Bursztyn

Bursztyn także: jantar, amber (łac. elektrum lub sucinum, gr. ἤλεκτρον - elektron) – kopalna żywica drzew iglastych, a w rzadszych przypadkach żywicujących liściastych drzew z grupy bobowców.

Bursztyn bałtycki (sukcynit, „bałtyckie złoto”) – odmiana bursztynu, substancja organiczna, żywica kopalna, która powstała w warunkach naturalnych co najmniej przed 40 milionami lat; pochodzi z utworów trzeciorzędowych (od eocenu po miocen dolny).

Damara - miękka żywica naturalna, wyciekająca z drzew rodziny Dipterocarpaceae w postaci balsamu. Stosowana do sporządzania werniksu i fyksatyw do utrwalania rysunków i malowideł akwarelowych i pastelowych oraz impregnowania podobrazi drewnianych.

Krótkopęd - jest to silnie skrócony fragment pędu spotykany u niektórych roślin. Cechuje się bardzo krótkimi międzywęźlami i w konsekwencji bardzo blisko siebie osadzonymi liśćmi. U wielu drzew iglastych, a także liściastych (w tym niektórych drzewach owocowych) krótkopędy stanowią boczne odgałęzienia pędów głównych, są głównym miejscem tworzenia się liści, natomiast u większości drzew owocowych są głównym miejscem tworzenia się kwiatów, a później owoców. W sadownictwie terminem krótkopęd określa się każdy pęd krótszy niż umowne 20 cm, bez względu na jego wiek.

Kalafonia (łac. Colophonium) - żywica miękka pochodzenia naturalnego, pozostałość po oddestylowaniu terpentyny z żywicy drzew iglastych (głównie sosny).

Tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera L.) – jeden z dwóch gatunków tulipanowca. Jest okazałym drzewem zrzucającym liście na zimę. W swej ojczyźnie należy do najwyższych drzew liściastych, często wystaje ponad poziom dębów, klonów oraz innych drzew, wraz z którymi współtworzy lasy. Rośnie szybko, osiąga wiek 200-300 lat.

We wszystkich dzielnicach Warszawy znajduje się łącznie 471 pomników przyrody.W spisie uwzględnione są m.in. grupy drzew pomnikowych w Ogrodzie Botanicznym, Łazienkach oraz w Parku w Wilanowie i Powsinie. Prócz drzew występuje też kilkanaście stanowisk głazów narzutowych, głównie granitów.

Obalanie drzew, ścinka drzew - zespół czynności zmierzający do usunięcia drzew z drzewostanu lub zadrzewień. W lesie gospodarczym obalanie drzew zmierza do pozyskania sortymentów drzewnych:

Żerdź, strzała drzewa lub jej część o średnicy (mierzonej w odległości 1 metra od grubszego końca, przy uwzględnieniu kory) wynoszącej dla drzew iglastych 7-14 cm, dla drzew liściastych 7-18 cm.

Platystomos albinus – gatunek chrząszcza z rodziny kobielatkowatych. Imagines osiągają długość 7–10 mm. Larwy rozwijają się w zwalonych pniach drzew liściastych. W Polsce rzadko spotykany.

Arborycydy, sylwicydy – fitotoksyczne BST używane do niszczenia drzew i krzewów. Do tej grupy zalicza się także preparaty powodujące usychanie przeznaczonych do wyrębu drzew, co ułatwia zdejmowanie kory i przyspiesza wysychanie drewna.

Zamieranie pędów sosny – choroba drzew iglastych, głównie sosen, powodująca uszkodzenia pączków, pędów jak również obumieranie siewek i całych drzew. Obecnie ma coraz większe znaczenie gospodarcze dla lasów Europy.

Arborycydy, sylwicydy – fitotoksyczne BST używane do niszczenia drzew i krzewów. Do tej grupy zalicza się także preparaty powodujące usychanie przeznaczonych do wyrębu drzew, co ułatwia zdejmowanie kory i przyspiesza wysychanie drewna.

Zamieranie pędów sosny – choroba drzew iglastych, głównie sosen, powodująca uszkodzenia pączków, pędów jak również obumieranie siewek i całych drzew. Obecnie ma coraz większe znaczenie gospodarcze dla lasów Europy.

Lata Drzew – jeden z wielkich okresów w historii literackiego świata Śródziemia, stworzonego przez brytyjskiego powieściopisarza J. R. R. Tolkiena. Nastąpiły po Latach Latarni i poprzedzały Pierwszą Erę Lat Słońca. Trwały one 1500 lat drzew (1 rok drzew oznaczał jeden pełny cykl kwitnięcia Telperiona i Laurelinu - drzew Valinoru), czyli 14373 lat słonecznych (1 rok drzew = 9,582 lat słonecznych). W tym okresie w Ardzie pojawiły się elfy.

Kolor bursztynowy (używana niekiedy również ang. nazwa amber) jest odcieniem żółtopomarańczowym, najczęściej spotykaną barwą wśród bursztynów (kopalin). Angielska nazwa tej barwy pochodzi również od angielskiej nazwy samego bursztynu.

Krótkopęd - jest to silnie skrócony fragment pędu spotykany u niektórych roślin. Cechuje się bardzo krótkimi międzywęźlami i w konsekwencji bardzo blisko siebie osadzonymi liśćmi. U wielu drzew iglastych, a także liściastych (w tym niektórych drzewach owocowych) krótkopędy stanowią boczne odgałęzienia pędów głównych, są głównym miejscem tworzenia się liści, natomiast u większości drzew owocowych są głównym miejscem tworzenia się kwiatów, a później owoców. W sadownictwie terminem krótkopęd określa się każdy pęd krótszy niż umowne 20 cm, bez względu na jego wiek.

Gremmeniella abietina – jeden z głównych, obok Cenangium ferruginosum i Sphaeropsis sapinea, grzybów powodujących zamieranie pędów sosny - chorobę drzew iglastych, głównie sosen. Powoduje uszkodzenia pączków, pędów jak również obumieranie siewek i całych drzew. Obecnie ma coraz większe znaczenie gospodarcze dla lasów Europy.

Wysokość górna to średnia wysokość pewnej liczby najgrubszych (ang. top height) lub najwyższych (ang. dominant height) drzew w drzewostanie. Najczęściej stosowana jest definicja wysokości górnej określanej jako średnia wysokość 100 najgrubszych drzew na powierzchni 1 ha. W praktyce oznacza to, że na przykład do określenia wysokości górnej dla powierzchni 10-arowej wykorzystana zostanie średnia wysokość 10 najgrubszych drzew a w przypadku powierzchni 5-arowej średnia wysokość 5 najgrubszych drzew. Wysokość górna jest stosowana do określania wskaźnika bonitacji. Wysokość górna bywa również definiowana jako:

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja