CD-ROM XA (
ang. Compact Disc - Read Only Memory eXtended Architecture - rozszerzona architektura CD-ROM) jest rozwinięciem standardu
CD-ROM definiującym sposób zapisu danych
multimedialnych (obraz, dźwięk, wideo, animacja) na
nośnikach optycznych. Dane te są przeplatane przy zapisie, aby umożliwić ich jednoczesne odtwarzanie i zmniejszyć czas dostępu.
Płyta kompaktowa (
ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) —
poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo
informacją do bezkontaktowego odczytu światłem
lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania
dźwięku, przy użyciu kodowania
PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się
CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym
medium do zapisywania
danych.
Płyta kompaktowa (
ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) —
poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo
informacją do bezkontaktowego odczytu światłem
lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania
dźwięku, przy użyciu kodowania
PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się
CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym[
potrzebne źródło]
medium do zapisywania
danych.
Płyta kompaktowa (
ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) —
poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo
informacją do bezkontaktowego odczytu światłem
lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania
dźwięku, przy użyciu kodowania
PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się
CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym[
potrzebne źródło]
medium do zapisywania
danych.
Super-WriteMaster - opcja nagrywania
dysków optycznych, która umożliwia szybki zapis także na wolniejszych nośnikach. Dzięki temu użytkownicy mogą dokonywać zapisu z prędkością 22x na nośnikach o prędkości 16x, oraz zapisu z prędkością 12x na nośnikach o prędkości 8x.
Obraz ISO to
format zapisu
danych dysków optycznych. Korzysta on z międzynarodowych standardów
ISO. Najpopularniejszym typem obrazów są pliki .iso (
Windows) lub .cdr (
Mac OS X). Nazwa ISO została zaczerpnięta z
ISO 9660 – standardu zapisu danych na płytach
CD.
High Definition Video Compact Disc (HDVCD) jest formatem zapisu cyfrowego strumienia
audio-
wideo na
płycie kompaktowej. Jest kompatybilny z formatem
DVD a powstał jako następcą standardu
VCD.
Video Compact Disc (VCD) to format zapisu cyfrowego strumienia
audio-
wideo na
płycie kompaktowej. Format ten jest poprzednikiem
DVD. Został stworzony w
1993 roku, dwa lata przed
DVD.
MPEG (
ang. Moving Picture Experts Group) - grupa robocza
ISO/
IEC zajmująca się rozwojem standardów kodowania audio i wideo, a także zatwierdzona przez ISO grupa powszechnie stosowanych
formatów zapisu
danych zawierających
obraz i
dźwięk.
Pamięć buforowa (
ang. cache memory) – wydzielony obszar
pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu
buforowanie odbywa się w pamięci
RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.
VCDHD (
ang. Versatile Compact Disc High Density – ogólnego przeznaczenia dysk kompaktowy dużej gęstości) - standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do
CD-ROM czy dysku
DVD. Płytki tego formatu zachowują kompatybilność z odtwarzaczami standardu DVD. Pojemność dysku wynosi do 4,7 GB.
Stała przepływność (ang. constant bit rate) - cecha (zwykle
skompresowanego) strumienia danych multimedialnych (np.
dźwięku,
wideo) polegająca na zapisie określonego czasu nagrania zawsze przy pomocy tej samej liczby bitów, niezależnie od stopnia skomplikowania zapisywanych danych.
VCDHD (
ang. Versatile Compact Disc High Density – ogólnego przeznaczenia dysk kompaktowy dużej gęstości) - standard zapisu danych na optycznym nośniku danych, podobnym do
CD-ROM czy dysku
DVD. Płytki tego formatu zachowują kompatybilność z odtwarzaczami standardu DVD. Pojemność dysku wynosi do 4,7 GB.
Pamięć buforowa (
ang. cache memory) – wydzielony obszar
pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu
buforowanie odbywa się w pamięci
RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.
MPEG (
ang. Moving Picture Experts Group) - grupa robocza
ISO/
IEC zajmująca się rozwojem standardów kodowania audio i wideo, a także zatwierdzona przez ISO grupa powszechnie stosowanych
formatów zapisu
danych zawierających
obraz i
dźwięk.
Disc At Once, DAO – sposób zapisu dysków
CD-R i
DVD-R. Na płycie są zapisywane po kolei obszary Lead-In, dane i Lead-Out za jednym razem bez wyłączania
lasera. W tym trybie możliwe jest zapisanie płyty z "przepalaniem", tzw. "overburning" – zapis nieco większej ilości danych dzięki skróceniu obszaru Lead-Out płyty.
DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – standard zapisu danych na optycznym
nośniku danych, podobnym do
CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.