Cyceron

Marcus Tullius Cicero (ur. 3 stycznia 106 p.n.e., zm. 7 grudnia 43 p.n.e.) – mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk, słynny ze stłumienia spisku Katyliny. Stronnik optymatów. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za wygłoszone przeciw niemu Filipiki.

Marcus Tullius Cicero (ur. 3 stycznia 106 p.n.e., zm. 7 grudnia 43 p.n.e.) – mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk, słynny ze stłumienia spisku Katyliny. Stronnik optymatów. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za obelżywe słowa Filipiki.

Marcus Tullius Cicero (ur. 3 stycznia 106 p.n.e., zm. 7 grudnia 43 p.n.e.) – mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk, słynny ze stłumienia spisku Katyliny. Stronnik optymatów. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za wygłoszone przeciw niemu Filipiki.

Bitwa pod Pistorią w Etrurii w styczniu 62 p.n.e. zakończyła krótkotrwałą wojnę domową w Starożytnym Rzymie, rozgorzałą na skutek zdarzeń, które przeszły do historii jako tzw. Sprzysiężenie Katyliny. W bitwie starły się, z jednej strony, armia senackiego stronnictwa optymatów, kierowanego przez konsulów Marka Cycerona (nieobecny na polu bitwy) i Gajusza Antoniusza Hybrydę (faktyczny dowódca), a z drugiej, odwołujące się do haseł programu stronnictwa popularów, zbuntowane oddziały weteranów pod wodzą Katyliny.

Kwintus Tulliusz Cycero (łac. Quintus Tullius Cicero; ur.102 p.n.e., zm. 43 p.n.e.) - rzymski polityk, żołnierz i pisarz, młodszy brat Marka Tulliusza Cycerona.

Marek Ummidiusz Kwadratus Annianus, łac. Marcus Ummidius Quadratus Annianus (138 - 182), rzymski polityk, konsul w roku 167 (z Lucjuszem Werusem), siostrzeniec cesarza Marka Aureliusza, uczestnik spisku przeciw Kommodusowi w 182.

Marcus Valerius Messala Corvinus – polityk rzymski, mówca i mecenas literatów. Urodzony ok. 70-60 p.n.e.; syn Marka Waleriusza Messali Nigra konsula w 61 p.n.e.

Marcus Valerius Messala Rufus – polityk rzymski okresu schyłku republiki. Syn Hortensji, siostrzenicy wybitnego mówcy Kwintusa Hortensjusza Hortalusa. Pretor w 62 p.n.e., konsul w 53 p.n.e. Z powodu skandalu związanego z elekcją objął urząd dopiero w czerwcu. Został oskarżony o przekupstwa wyborcze. Cyceron, mimo że potwierdzał winę Rufusa, udzielił mu wraz z całym stronnictwem konserwatywnych senatorów politycznego poparcia. Przed sądem bronił Rufusa jego wuj, słynny mówca Hortensjusz. Rufus nie zdołał przeprowadzić wraz ze swym kolegą w konsulacie Gnejuszem Domicjuszem Kalwinusem normalnych wyborów na rok następny z powodu zamieszek związanych z kandydowaniem Milona na konsula a Klodiusza na pretora. Ostatecznie jedynym konsulem został Pompejusz. Rufus brał później udział w kampaniach Cezara na Wschodzie i w Afryce jako jego legat.

Marek Antoniusz Orator, (Marcus Antonius Orator; M. Antonius M. f. M. n.), (ur. 143 p.n.e. - zm. 87 p.n.e.) polityk i znany mówca rzymski. Kwestor w 113 roku w prowincji Asia. Gdy dotarł do portu w Brundyzjum (dzisiejsze Brindisi) w drodze do swojej prowincji, otrzymał wiadomość, że został oskarżony przed pretorem Lucjuszem Kasjuszem o przestepstwo seksualne. Nie skorzystał z immunitetu przysługującemu urzędnikom służbowo przebywającym poza krajem, ale dobrowolnie wrócił do Rzymu, dając dowód pewności siebie, i szybko uzyskał uniewinnienie . Jako przykład lojalności podawano zachowanie się w trakcie tego procesu jednego z niewolników Antoniusza, który najsroższymi torturami nie dał się skłonić do zeznawania przeciwko swojemu panu. Pretor w 104; dowódca w randze prokonsula (praetor proconsule) w wojnie z piratami w Cylicji. Po sukcesach w tej wojnie senat przyznał mu w roku 100 prawo do tryumfu. Sprzeciwiał się reformom agrarnym proponowanym przez trybunów plebejskich Lucjusza Appulejusza Saturninusa w 100 p.n.e. i, jako konsul w 99 p.n.e., Sekstiusza Titiusza. Konsulat sprawował w 99 p.n.e. razem z Aulusem Postumiuszem Albinusem.Cenzor w 97 wraz z Lucjuszem Waleriuszem Flakkusem. Usunęli z senatu byłego trubuna Marka Duroniusza za to, że zawetował ustawę przeciwko zbytkowi, bezczelnie argumentując, że wolność oznacza także swobodę zrujnowania się i prawo nie może narzucać bycia oszczędnym . Duroniusz później oskarżył Antoniusza o nadużycia wyborcze (de ambitu), ten został jednak uniewinniony. Marek Antoniusz z sukcem bronił Maniusza Akwiliusza oskarżonego o zdzierstwa na Sycylii, kończąc mowę obrończą zdarł z piersi oskarżonego tunikę, ukazując blizny po ranch i uzyskując uniewinnienie. Należał do stronnictwa arystokratycznego i w czasie wojny domowej był stronnikiem Sulli. W konsekwencji zginął, gdy w 87 p.n.e. Rzymem zawładnęli Mariusz i Cynna. Podobno żołnierze wysłani z rozkazem zamordowania Antoniusza wahali się wykonać zadanie poruszeni elokwencją mówcy. Dopiero ich dowódca, Publiusz Anniusz, ściął Markowi Antoniuszowi głowę , którą Mariusz kazał umieścić na rostrach.

Marek Antoniusz Antyllus (Marcus Antonius M.f. M.n.) najstarszy syn Marka Antoniusza, zwany Antonillusem (Antosiem), a potem, żyjąc w greckojęzycznych miastach: Atenach i Aleksandrii, z grecka zwany Antyllusem. Brat Antoniusza Jullusa.

Antonia Hybryda, (Antonia Hybrida), (zm. po 42 p.n.e.) córka Gajusza Antoniusza Hybrydy a wnuczka Marka Antoniusza Oratora. Została drugą żoną swojego kuzyna, a przyszłego triumwira Marka Antoniusza. Urodziła mu córkę Antonię:

Marek Porcjusz Katon (Marcus Porcius Cato) zwany Cenzor (Censorius), (ur. 234 p.n.e. w Tusculum, zm. 149 p.n.e.), mówca, polityk i pisarz rzymski. Pradziad Katona Młodszego.

Alan Wilson Watts (ur. 6 stycznia 1915, zm. 16 listopada 1973) brytyjski filozof, pisarz, mówca. Znany ze swych badań porównawczych religii, tłumacz i popularyzator filozofii Wschodu na zachodzie

Marcus Valerius Messala Niger - polityk rzymski okresu schyłku republiki. Syn Marka Waleriusza Messali a wnuk Maniusza Waleriusza Messali . Wg Cycerona cieszył się reputacją dobrego mówcy. Był dwukrotnie trybunem wojskowym, kwestorem około 73 p.n.e. W 73 p.n.e. wszedł w skład kolegium pontyfików. W 70 p.n.e. otrzymał upomnienie od cenzorów. Został pretorem miejskim w 64 p.n.e. W 62 p.n.e. oskarżony o udział w spisku Katyliny został Publiusz Korneliusz Sulla, bratanek dyktatora Sulli. Oskarżonemu sprzyjali wybitni patrycjusze a jego obrony podjęli się Hortensjusz i Cyceron, który zdecydował się na to na prośbę Marka Messali . W 61 p.n.e Niger został wybrany konsulem razem z Markiem Pupiuszem Pizonem Frugi Kalpurnianem. Prowadził politykę konserwatywną, był gorliwym zwolennikiem optymatów, dążąc między innymi do ukarania Klodiusza za sprofanowanie misteriów ku czci Dobrej Bogini (Bona Dea). W grudniu 62 p.n.e. Klodiusz w kobiecym przebraniu wszedł do domu Cezara, ówczesnego najwyższego kapłana (pontifex maximus), gdzie odbywały się właśnie doroczne misteria ku czci Dobrej Bogini, i gdzie w tym czasie wstęp mężczyzn był zabroniony. Celem tej wizyty miała być schadzka z Pompeją, żoną Cezara . Niger przeciwstawiał się swojemu koledze w urzędzie, Markowi Pupiuszowi Pizonowi, który sprzyjał Klodiuszowi. Ostatecznie, dzięki przekupstwu, Klodiusz został uniewinniony. W 55 p.n.e Niger został cenzorem razem z Publiuszem Serwiliuszem Watią Izauryjskim. Przypadło im w udziale zadanie uregulowania brzegów Tybru po powodzi. Trybuni ludowi utrudniali czynności cenzorom poprzez zgłaszanie niepomyślności auspicjów czyli tzw. obnuntiatio i nie doszło ostatecznie do sporządzenia przez cenzorów spisu obywateli. W 54 p.n.e. w procesie Emiliusza Skaurusa oskarżonego o nadużycia w prowincji Sardynii, który to proces miał tak naprawdę polityczny cel skompromitowania Skaurusa i zamknięcia mu drogi do konsulatu, jako obrońca obok Cycerona i Hortensjusz wystąpił też Messala Niger. Trzykrotnie był interrexem w 55, 53 i 52 p.n.e.

Marek Antoniusz Kretyk (Marcus Antonius Creticus; Marcus Antonius M.f. M.n.) – (zm. ok. 72 p.n.e.) polityk rzymski. Syn Marka Antoniusza Oratora. Pretor w 74 r. p.n.e. Decyzją senatu otrzymał dowództwo floty i władzę nad wybrzeżem Morza Śródziemnego celem oczyszczenia mórz z piratów . W pierwszym roku działał na zachodzie, w Ligurii, Hiszpanii i na Sycylii. Zachłanność pchnęła go do użycia posiadanej władzy do plądrowania prowincji, w szczególności Sycylii. W mowie oskarżycielskiej przeciwko Gajuszowu Werresowi namiestnikowi Sycylii, Cyceron, zbijając argumenty obrony wskazującej na to że postępowanie Werresa było naśladownictwem polityki Antoniusza, wydał bardzo negatywną opinię o Marku Antoniuszu i jego pełnej chciwości i niesprawiedliwości działalności w tej prowincji. Natomiast Antoniusz nie uzyskał żadnych sukcesów w zadaniu, do którego został wyznaczony. Bezskutecznie walczył z Kreteńczykami, oskarżanymi o współpracę z Mitrydatesem VI królem Pontu z którym wówczas Rzymn prowadził wojnę, i sprzymierzonymi z nimi piratami , tracąc przy tym większą część floty. Został zmuszony do zawarcia pokoju z Kreteńczykami. Zyskało mu to ironiczny przydomek "Kretyk". Zmarł wkrótce potem, nie powróciwszy do Rzymu. Według Plutarcha niezbyt sławny w sprawach politycznych ani znakomity, ale dobrotliwy i zacny. Według innych antycznych źródeł, był wyjątkowo chciwym i niedołężnym urzędnikiem. Pierwszą jego żoną była Numitoria z Fregellae (współczesnie Ceprano) , następnie był żonaty z Julią, córką Lucjusza Cezara, daleką krewną dyktatora Cezara.

Marcus Licinius Crassus Frugi – polityk rzymski okresu schyłku republiki. Syn Marka Kalpurniusz Pizona Frugi pretora w 44 p.n.e.. Adoptowany przez Marka Licyniusza Krassusa konsula w 30 p.n.e. Konsul w 14 p.n.e.. Około 13-10 p.n.e. namiestnik prowincji Hiszpania Bliższa. Był patronem miasta (civitas) Bocchoritana na Majorce. Prokonsul Afryki w 9-8 p.n.e. Członek kolegium augurów .

Marcus Calpurnius Piso Frugi - polityk rzymski okresu schyłku republiki. Syn Marka Pupiusza Pizona Frugi Kalpurniana konsula w 61 p.n.e. i Anni. Około 90 p.n.e. jego ojciec z rodu Kalpurniuszy został adoptowany przez Marka Pupiusza. Jego syn porzucił nazwisko (łac. nōmen gentilicium) Pupiusz i powrócił do bardziej cennionego Kalpurniusz. W 84 p.n.e., po śmierci Korneliusza Cynny, jego ojciec poślubił wdowę po nim, Annię. Jednak w 81 p.n.e. rozwiódł się z nią, żeby przypodobać się Sulli. Wellejusz Paterkulus przeciwstawia jego postawę zachowaniu Cezara, który będąc zięciem Cynny, nie odtrącił jego córki z lęku przed represjami. Po wybuchu wojny domowej w 49 p.n.e. Marek Pizon stanął po stronie Pompejusza. Został wysłany na Delos celem poboru wojska W 44 p.n.e. sprawował funkcję pretora. W następnym roku mając prawo do objęcia prowincji odmówił wzięcia udziału w przeprowdzanym przez Marka Antoniusza rozdziale.

Marek Noniusz Makrinus (łac. Marcus Nonius Macrinus) – dowódca kampanii wojennych cesarza Marka Aureliusza i rzymski prokonsul w Azji. W filmie Ridleya Scotta (Gladiator) historia Marka Noniusza Makrinusa posłużyła za kanwę postaci Maximusa Decimusa Meridiusa.

Marcus Aemilius Lepidus Porcina - członek wpływowego rodu rzymskiego Emiliuszy. Syn prawdopodobnie Marka Emiliusza Lepidusa trybuna wojskowego w 190 p.n.e., wnuk Marka Emiliusza Lepidusa, konsula w 187 p.n.e. Konsul w 137 p.n.e.

Marek Anniusz Florian, Marcus Annius Florianus (ur. po 200 r. - zm. 276) - był prawdopodobnie bratem przyrodnim poprzedniego cesarza Tacyta. Wybrany przez senat imperatorem w 276 r. Rządził jako Imperator Caesar Marcus Annius Florianus Augustus. Po 88 dniach panowania (od lipca do września) zginął lub popełnił samobójstwo, próbując przeciwstawić się swemu rywalowi, wodzowi legionów wschodnich - Markowi Aureliuszowi Probusowi.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja