Linki:
28 lutego,
Abchazja,
Aleksandria,
Antiochia (Turcja),
Armenia,
Bahram Czobin,
Bitwa pod Niniwą,
Cesarze bizantyjscy,
Damaszek,
Egipt,
Fokas,
Herakliusz (cesarz bizantyjski),
Hormizd IV,
Język pahlawi,
Jerozolima,
Kawad II,
Konstantynopol,
Ktezyfon,
Maurycjusz (cesarz bizantyjski),
Persowie,
Sasanidzi,
Spahbod,
Starożytna Persja,
Szachinszach,
Szarbaraz,
Wan (jezioro),
Wojna bizantyńsko-sasanidzka (602-628),
Chosrow II Parwiz (Chosroes II) (
pahl. "Zwycięski") (ur. ?, zm.
28 lutego 628) – władca z dynastii
Sasanidów panujący w latach
591–
628, syn
Hormizda IV.
Chosroes I Anoszirwan (
pahl. O nieśmiertelnej duszy) lub Sprawiedliwy – władca
Persji w latach
531 -
579 z
dynastii sasanidzkiej, syn
Kawada I. Jako następca tronu, dzięki podstępowi, rozgromił w
528 lub
529 roku mazdakitów i zgładził
Mazdaka.
Warownia Zenobia – ruiny fortu zbudowanego przez królową
Palmyry Zenobię III na prawym brzegu
Eufratu w celu zabezpieczenia szlaków handlowych. Rozbudowana przez cesarza
Dioklecjana. Około roku
550 cesarz
Justynian umocnił fort w celu powstrzymania ekspansji króla
Sasanidów Chosrowa I, jednakże w
610 roku warownia została zdobyta i zburzona przez
Chosrowa II.
Chosroes I Anoszirwan (
pahl. O nieśmiertelnej duszy) lub Sprawiedliwy - władca
Persji w latach
531 -
579 z
dynastii sasanidzkiej, syn
Kawada I. Jako następca tronu, dzięki podstępowi, rozgromił w
528 lub
529 roku mazdakitów i zgładził
Mazdaka.
Szapur II (
310 -
379) - król
Persji z dynastii
Sasanidów. Królem Szapur został w chwili urodzenia. Z inicjatywy magnatów, po śmierci
Hormizda II zabito bowiem najstarszego syna króla, oślepiono drugiego i wtrącono do więzienia trzeciego.
Jezdegerd III (panował w latach
632-
651) - ostatni
szachinszach Persji z
dynastii Sasanidów. Jego imię oznacza "stworzony przez Boga". Był wnukiem
Chosroesa II. Na tronie miał zasiąść jako małe dziecko.
Szu-Suen, Szu-Sin – przedostatni władca z
III dynastii z Ur, panujący w latach 2037-2030 p.n.e. (chronologia średnia), syn
Szulgiego i brat
Amar-Suena.
Szahruch,
pers. شاه رخ (albo Szah Ruch, Szahruch Mirza, ur. 30 sierpnia 1377 w
Samarkandzie, zm. 13 marca 1447 w
Reju) – władca z dynastii
Timurydów, panujący w latach 1405–1447.
Nammahani - ostatni władca
sumeryjskiego miasta-państwa
Lagasz z II dynastii z Lagasz, panujący pod koniec XXII w. p.n.e. Znany z kilku inskrypcji budowlanych. Pokonany został przez
Ur-Nammu, założyciela
III dynastii z Ur.
Aśoka (Asioka, Ashoka) (304-232 p.n.e.), władca
indyjskiego imperium
Maurjów (dynastii, której po raz pierwszy udało się zjednoczenie znacznych obszarów subkontynentu indyjskiego. Maurjowie to dynastia panująca w
państwie Magadha w latach od ok. 320 do ok. 185 p.n.e. Stolicą kraju była
Pataliputra (dziś
Patna w stanie
Bihar), w pobliżu
rzeki Son i jej ujścia do
Gangesu), panujący między, wedle różnych ustaleń
274-
264 r. p.n.e. a
239 -
226 r. p.n.e.
Utuhengal (
sum. utu-he2-gal2; tłum. "bóg
Utu jest obfitością/dostatkiem") -
sumeryjski władca miasta-państwa
Uruk, panujący w latach 2116 - 2110 p.n.e.; według
"Sumeryjskiej listy królów" jedyny przedstawiciel V dynastii z Uruk.
Simbar-Szipak (
akad. Simbar-Šipak) - pierwszy władca z II dynastii z
Kraju Nadmorskiego (V dynastia z Babilonu), panujący w
Babilonii w latach 1026-1009 p.n.e. Wywodził się najprawdopodobniej z Kraju Nadmorskiego, choć jego
kasyckie imię zdaje się wskazywać na kasyckie pochodzenie. Kronika nowobabilońska przypisuje mu odbudowę świątyń uszkodzonych w wyniku najazdów
Aramejczyków. Współczesne mu źródła pisane zdają się wskazywać, iż kontrolował on w przybliżeniu ten sam obszar, co królowie z II dynastii z
Isin. Zmarł gwałtowną śmiercią, najprawdopodobniej w wyniku rewolty pałacowej.
Bitwa pod Nahawandem – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku
642 w trakcie walk arabsko-perskich. Zwycięstwo Arabów przypieczętowało upadek państwa Sasanidów.
Herakliusz (
łac. Flavius Heraclius,
gr. Ηρακλειος – Herakleios, ur. ok.
574, zm.
11 lutego 641) – cesarz
wschodniorzymski (bizantyjski) panujący w latach 610–641. Syn Herakliusza –
egzarchy afrykańskiego z
Kartaginy, założyciel
dynastii heraklijskiej.
Kaszszu-nadin-ahhe (
akad. Kaššû-nādin-ahhē, tłum. "bóg Kaszszu dał braci") - trzeci i ostatni władca z II dynastii z
Kraju Nadmorskiego, następca
Ea-mukin-zeri, panujący w
Babilonii w latach 1008-1006 p.n.e. Wydaje się, iż za jego krótkich rządów nawiedziła Babilonię klęska głodu, co spowodowało wstrzymanie regularnych dostaw żywności do świątyń w mieście
Sippar.