Linki:
Agrypina Młodsza,
Agrypina Starsza,
Aleksander Sewer,
Allectus,
Amandus,
Antemiusz,
Antonia Młodsza,
Antoninus Pius,
Aureolus (uzurpator rzymski),
Awidiusz Kasjusz,
Awitus,
Balbin,
Bonosus,
Cejoniusz Kommodus,
Cesarstwo zachodniorzymskie,
Cesarze bizantyńscy,
Cesarze rzymscy narodu niemieckiego,
Chronologia,
Dalmacjusz,
Decentius,
Decjusz (cesarz rzymski),
Diadumenian,
Didiusz Julianus,
Dioklecjan,
Domicjan,
Domicjusz Domicjan,
Domitianus,
Druzus Starszy,
Dynastia Antoninów,
Dynastia julijsko-klaudyjska,
Elia Galla Placydia,
Emilian (cesarz),
Eugenius,
Filip II (cesarz rzymski),
Filip I Arab,
Flawiusz Honoriusz,
Flawiusz Wiktor,
Flawiusze,
Florian (cesarz rzymski),
Fulvius Junius Quietus,
Fulvius Macrianus,
Gajusz Juliusz Cezar,
Gajusz Juliusz Pryskus,
Gajusz Juliusz Werus Maksym,
Galba,
Galeriusz,
Galien,
Germanik,
Geta (cesarz),
Gliceriusz,
Gordian I,
Gordian II,
Gordian III,
Gracjan (cesarz rzymski),
Hadrian,
Hannibalianus,
Heliogabal (cesarz rzymski),
Herenniusz Decjusz,
Hostylian,
Ingenuus,
Jan (cesarz rzymski),
Jotapian,
Jowian,
Jowin,
Julian Apostata,
Julian z Panonii,
Juliusz Nepos,
Juliusz Saturnin,
Kaligula,
Karakalla,
Karauzjusz,
Karinus,
Karus,
Klaudiusz (cesarz),
Klaudiusz II Gocki,
Klodiusz Albinus,
Kommodus,
Konstancjusz Gallus,
Konstancjusz II,
Konstancjusz III,
Konstancjusz I Chlorus,
Konstans (cesarz rzymski),
Konstans II (cesarz rzymski),
Konstantyn III (cesarz rzymski),
Konstantyn II (cesarz rzymski),
Konstantyn I Wielki,
Kryspus,
Kryzys wieku III,
Kwartynus,
Kwintyllus,
Laelianus,
Libiusz Sewer,
Licinianus,
Licyniusz (cesarz rzymski),
Licyniusz II,
Liwia Druzylla,
Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus,
Lucjusz Domicjusz Aleksander,
Lucjusz Domicjusz Aurelian,
Lucjusz Werus,
Magnencjusz,
Magnus Maksymus,
Majorian,
Makrian II,
Makrynus,
Maksencjusz (cesarz rzymski),
Maksymian,
Maksymin Trak,
Marek Aureliusz,
Marek Salwiusz Oton,
Marius,
Martynian,
Maximinus II Daia,
Musjusz Emilian,
Nepocjan,
Neron,
Nerwa,
Numerian,
Oktawian August,
Olibriusz,
Pacatianus,
Pertynaks,
Pescenniusz Niger,
Petroniusz Maksymus,
Pięciu dobrych cesarzy,
Postumus,
Probus,
Proculus,
Prokopiusz,
Pryncypat (Rzym),
Pryskus Attalus,
Pupien,
Regalianus,
Rok czterech cesarzy,
Romulus Augustulus,
Sabinian (cesarz rzymski),
Salonin,
Sebastianus,
Septimius,
Septymiusz Sewer,
Sewer II,
Sewerowie,
Silbannacus,
Sponsianus,
Tacyt (cesarz rzymski),
Teodozjusz I Wielki,
Tetrarchia,
Tetricus I,
Tetricus II,
Trajan,
Trebonian Gallus,
Tyberiusz,
Tytus Flawiusz,
Uranius Antoninus,
Valerius Romulus,
Vetranio,
Victorinus,
Waballat,
Walens,
Walentynian I,
Walentynian II,
Walentynian III,
Walerian I,
Walerian II,
Wespazjan,
Witeliusz,
Woluzjan,
Konstancjusz III (łac. Flavius Constantius, zm.
2 września 421 w
Rawennie) - generał za panowania cesarza
Honoriusza. Dzięki niemu zostali pobici uzurpatorzy
Konstantyn III, Konstans II i Maximus. W nagrodę za zwycięstwa cesarz Honoriusz dał mu za żonę swoją siostrę
Gallę Placydię i uczynił z niego współcesarza (w
421). Z małżeństwa tego narodziło się dwoje dzieci: późniejszy cesarz
Walentynian III oraz
Honoria.
Neron (Lucius Domitius Ahenobarbus, po adopcji przez Klaudiusza Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus, ur.
15 grudnia 37 w
Ancjum, zm.
9 czerwca 68 w
Rzymie) –
cesarz rzymski w latach
54-
68, syn
Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa i
Agrypiny Młodszej, późniejszej żony cesarza
Klaudiusza.
Iulia Avita Mamaea, Julia Mammaea, Julia Mamea (ok.
180-
235) - córka
Juli Maesy i Syryjczyka Gajusza Juliusza Awitusa Aleksianusa. Jej mężem był Gessius Marcianus, a synem
cesarz rzymski Aleksander Sewer. Jej siostrą była
Julia Soaemias, matka cesarza
Heliogabala.
Maksymin II Daja, Gaius Galerius Valerius Maximinus (ur.
20 listopada 270, zm.
313) – syn siostry
Galeriusza. Dzięki wujowi szybko awansował w armii, a w
305 został przez niego adoptowany. Tytuł
cezara otrzymał w 305 (zarządzał Syrią i Egiptem). Po mianowaniu
Licyniusza w
308 domagał się tytułu
Augusta, który otrzymał. Po śmierci Galeriusza w
311 roku przejął dowództwo nad prowincjami w Azji. Konflikt z
Licyniuszem i
Konstantynem doprowadził do buntu (wraz z
Maksencjuszem w Italii). Ostatecznie zerwał z Licyniuszem w 313. Pokonany
30 kwietnia uciekł do
Nikomedii, zmarł w
Tarsie w sierpniu tego samego roku (być może został otruty).
Maksymin II Daja, Gaius Galerius Valerius Maximinus (ur.
20 listopada 270, zm.
313 r.n.e.), syn siostry
Galeriusza. Dzięki wujowi szybko awansował w armii, a w
305 został przez niego adoptowany. Tytuł
cezara otrzymał w
305 (zarządzał Syrią i Egiptem). Po mianowaniu
Licyniusza w
308 domagał się tytułu
Augusta, który otrzymał. Po śmierci
Galeriusza w
311 roku przejął dowództwo nad prowincjami w Azji. Konflikt z
Licyniuszem i
Konstantynem doprowadził do buntu (wraz z
Maksencjuszem w Italii). Ostatecznie zerwał z Licyniuszem w
313. Pokonany
30 kwietnia uciekł do
Nikomedii, zmarł w
Tarsie w sierpniu tego samego roku (być może został otruty).
Konstancjusz III (łac. Flavius Constantius, zm.
2 września 421 w
Rawennie) - generał za panowania cesarza
Honoriusza. Wybił się na stanowisko głównego dowódcy zachodu po śmierci Olimpiodora. Dzięki niemu zostali pobici uzurpatorzy
Konstantyn III, Konstans II i Maximus. Opanował sytuację w
cesarstwie zachodnim po wkroczeniu do niego barbarzyńców. Osiedlił
Gotów w
Akwitanii. W nagrodę za zwycięstwa cesarz Honoriusz dał mu za żonę swoją siostrę
Gallę Placydię i uczynił z niego współcesarza (w
421). Z małżeństwa tego narodziło się dwoje dzieci: późniejszy cesarz
Walentynian III oraz
Honoria.
Pacatianus -
cesarz rzymski (uzurpator) znany z wybitych przez siebie monet, które zachowały się do naszych czasów. Zachowane monety pochodzą prawdopodobnie z czasów
Decjusza lub
Filipa Araba (połowa III wieku). Na podstawie ilości monet wybitych przez Pacatianusa odnalezionych na terenie Austrii, można przypuszczać, ze panował w
Panonii lub
Mezji. Na monetach zachował się tylko skrót imienia cezara - "Ti. Cl. Mar. Pacatianus". "Ti." to skrót od "Tiberius", "Cl." - prawdopodobnie "Claudius", "Mar." może być interpretowane jako "Marius", "Marcius" lub najprawdopodobniej "Marinus".
Makrian Młodszy, Titus Fulvius Iunius Macrianus, Macrianus Minor (?–
261) – syn
Fulviusa Macrianusa,
cesarz rzymski, uzurpator na wschodzie. Po przegranej bitwie i schwytaniu przez
Persów Waleriana, został
17 września 260 roku wybrany przez wojsko cesarzem (wspólnie z
Quietusem). Wraz z ojcem stracił życie po przegranej bitwie w
Tracji w 261 roku, gdzie pokonał ich
Aureolus – utalentowany generał cesarza
Galiena.
Karakalla (ur.
4 kwietnia 188, zm.
8 kwietnia 217; Caracalla, Marcus Aurelius Antoninus Bassianus, Marcus Aurelius Severus Antoninus) -
cesarz rzymski. Syn
Septymiusza Sewera i
Julii Domny. Współrządził z ojcem, po jego śmierci z bratem
Getą. Po jego zamordowaniu w roku 212 został cesarzem samodzielnym.
Cesarz Rzymski Narodu Niemieckiego (
niem. römischer kaiser Deutscher Nation) - potoczna, ale stosowana powszechnie w
historiografii, formuła "cesarz rzymski narodu niemieckiego" odnosi się do władców
państwa niemieckiego, którzy używali tytułu cesarza rzymskiego.
Klaudiusz II Gocki (
214-
270, Marcus Aurelius Valerius Claudius Gothicus) -
cesarz rzymski od
268 do
270 roku, z pochodzenia był Iliryjczykiem. Wsławił się tym, że był jednym z najlepszych wodzów
cesarza Galienusa, po śmierci którego został obwołany cesarzem przez wojsko. Za dzielność w wojnie z Gotami otrzymał przydomek Gocki. Zmarł w czasie epidemii
dżumy; wychwalany przez źródła antyczne jako wzór cesarza pracującego z senatem. Na jego legendzie (jako krewny) legitymował swą władzę
Konstantyn Wielki.
Woluzjan, Gaius Vibius Afinius Gallus Veldumnianus Volusianus (ur. ok.
230, zm. w sierpniu (?)
253) – syn
Treboniana Gala,
cesarz rzymski razem z ojcem od
251 do 253 r. n.e. Gdy Trebonian chciał rozprawić się zbrojnie z
Emilianem, zostali obaj z Woluzjanem zamordowani pod Interamną przez swoich własnych żołnierzy, którzy odmówili walki z uzurpatorem.
Galeriusz, właściwie Gaius Galerius Valerius Maximianus (ur.
250, zm.
5 maja 311) - cesarz rzymski, pochodził z
Ilirii, zaczynał jako zwykły żołnierz w armii
Aureliana, a później
Probusa. Wsławił się zwycięską wojną z Persami w latach 297-299. Tytuł cesarza otrzymał
1 marca 293 roku z rąk
Dioklecjana, z którego córką Galerią Walerią był ożeniony.
Cesarz rzymski od
1 maja 305 do
5 maja 311 roku. Uważany był za prześladowcę
chrześcijan. Zmarł w Sardicy na początku maja 311 roku w wyniku choroby, niedługo po podpisaniu
dekretu o zakazie prześladowania chrześcijan.
Karakalla (ur.
4 kwietnia 188, zm.
8 kwietnia 217; Caracalla, Marcus Aurelius Antoninus Bassianus, Marcus Aurelius Severus Antoninus) -
cesarz rzymski. Syn
Septymiusza Sewera i
Julii Domny. Współrządził z ojcem, po jego śmierci z bratem
Getą. Po jego zamordowaniu w roku 212 został cesarzem samodzielnym.
Kwinus Eliusz Tuberon (Quintus Aelius Tubero) - prawnik i
rzymski konsul w
11 p.n.e. Był najprawdopodobniej ojcem Sextusa Aeliusa Catusa który sam został konsulem w
4 n.e. Jego wnuczką była
Elia Petyna która poślubiła w
28 n.e. przyszłego
cesarza Klaudiusza. Jej adoptowanym bratem był
Sejan,
prefekt pretorianów który został stracony w
31 za spiskowanie przeciwko cesarzowi
Tyberiuszowi.
Gaius Calpurnius Piso (zm.
19 kwietnia 65) – polityk
rzymski,
senator od czasów
cesarza Kaliguli, jeden z przywódców nieudanego spisku na życie cesarza
Nerona.
Walerian,
łac. Publius Licinius Valerianus, Imperator Caesar Publius Licinius Valerianus Augustus (ur. ok.
193/
200, zm. po
262) -
cesarz rzymski w latach
253-
260, zwany też Walerianem Starszym. Pochodził z senatorskiego rodu z
Etrurii. W roku
230 został
konsulem Aleksandra Sewera. W
238 roku stanął po stronie
Gordiana podczas rebelii przeciwko
Maksyminowi Trakowi i został wpływowym
senatorem. Cesarz
Decjusz powierzył Walerianowi zarządzanie imperium, podczas cesarskich kampanii wojennych nad
Dunajem. W czasie jednej z kampanii Decjusza przeciw
Gotom, Walerian stłumił antycesarską rebelię Juliusza Walensa Licjanusza. Podczas rebelii
Emiliana przeciwko
Trebonianowi Gallusowi opowiedział się za prawowitym cesarzem, któremu szedł na pomoc. Na wieść o zamachu na Treboniana w sierpniu
253 wrócił do nadreńskiej
Recji. W 253 roku legioniści obwołali 58-letniego Waleriana cesarzem. Do starcia Waleriana z Emilianem nie doszło, ponieważ ten drugi zginął z rąk swoich żołnierzy, którzy przeszli na stronę Waleriana. Pod koniec 253 roku senat potwierdził wybór Waleriana na imperatora. Walerian wyznaczył swojego syna
Galiena na współcesarza odpowiadającego za zachodnią część imperium. W
257 i
258 r. Walerian rozpoczął prześladowania chrześcijan, których działalność uważał za zbrodniczą i występną wobec rzymskiej religii. Walerian i Galien prowadzili liczne wojny z
Frankami, Gotami,
Alamanami i
Persami.
Galeriusz, właściwie Gaius Galerius Valerius Maximianus (ur.
250, zm.
5 maja 311) - cesarz rzymski, pochodził z
Ilirii, zaczynał jako zwykły żołnierz w armii
Aureliana, a później
Probusa. Wsławił się zwycięską wojną z Persami w latach 297-299. Tytuł cesarza otrzymał
1 marca 293 roku z rąk
Dioklecjana, z którego córką Galerią Walerią był ożeniony.
Cesarz rzymski od
1 maja 305 do
5 maja 311 roku. Uważany był za prześladowcę
chrześcijan. Zmarł w Sardicy na początku maja 311 roku w wyniku choroby, niedługo po podpisaniu
dekretu o zakazie prześladowania chrześcijan.