Celownik (
łac. dativus) - forma używana jako
dopełnienie dalsze (Kasia dała Ali prezent) oraz do oznaczania celu pożytku lub szkody (np. dzieci zepsuły mu telewizor - mu nie dotyczy tu bezpośrednio akcji, a jedynie jej skutków). W języku niemieckim i greckim spełnia rolę
narzędnika na zasadzie tzw.
synkretyzmu przypadków.
Dopełniacz (łac. genetivus) - forma używana w relacjach przynależności, jak np. w wyrażeniu kot Ali. W języku polskim ma o wiele szersze zastosowanie - używany jest zamiast
biernika przy czasownikach w formie przeczącej, przy wielu innych, np. udzielić wywiadu, oraz zastępuje nieistniejący już
ablativus na zasadzie tzw.
synkretyzmu przypadków, przejąwszy przy tym również podległość czasownikom rządzącym pierwotnie ablatiwem (np. używać czegoś).
Klasa co-NP jest klasą
dopełniającą dla problemów decyzyjnych
NP. Np. dopełnieniem problemu typu "czy wszystkie elementy zbioru X spełniają warunek Y" jest "czy istnieje element zbioru X nie spełniający warunku Y".
Ablatiw (
łac. ablativus) - forma charakterystyczna dla
łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten
przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Właściwy ablatyw (ablativus separationis) wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś. Oprócz tego spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie
synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. ablativus qualitatis, ablativus instrumenti, ablativus auctoris, ablativus temporis, ablativus qualitatis, ablativus modi, ablativus pretii).
Ablatiw (
łac. ablativus) – forma charakterystyczna dla
łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten
przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Właściwy ablatyw (ablativus separationis) wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś. Oprócz tego spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie
synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. ablativus qualitatis, ablativus instrumenti, ablativus auctoris, ablativus temporis, ablativus qualitatis, ablativus modi, ablativus pretii).
Ablatiw (
łac. ablativus) - forma charakterystyczna dla
łaciny, która jako jedyny język europejski przechowała ten
przypadek z pierwotnego zestawu ośmioprzypadkowej deklinacji praindoeuropejskiej. Właściwy ablatyw (ablativus separationis) wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś. Oprócz tego spełnia też rolę narzędnika i miejscownika na zasadzie
synkretyzmu przypadków (w łacinie nie ma oddzielnego narzędnika, a miejscownik jest w zasadzie w zaniku) i wiele innych funkcji (np. ablativus qualitatis, ablativus instrumenti, ablativus auctoris, ablativus temporis, ablativus qualitatis, ablativus modi, ablativus pretii).
Koniugacja przedmiotowa - rodzaj koniugacji zawierającej w sobie informację o istnieniu
dopełnienia. Występuje ona w językach ugrofińskich, m. in. w
języku węgierskim.
Głowica frezowa - jest
narzędziem obrotowym posiadającym wymienne ostrza. Służy do obróbki płaszczyzn, kół zębatych i gwintów. Narzędzie to mocuje się bezpośrednio do wrzeciona
frezarki.
Gramatyka języka szwedzkiego – opis zjawisk gramatycznych w ujęciu synchronicznym w
języku szwedzkim. Gramatyka szwedzka wywodzi się w bezpośredniej linii z
języka staronordyjskiego, jednak w porównaniu z nim o wiele mniejszą rolę pełni
fleksja, a syntetyczny przodek nabiera powoli cech
języka analitycznego. Gramatyka szwedzka, należąc do gramatyk
języków germańskich, jest podobna do systemów gramatycznych innych języków germańskich zarówno pod względem
morfologicznym, jak i
syntaktycznym. W języku szwedzkim istnieją dwa
rodzaje gramatyczne, a
deklinacje i
koniugacje nie uwzględniają
osoby i
liczby. Zanikł również system
przypadków, zredukowany do
mianownika i
dopełniacza. System przypadków zrekompensował ścisły szyk szwedzkiego zdania. Język należy do grupy
SVO, a
orzeczenie znajduje się w zdaniu na drugim miejscu. Istnieje tendencja do tworzenia form
złożonych kosztem fleksyjnych.
Fundacja Dziecięca Fantazja -
organizacja pożytku publicznego z siedzibą w
Warszawie, której statutowym celem jest spełnianie marzeń nieuleczalnie chorych polskich dzieci.
Celownik szczerbinkowy - rodzaj
mechanicznego celownika strzeleckiego, w którym najbliżej położonym oka strzelca elementem linii celowniczej jest szczerbinka. W celu zapewnienia ostrości widzenia celownik szczerbinkowy musi być umieszczony w odległości minimum 60-70 cm od oka strzelca.
SOV (
ang. Subject Object Verb, dosł. podmiot dopełnienie orzeczenie) – skrót oznaczający typ
zdania, w którym
podmiot występuje przed
dopełnieniem, a
orzeczenie występuje na końcu oraz typ
języka, w którym takie zdania są dominujące. Jest to jeden z dwóch najpopularniejszych typów obok
SVO.
Narzędnik (
łac. instrumentalis) - forma używana m.in. dla określenia narzędzia (naprawił telewizor śrubokrętem, przyjechałem pociągiem), sposobu w jaki coś się dzieje (osiągnąłem to sprytem) itp. Przy czasownikach oznaczających rządzenie oznacza
dopełnienie bliższe (dyrygent kieruje orkiestrą), przy niektórych innych dopełnienie dalsze (Maria handluje kwiatami). Łączy się z niektórymi przyimkami, np. z, pod, nad.
Ciepły marketing jest metodą wyboru segmentu rynku przy sprzedaży bezpośredniej. Oznacza bezpośrednio odwoływanie się do znajomych czy rodziny lub innych poznanych przez nas osób. Przeciwnością jest zimny marketing kiedy kierujemy się do osób nam nieznanych lub narzędzi bezosobowych, np. ulotki, czy telemarketing.
W
językoznawstwie czasowniki inakuzatywne (niebiernikowe) to
czasowniki nieprzechodnie, których
podmiot (składniowy) nie jest semantycznym
agensem (wykonawcą czynności), tzn. nie jest aktywnym inicjatorem ani nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za czynność wyrażoną czasownikiem. Na tej podstawie czasowniki inakuzatywne odróżnia się od czasowników inergatywnych. Podmiot czasownika inakuzatywnego jest
semantycznie zbliżony do
dopełnienia bliższego
czasownika przechodniego lub do podmiotu w
stronie biernej. Do polskich czasowników inakuzatywnych zalicza się między innymi przybyć, umrzeć, upaść, spłonąć, a nie biec czy modlić się, które są inergatywne.
Płaszcz kąpielowy - rodzaj
szlafroka, uszytego z tkaniny froteé, wkładanego bezpośrednio po kąpieli (zamiast wytarcia się ręcznikiem) w celu osuszenia ciała, ochrony przed zimnem i dla odpoczynku. Wkładany jest także przed kąpielą (dla ochrony przed zimnem) - zarówno w łazience, jak i np. w morzu, basenie. Często używany jest przez sportowców - pływaków. Płaszcz kąpielowy spełnia także rolę normalnego szlafroka - współcześnie męski
szlafrok jest de facto płaszczem kąpielowym. Szyje się go na ogół z tkaniny froteé w pasy lub gładkiej (damski zwykle w kolorze gładkim lub w inny wzór).
Fundacja Spełnionych Marzeń – fundacja mająca status
organizacji pożytku publicznego, powstała w sierpniu 2002 z inicjatywy Małgorzaty i Tomasza Osuchów.
Celownik mechaniczny - najprostszy typ
celownika strzeleckiego, w którym
celowanie odbywa się przez zgranie w jednej linii wszystkich przyrządów (najczęściej
muszki i
szczerbinki lub
przeziernika) i celu.
Rozrywki dla Dzieci – pierwsze polskie czasopismo dla dzieci. Pierwszy jego numer ukazał się w 1824 roku dzięki staraniom
Klementyny Hoffmanowej. Czasopismo miało spełniać przede wszystkim rolę wychowawczą. Jego układ był stały. Składało się ono z następujących działów: