas Denmark. Oryginalnie wydana w USA przez Atlas Games, polskim dystrybutorem jest wydawnictwo Galakta. Dungeoneer to gra fantasy przeznaczona dla 2-4 graczy. Gracze wcielają się w bohaterów, przemierzają lochy, walczą z potworami i wykonują zadania. Najgroźniejszymi przeciwnikami są jednak inni gracze, którzy na wszelkie sposoby przeszkadzają w osiągnięciu sukcesu. W czasie gry plansza jest budowana przez samych graczy, dzięki czemu każda rozgrywka jest niepowtarzalna.

Bartok (inaczej: mao) jest grą karcianą o zasadach podobnych do gry w makao. Gracze otrzymują równą liczbę kart. Celem gry jest pozbycie się wszystkich posiadanych kart. Zasady gry w bartoka są bardzo proste:

Lewa (czasem też wziątka lub sztych) – w grach karcianych typu brydż, wist, tysiąc słowo to oznacza karty leżące na stole po jednej "kolejce", czyli po tym, jak każdy z graczy wyłożył swoją kartę. W wymienionych grach celem graczy jest zebranie jak największej ilości lew z wysokopunktowanymi kartami. Lewa jest zbierana przez tego gracza, który wyłożył najcenniejszą kartę. Postępowanie takie nie jest regułą, np. w kierkach celem graczy jest niezbieranie punktów karnych.

Oczko - prosta gra karciana, polegająca na dobieraniu kolejnych kart dotąd, aby osiągnąć wartość liczbową posiadanych kart jak najbliższą (ale nie większą niż) 21. Gracz otrzymuje kolejne karty z talii dotąd, aż sam zdecyduje, że nie chce już więcej kart, lub otrzyma wynik 21 lub większy. Suma większa lub równa 22 oznacza przegraną. Wyjątkiem od tej reguły jest perskie oczko (dwa asy). Perskie oczko zawsze oznacza wygraną.

Ściągacz talrepowy, ściągacz linowy - ściągacz stosowany do napinania lin olinowania stałego na dawnych żaglowcach np. Lwowie. Działa na zasadzie pary wielobloków uproszczonej do pary jufersów, czyli tarcz z kilkoma (najczęściej trzema) otworami (kipami). Przez te otwory jest przewleczony talrep, czyli lina tworząca z jufersami rodzaj talii. Jufersy były wykonane z twardego drewna, a talrep był liną wykonaną z włókien roślinnych. Razem stanowiły talię samozaciskającą się pod wpływem sił tarcia na otworach jufersów. Ponieważ talrep tworzy talię, to może być liną kilkakrotnie cieńszą od liny, którą napina.

Poker – gra karciana, rozgrywana talią składającą się z 52 kart, której celem jest wygranie pieniędzy od pozostałych uczestników lub żetonów (CHIPS) w wersji sportowej dzięki skompletowaniu najlepszego układu lub za pomocą tzw. blefu. Liczba graczy przy jednym stole ograniczona jest jedynie liczbą kart w talii, jednakże nie może być mniejsza niż dwóch. W praktyce nie gra się więcej niż w dziesięć osób.

Tarot (tarok) – nazwa gier karcianych opartych na specjalnej talii (od 40 do 78 kart), w której główną rolę odgrywają 22 taroki. W rozmaitych wariantach gra od trzech do sześciu osób.

Fourball jest wariantem gry match play lub stroke play w golfie. Biorą w niej udział dwie dwuosobowe drużyny. Każdy z graczy w drużynie rozgrywa dołek własną piłką, a jako wynik drużyny na danym dołku liczy się lepszy z wyników jej członków. Najbardziej znane turnieje wykorzystujące ten format to Ryder Cup, Solheim Cup, Presidents Cup, czy też Lexus Cup.

Martenzyt – pochodząca od nazwiska niemieckiego metalurga, Adolfa Martensa (1850 – 1914), nazwa jednej z metastabilnych faz, wchodzących w skład struktury stopów metali, charakteryzujących się bardzo dużą twardością. Struktury te powstają w wyniku „przemiany martenzytycznej”. Jest to przesycony roztwór stały węgla w żelazie α, powstający podczas przemiany austenitu przechłodzonego do temperatury, w której nie zachodzi dyfuzja węgla. Objętość właściwa martenzytu jest większa niż austenitu. Jest strukturą stali o największej twardości, ale jest bardzo kruchy; Do zastosowań inżynierskich powinien być dalej obrabiany cieplnie przez „odpuszczanie”.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja