Bulla papieska

Bulla – list lub dokument papieski. Wyraz "bulla" pochodzi z łaciny, w której oznacza niewielkie rzeczy okrągłe: bańkę powietrza na wodzie, klamkę drzwi, guzik do zapinania pasa, medalion z amuletem. Stąd bullą nazwano okrągłą złotą lub ołowianą pieczęć urzędu papieskiego z podobiznami świętych Piotra i Pawła z jednej strony i imieniem papieża na odwrocie, zawieszaną na sznurkach jedwabnych. Z czasem zaczęto tak nazywać każdy dokument papieski opatrzony tą pieczęcią. Bulle pisane były ozdobną łaciną na grubym pergaminie. Od XV wieku mianem tym określano ważniejsze dokumenty papieskie, a więc np. decyzje kanonizacyjne i dyspensy. Decyzje o mniejszej wadze zamieszczano w tak zwanym papieskim brewe.

Brewe (w łac. krótkie pismo) – urzędowe pismo papieskie dotyczące spraw mniejszej wagi. W odróżnieniu od bulli jest pisane zwykłą łaciną na cienkim pergaminie, opatrzone czerwoną woskową pieczęcią papieską, którą jest odciśnięty Pierścień Rybaka.

Bulsa − polskie nazwisko z grupy nazwisk pochodzących od bulla − dekret, dokument kościelny lub prasłowiańskiego buliti (obrzmiewać). Prawdopodobnie pierwszy raz występujące w XII wieku (być może osobie, która poprawiała bullę gnieźnieńską już w Polsce, po wydaniu jej przez papieża, zostało nadane takie nazwisko).

Bulla wrocławska – bulla wydana 23 kwietnia 1155 r. przez papieża Hadriana IV dla diecezji wrocławskiej potwierdzająca jej uposażenie. Wymieniono w niej nazwy kilkudziesięciu miejscowości. Dokument ten znajdował się w zasobach Archiwum Archidiecezjalnego we Wrocławiu. Został po raz pierwszy opublikowany w 1858 r. Oryginał odnalazł dyrektor archiwum ks. Josef Jungnitz w 1905 r. Dokument zaginął w 1945 r. Bulla wrocławska jest często mylona z inną bullą wydaną przez Hadriana IV 18 kwietnia 1155 r. dla klasztoru w Czerwińsku, która znajduje się w zasobach Archiwum Akt Dawnych w Warszawie.

Mulieris Dignitatem − list apostolski Jana Pawła II o godności i powołaniu kobiety, wydany 15 sierpnia 1988, z okazji Roku Maryjnego. Jest to pierwszy wielkiej rangi dokument papieski w całości poświęcony kwestii współczesnej kobiety.

Rosarium Virginis Mariae – list apostolski papieża Jana Pawła II z 16 października 2002, dotyczący jednej z form pobożności w Kościele katolickim, jaką jest modlitwa różańcowa.

Laetamur Magnopere − list apostolski papieża Jana Pawła II z 15 sierpnia 1997, zatwierdzający i promulgujący typiczne wydanie łacińskie Katechizmu Kościoła Katolickiego.

Inter caetera (łac. "Między innymi") - bulla papieża Aleksandra VI, promulgowana 4 maja 1493, na mocy której papież przyznał Hiszpanii wszystkie ziemie, czy to odkryte czy jeszce nie, leżące na "zachód i południe" od umownego południka położonego 100 mil na zachód i południe od Azorów.

Diecezja radomska – jedna z 3 diecezji rzymskokatolickich w metropolii częstochowskiej w Polsce. Wydzielona została z części dotychczasowej diecezji sandomiersko-radomskiej i ustanowiona 25 marca 1992 przez papieża Jana Pawła II bullą Totus Tuus Poloniae Populus.

Bulla Ex commisso nobis a Deo, zwana Bullą gnieźnieńską – bulla papieska wydana 7 lipca 1136 w Pizie, znosząca zwierzchność arcybiskupstwa magdeburskiego nad Kościołem polskim. Tekst został napisany w języku łacińskim.

Ad extirpanda (łac. Aby wykorzenić) – bulla papieża Innocentego IV, promulgowana 15 maja 1252 roku, w której papież upoważnił władze świeckie i kościelne do stosowania tortur w celu wymuszenia od heretyków zeznań, a także określił zasady stosowania tortur.

Złota Bulla - w średniowieczu i epoce nowożytnej określenie złotej pieczęci z wizerunkiem i legendą monarchy, którą opatrywano ważne dokumenty wystawiane przez danego władcę, najczęściej przywileje czy akty łaski. Z czasem nazwą Złota Bulla zaczęto odnosić także do danego dokumentu opatrzonego tego rodzaju pieczęcią.

De salute animarum ("O zbawieniu dusz") - bulla papieża Piusa VII z 16 lipca 1821 roku, która regulowała status Kościoła katolickiego w Prusach. Podawana jest jako przykład konkordatu, który nie wszedł w życie na mocy umowy między zainteresowanym państwem a Watykanem, lecz w formie bulli papieskiej.

Summis desiderantes affectibus to bulla wydana 5 grudnia 1484 przez papieża Innocentego VIII. Potępiała ona plagę czarostwa i herezji szerzącą się ponoć w dolinie Renu oraz delegowała Heinricha Kramera i Jakoba Sprengera (autorów nieco późniejszego Malleus Maleficarum, gdzie do pierwszego wydania owa bulla została dołączona) jako inkwizytorów odpowiedzialnych za wykorzenienie szatańskich praktyk w Niemczech. Bulla zaczyna się od wieści jakie zaczeły dochodzić do Rzymu z północno-zachodnich Niemiec:

Rozkład bojowy – zasadniczy dokument zawierający organizację działalności okrętu w czasie wykonywania określonego zadania bojowego. W rozkładzie bojowym dokonuje się podziału załogi według poszczególnych stanowisk dowodzenia i stanowisk bojowych oraz określa się zakres obowiązków służbowych.

Salvifici Doloris − list apostolski Jana Pawła II o chrześcijańskim sensie ludzkiego cierpienia, wydany 11 lutego 1984, w dniu liturgicznego wspomnienia Matki Bożej z Lourdes, w szóstym roku pontyfikatu. Kontekstem napisania tego listu był przeżywany w Kościele jubileuszowy Rok Odkupienia. Jest to pierwszy i jak dotąd jedyny dokument kościelny, który całościowo podejmuje zagadnienie cierpienia ludzkiego. W ścisłej łączności z nim, rok później - 11 lutego 1985 - papież opubikował List apostolski Dolentium Hominum, ustanawiając Papieską Komisję Duszpasterstwa Pracowników Służby Zdrowia, której celem jest rozszerzanie i udoskonalanie opieki nad chorymi.

Diecezja chełmińska została utworzona 28 lipca 1243 roku decyzją legata papieskiego Wilhelma z Modeny, a zniesiona bullą papieża Jana Pawła II z 25 marca 1992 r.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja