Linki:
Łacina,
31 sierpnia,
9 kwietnia,
Bohema,
Bruksela,
Dandyzm,
Dekadentyzm,
Dewiacja,
Edgar Allan Poe,
Erotyka (sztuka),
Gérard de Nerval,
Gnostycyzm,
Honoré de Balzac,
Język francuski,
Krytyka literacka,
Kwiaty zła,
Literatura francuska,
Lyon,
Mauritius,
Mizoginizm,
Moralność,
Ocean Indyjski,
Parnasizm,
Paryż,
Poeci przeklęci,
Poeta,
Prekursor,
Profanacja,
Prostytucja,
Religia,
Rewolucja lutowa 1848,
Symbolizm,
Sztorm,
Theophile Gautier,
Turpizm,
Zło,
Charles Pierre Baudelaire (ur.
9 kwietnia 1821 r. w
Paryżu, zm.
31 sierpnia 1867 r.) –
poeta i
krytyk francuski,
parnasista zaliczany do grona tzw. "
poetów przeklętych". Znany także z cenionych przekładów, m.in. wierszy
Edgara Allana Poego. Prekursor
symbolizmu i
dekadentyzmu, powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej wpływowych twórców literatury
XIX wieku.
Tristan Corbière, właściwie Édouard-Joachim Corbière (ur. 18 lipca 1845 w Coat-Congar,
Francja; zm. 1 marca 1875 tamże) −
francuski poeta, przedstawiciel
symbolizmu; zaliczany do grona
poetów wyklętych.
Ola Hansson (
1860-
1925) –
szwedzki poeta, pisarz i
krytyk literacki. Przedstawiciel
dekadentyzmu. Przez
Stanisława Przybyszewskiego był nieoficjalnie zaliczany do grona tzw.
poetów przeklętych. Dawna sława Hanssona nie przetrwała do czasów dzisiejszych; współcześnie jego dorobek popadł w niemal całkowite zapomnienie.
Jan Kasprowicz (ur. 12 grudnia 1860 w
Szymborzu, zm. 1 sierpnia 1926 w
Zakopanem) –
polski poeta,
dramaturg,
krytyk literacki i tłumacz. Przedstawiciel
Młodej Polski, związany z kilkoma głównymi nurtami ówczesnej liryki, przede wszystkim z
naturalizmem,
symbolizmem oraz
ekspresjonizmem. Prekursor nowoczesnego
wiersza wolnego,
katastrofizmu oraz szeregu tendencji
prymitywistycznych we współczesnej sztuce. Uważany za jednego z najwybitniejszych poetów w dziejach literatury polskiej, stawianego na równi z
Adamem Mickiewiczem, czy nawet nobilitowanego do roli
Wieszcza.
Francesco de Sanctis (
28 marca 1817 -
29 grudnia 1883),
włoski krytyk literacki, uznawany za jednego z najwybitniejszych teoretyków literatury włoskiej w
XIX wieku.
Dmitrij Siergiejewicz Mierieżkowski (ros. Дмитрий Сергеевич Мережковский), (ur.
14 sierpnia 1865 r. w
Petersburgu, zm.
9 grudnia 1941 r. w
Paryżu) - pisarz, poeta, krytyk literacki, historyk, filozof i tłumacz
rosyjski, jeden z pierwszych twórców rosyjskiego
symbolizmu. Jego żoną była
poetka Zinaida Gippius, twórczyni słynnego ekskluzywnego salonu w St. Petersburgu.
Georges Raymond Constantin Rodenbach (ur. 16 lipca 1855 w
Tournai,
Belgia; zm. w
Paryżu,
Francja) −
belgijski nowelista i
poeta, przedstawiciel
symbolizmu i
dekadentyzmu; pisał w
języku francuskim.
César Vallejo (ur.
16 marca 1892 w Santiago de Chuco w
La Libertad,
Peru - zm.
15 kwietnia 1938 w
Paryżu,
Francja)
peruwiański poeta. Przedstawiciel
postmodernizmu i
awangardy. Przez
Charlesa Bukowskiego zaliczany do grona wielkich klasyków literatury, którego poświęcenie scharakteryzował krótko w wierszu "Czego chcą": Vallejo piszący o samotności i umierający z głodu. Mimo iż w ciągu swojego życia opublikował tylko trzy książki, dziś uważany jest za jednego z największych innowatorów języka literackiego
XX wieku. Mała liczba publikacji wynikała z całkiem innej, odrębnej koncepcji i filozofii sztuki, prezentowanej przez każdą z trzech książek.
Georges Maurice de Guérin du Cayla, znany jako Maurice de Guérin (
4 sierpnia 1810 w
Langwedocji −
19 lipca 1839 w
Paryżu) −
francuski poeta epoki
romantyzmu, autor
prozy poetyckiej stanowiącej zapowiedź rodzącego się pod koniec
XIX wieku modernizmu oraz
symbolizmu.
Pierre Louÿs (ur.
10 grudnia 1870 w
Gandawie, zm.
4 czerwca 1925 w
Paryżu) – francuski pisarz i poeta, uważany za jednego z mistrzów francuskiej literatury erotycznej. Używał pseudonimów Pierre Chrysis, Peter Lewys i Chibrac.
Abaj Ibrahim Kunanbajew (
kazach. Абай Ибрагим Кунанбайулы,
ros. Абай Ибрагим Кунанбаев) (ur.
10 sierpnia 1845, zm.
6 lipca 1904) -
kazachski poeta, kompozytor i filozof, uważany za jednego z najwybitniejszych twórców kazachskich i współtwórca współczesnego literackiego języka kazachskiego. Wprowadził do poezji tematykę społeczno-obyczajową oraz nową wersyfikację. Był także działaczem politycznym, mocno zaangażowanym w przemiany społeczno-gospodarcze swojego narodu. W swoich utworach często i chętnie podejmował tematykę społeczną. Uważany jest za jednego z twórców nowoczesnej literatury kazachskiej. Tworzył wiersze i poematy o tematyce społeczno-kulturalnej, związane z ustną poezją ludową.
William Blake (ur.
28 listopada 1757 w
Londynie, zm.
12 sierpnia 1827 w Londynie) –
XVIII-wieczny angielski
poeta,
pisarz,
rytownik,
malarz,
drukarz i
mistyk, prekursor
romantyzmu. Przez współczesnych nazywany często mad Blake (szalony Blake), zaliczany czasem do grona tzw.
poetów wyklętych w
literaturze angielskiej.
Pierre Dupont (ur.
23 kwietnia 1821 w
Lyonie, zm.
24 lipca 1870) - francuski poeta ludowy, syn kowala. Rozpoczął od
ód legitymistycznych, po
rewolucji lutowej zaś pisał pieśni socjalistyczne, m.in. "Le chant des Ouvriers" (tzw. marsylianka robotnicza). W roku
1851 skazany został na deportację, lecz ułaskawiony. Do pieśni swych przeważnie sam tworzył melodie.
Pierre Riel de Beurnonville (ur.
10 maja 1752 w Champignoles,
Burgundia; zm.
23 kwietnia 1821 w
Paryżu) – francuski
generał i polityk,
marszałek Francji i
par Francji.
Robert Southey (ur.
12 sierpnia 1774 - zm.
21 marca 1843),
angielski poeta, przedstawiciel
romantyzmu w literaturze angielskiej. Przez niektórych historyków literatury uznawany za jednego z tzw.
poetów jezior.