Linki:
Étampes,
10 października,
18 października,
Anglia,
Arnulf z Metzu,
Austrazja,
Bertetruda,
Brunhilda (królowa),
Burgundia,
Charibert II,
Childebert II (król Franków),
Chilperyk I (władca Neustrii),
Clichy,
Dagobert I,
Dover,
Dyzenteria,
Eadbald,
Frankowie,
Fredegunda,
Guntram I,
Gustav Faber,
Heldetruda,
Justus z Canterbury,
Kanał La Manche,
Kent,
Koblencja,
Król,
Królowie frankijscy,
Magna Charta Libertatum,
Majordom,
Merowingowie,
Metz,
Nanterre,
Neustria,
Oise (rzeka),
Paryż,
Pepin z Landen,
Rochester,
Rouen,
Sekwana,
Sigebert II,
Sigihilda,
Sion,
Soissons,
Teudebert II,
Teuderyk II,
Troyes,
Witeryk,
Wizygoci,
Wormacja,
Chlotar II (ur.
584, zm.
18 października 629) z dynastii
Merowingów – syn
Chilperyka I i Fredegundy, dzielnicowy król
Franków, panował w
Neustrii i
Paryżu.
Charibert I (ur.
520, zm. koniec
567 w
Paryżu) - dzielnicowy król
frankijski z dynastii
Merowingów w l. 561-
567. Był synem
Chlotara I i jego trzeciej żony -
Ingundy.
Teudebald (ur. ok. 535, zm.
555) - dzielnicowy król
frankijski z dynastii
Merowingów , panował w
Reims i
Metzu w l.
548-
555. Był synem i następcą
Teodeberta I. Po śmierci w 555 roku, jego ziemie przejął
Chlotar I.
Teuderyk III (ur.
654 – zm.
691) – dwukrotny
król Neustrii i Burgundii, panował w latach
673 i
675 –
691, król Austrazji od
679 do śmierci w
691, król wszystkich Franków od
679. Syn
Chlodwiga II i Batyldy, opisywany jako marionetkowy, słaby król. Majordom
Ebroin mianował go bez poparcia dostojników. Panował w Neustrii po swoim bracie
Chlotarze III od
673, ale
Childeryk II z
Austrazji wyparł go, lecz w niedługim czasie zmarł (
675) i Teuderyk zasiadł na jego tronie. Kiedy
Dagobert II zmarł w
679, otrzymał Austrazję i zjednoczył całe państwo Franków.
Chlotar III (
652-
673) - najstarszy syn
Chlodwiga II,
króla Neustrii i
Burgundii, i jego żony królowej Batyldy. Gdy
Chlodwig zmarł w
658 roku, władzę przejął
Chlotar, pod regencją matki.
Chlodwig II (ur.
634, zm.
27 listopada 655 lub
658) – król
Franków z dynastii
Merowingów. Najmłodszy z synów
Dagoberta I. Objął po ojcu trony
Neustrii i
Burgundii (nad
Austrazją od roku 634 panował już jego brat
Sigebert III).
Sigebert II (Zygbert II, ur. ok.
600, zm.
613) – dzielnicowy król
Franków, najstarszy z czterech synów
Teuderyka II. Po śmierci ojca w 613 roku objął tron w
Burgundii i
Metzu (
Austrazja) z inicjatywy swojej prababki
Brunhildy, która aby utrzymać całość państwa burgundzko – austrazyjskiego odsunęła od tronu pozostałych braci Sigeberta II. Plany Brunhildy pokrzyżował
Chlotar II który pokonał jej wojska w bitwie pod Chalons-sur-Aisne. Po klęsce, Brunhilda wraz z prawnukami uciekła do
Orb w Burgundii, jednakże wskutek zdrady dostała się do niewoli i została wydana Chlotarowi II, który zabił natychmiast Siegeberta II oraz jego brata Corbusa. Trzeci z braci – Meroweusz, który był chrzestnym synem Chlotara II, został umieszczony w klasztorze, zaś czwarty – Childebert – zdołał uciec konno, lecz później zaginął. Brunhilda po pokazowym procesie została skazana na śmierć, a Chlotar II po jej pokonaniu ponownie zjednoczył całe królestwo Franków.
Childeryk II (ur. w
652, zm. w
675 w
Lognes) – władca z dynastii
Merowingów,
król Austrazji od
662 do śmierci, w ostatnich dwóch latach życia także
Franków.
Teodebert I - dzielnicowy król
frankijski z dynastii
Merowingów , panował w
Reims i
Metzu w l.
534-
548. Był synem i następcą
Teuderyka I, nieślubnego syna
Chlodwiga I.
Sigebert I (Zygbert I, ur. w
535, zm. ok.
575) – król Austrazji w latach
561-
575. Był trzecim synem
Chlotara I. Jego panowanie upłynęło głównie pod znakiem walk z bratem przyrodnim
Chilperykiem I.
Eligiusz z Noyon,
fr. Éloi de Noyon (ur. ok. 588 w
Chaptelat w
Akwitanii, zm.
1 grudnia 660 w
Noyonie) – złotnik na dworze króla
Franków Chlotara II z dynastii
Merowingów,
biskup Noyonu i
Tournai (641-659),
misjonarz,
święty Kościoła katolickiego i
ewangelickiego.
Guntram I (ur.
525 w
Soissons, zm.
28 marca 592 w
Chalon-sur-Saône) -
król Franków z dynastii
Merowingów i
święty katolicki którego pamięć katolicy wspominają
28 marca.
Eligiusz z Noyon,
fr. Éloi de Noyon (ur. ok. 588 w
Chaptelat w
Akwitanii, zm.
1 grudnia 660 w
Noyonie) – złotnik na dworze króla
Franków Chlotara II z dynastii
Merowingów,
biskup Noyonu i
Tournai (641-659),
misjonarz,
święty Kościoła katolickiego i
ewangelickiego.
Childebert I (ur.
496 w
Reims – zm.
13 grudnia 558) -
władca Franków z dynastii
Merowingów, jeden z czterech synów
Chlodwiga I oraz
św. Klotyldy, który podzielił się królestwem
Franków po śmierci ojca w
511.
Teuderyk I (
484 -
533/
534) -
król Franków od
511 z dynastii
Merowingów, jego dzielnica obejmowała wschodnią cześć państwa z
Metz,
Reims tj. obszar później nazwany
Austrazją.
Guntram –
imię męskie pochodzenia
germańskiego, złożone z członów gund - "wojna" i hramn - "kruk". Patronem tego imienia jest św. Guntram, dzielnicowy król
Franków w latach 561 - 592.
Dżajawarman III – król
Kambodży z dynastii angkorskiej, syn
Dżajawarmana II. Panował 27 lat (
850-
877) w stolicy Hariharalaja. Zmarł nie pozostawiwszy po sobie męskich potomków. Pałał zamiłowaniem do polowań na
słonie; panował spokojnie.
Childeryk III (zm. ok.
755) – ostatni władca
Franków z dynastii
Merowingów, osadzony na tronie w
743 przez synów majordoma Karola Młota - Pepina Małego i Karlomana.
Szar-kali-szarri (
akad. Šar-kali-šarrī, tłum. "król wszystkich królów") − król z dynastii akadyjskiej, syn i następca
Naram-Sina, panował w latach ok. 2217-2193 p.n.e..
Meroweusz, Merowiusz (
łac. Meroveus lub Merovius), (ur. ok.
411, zm.
457) – władca
Franków salickich 447–457. Od niego wzięła nazwę dynastia
Merowingów – królów Franków.