Linki:
Łacina,
Średniowiecze,
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego,
Arnulf z Karyntii,
Berengar I z Friulu,
Cesarstwo Austriackie,
Cesarstwo Bizantyńskie,
Cesarstwo Niemieckie,
Cesarstwo zachodniorzymskie,
Cesarz niemiecki,
Cesarze rzymscy,
Dom Habsbursko-Lotaryński,
Dynastia salicka,
Elekcja cesarska,
Ferdynand III Habsburg,
Ferdynand II Habsburg,
Ferdynand I Habsburg,
Franciszek II Habsburg,
Franciszek I Lotaryński,
Frankowie,
Fryderyk III Habsburg,
Fryderyk II Hohenstauf,
Fryderyk I Barbarossa,
Habsburgowie,
Henryk III Salicki,
Henryk II Święty,
Henryk IV Salicki,
Henryk I Ptasznik,
Henryk VII Luksemburski,
Henryk VI Hohenstauf,
Henryk V Salicki,
Historiografia,
Hohenstaufowie,
Hohenzollernowie,
III koalicja antyfrancuska,
Józef II Habsburg,
Józef I Habsburg,
Język niemiecki,
Karol II Łysy,
Karol IV Luksemburski,
Karol Otyły,
Karol VII Bawarski,
Karol VI Habsburg,
Karol V Habsburg,
Karol Wielki,
Karolingowie,
Konrad II (cesarz rzymski),
Konrad I (król niemiecki),
Koregent,
Królestwo Niemieckie,
Leopold II Habsburg,
Leopold I Habsburg,
Lotar I,
Lotar II,
Lotar III,
Ludolfingowie,
Ludwik III Ślepy,
Ludwik II (cesarz),
Ludwik IV Bawarski,
Ludwik I Pobożny,
Luksemburgowie,
Maciej Habsburg,
Maksymilian II Habsburg,
Maksymilian I Habsburg,
Monarchia,
Monarchia elekcyjna,
Napoleon Bonaparte,
Otto IV,
Otton III (cesarz rzymski),
Otton II (cesarz rzymski),
Otton I Wielki,
Państwo środkowofrankijskie,
Rewolucja listopadowa 1918,
Rudolf II Habsburg,
Rudolf I Habsburg,
Rzym,
Traktat w Meerssen,
Traktat w Verdun,
Władcy Austrii,
Władcy Niemiec,
Władcy Prus,
Welfowie,
Wilhelm I Hohenzollern,
Wittelsbachowie,
XV wiek,
Zjednoczenie Niemiec (1866-1871),
Związek Reński,
Zygmunt Luksemburski,
Cesarz Rzymski Narodu Niemieckiego (
niem. römischer kaiser Deutscher Nation) - potoczna, ale stosowana powszechnie w
historiografii, formuła "cesarz rzymski narodu niemieckiego" odnosi się do władców
państwa niemieckiego, którzy używali tytułu cesarza rzymskiego.
Korona Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, Korona Rzeszy (
niem. Reichskrone, Deutsche Kaiserkrone) – insygnium państwowe
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.
Powstanie Arduina wybuchło w
1002 roku w
Lombardii. Skierowane było przeciwko
cesarzowi Świętego Cesarstwa Rzymskiego Ottonowi III, który ogłosił się królem Lombardii.
Landgraf (
łac. comes magnus, comes patriae, comes provinciae, comes terrae, comes principalis, lantgravius,
niem. Landgraf) - tytuł władcy feudalnego w
Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego, który jako
hrabia, bezpośrednio podlegał
cesarzowi - zarządzając ziemią nadaną bezpośrednio przez samego władcę.
Wolne miasta Rzeszy (
niem. Freie Reichsstadt) – termin określający
miasto w
Świętym Cesarstwie Narodu Niemieckiego podlegające bezpośrednio władzy
cesarskiej i posiadające własną, niezależną reprezentację w
Reichstagu.
Katedra cesarska (
niem. Kaiserdom) –
średniowieczny kościół, który był fundowany przez
cesarza – najwyższego przedstawiciela
Cesarstwa Rzymskiego. Świątynia tego typu była zazwyczaj siedzibą
biskupa i najwyższego w wiekach średnich reprezentanta władzy świeckiej, który zajmował swoją znaczącą pozycję w liturgii i innych uroczystościach. Katedry cesarskie były miejscami
koronacji króla niemieckiego na cesarza, ponadto pełniły funkcję
mauzoleum cesarskiego.
Landgraf (
łac. comes magnus, comes patriae, comes provinciae, comes terrae, comes principalis, lantgravius,
niem. Landgraf) - tytuł władcy feudalnego w
Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego, który jako
hrabia, bezpośrednio podlegał
cesarzowi - zarządzając ziemią nadaną bezpośrednio przez samego władcę.
Elektorzy Rzeszy,
elektorzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego, (
łac. electores - wyborcy;
niem. Kurfürsten - od staroniemieckiego słowa kuri - wybór) - książęta
Rzeszy uprawnieni do udziału w
elekcji króla rzymskiego (niemieckiego) i
cesarza rzymsko-niemieckiego.
Korona Ottona III – niewielka
złota, dziecięca
korona łączona z cesarzem
Ottonem III koronowanym na króla Niemiec w
983, a następnie na cesarza
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego w roku
996. Należy do najstarszych koron w formie stylizowanej
lilii, stanowi cenny przykład
sztuki ottońskiej. Przechowywana jest w
skarbcu katedralnym w
Essen (
Nadrenia Północna-Westfalia,
Niemcy).
Filip I Piękny, także Filip I Kastylijski (ur.
22 lipca 1478 w
Brugii, zm.
25 września 1506 w
Burgos) - syn
cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Maksymiliana I Habsburga i jego pierwszej żony,
Marii Burgundzkiej. Filip I był założycielem dynastii
Habsburgów w
Hiszpanii.
Ludwik III Ślepy (ur. ok.
880 – zm.
28 czerwca 928) -
król Prowansji od
887,
król Włoch w latach
900-
905, a także
cesarz rzymski w latach
901-905. Był synem Bosona, antykróla Prowansji i Ermengardy, córki cesarza
Ludwika II, z
Karolingów.
Hesja-Darmstadt (
niem. Landgrafschaft Hessen-Darmstadt) – państwo, które wchodziło w skład
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Powstało w
1567 roku w następstwie śmierci ostatniego Landgrafa
Hesji Filipa I, który rządzone przez siebie terytoria podzielił między swoich czterech synów. Nazwa państwa wynikała stąd, że jego stolicą zostało miasto
Darmstadt. Podczas
wojen napoleońskich doszło w
1806 roku do likwidacji Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, a jednym ze skutków tej decyzji było podniesienie Hesji-Darmstadt do rangi Wielkiego Księstwa.
Księstwo Limburgii (
niem. Herzogtum Limburg,
hol. Hertogdom Limburg) było państwem wchodzącym w skład
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.
Monarchia Habsburgów – nazwa określająca związek państw będących w
unii personalnej, którego władca z rodziny
Habsburgów był jednocześnie arcyksięciem Austrii, królem Czech, królem Węgier oraz władcą podległych im księstw. Związek istniał w latach 1526–1804. Część państw Monarchii Habsburgów należało do
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, a jako król Czech, władca monarchii był elektorem przy
elekcji króla Niemiec (który następnie był intronizowany na Cesarza). Zazwyczaj władca Monarchii został wybierany na Cesarza Narodu Niemieckiego. Monarchia Habsburgów została przekształcona w
Cesarstwo Austriackie 11 sierpnia 1804 r., a następnie dwucesarz
Franciszek II Habsburg rozwiązał
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego.
Przed Zjednoczeniem Niemiec w
1870 roku Francja wysyłała swych dyplomatów zarówno do władz
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego jak i do poszczególnych Teritorialstaaten; Prus, Saksonii, Bawarii, Hanoweru itd.
Hesja (
niem. Landgrafschaft Hessen) było państwem wchodzącym w skład
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, istniejącym w latach
1264-
1567.
Złota Bulla z Chebu –
przywilej dla
Kościoła katolickiego wydany
12 lipca 1213 w
Chebie przez
króla niemieckiego Fryderyka II, późniejszego cesarza
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego (od
1220).
Maksymilian I Habsburg, niem Maximilian I. von Habsburg (ur.
22 marca 1459 w
Wiener Neustadt, zm.
12 stycznia 1519 w
Wels) – od
1486 król Niemiec, a od
1508 cesarz
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Syn cesarza
Fryderyka III Habsburga i
Eleonory Aviz. Ojciec
Filipa I Pięknego, króla Kastylii. Jeden z głównych twórców potęgi rodowej
Habsburgów.
Hesja-Rheinfels (niem. Landgrafschaft Hessen-Rheinfels) było państwem wchodzącym w skład
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, istniejącym w latach
1567-
1583.
Franciszek I Stefan Lotaryński
niem. Franz Stephan von Lothringen (ur.
8 grudnia 1708 w
Nancy - zm.
18 sierpnia 1765 w
Innsbrucku) –
książę Lotaryngii,
książę Cieszyna,
wielki książę Toskanii, cesarz
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.